ในยุคสมัยที่มนุษย์มีอายุเฉลี่ย ๖๐,๐๐๐ ปี มีเจ้าลัทธิ ผู้เรืองปัญญาท่านหนึ่ง ชื่อ อรกะ เป็นเจ้าลัทธิผู้ปราศจากความกำหนัดยินดีในกาม อร กศาสดามีสาวกหลายร้อยคน ท่านสอนสาวกเสมอว่า ดูก่อนพราหมณ์ ชีวิตของมนุษย์ทั้งหลาย มีทุกข์มาก มีความคับแค้นมาก ควรรีบทำบุญกุศล ควรประพฤติพรหมจรรย์ เพราะสัตว์ที่เกิดมาแล้ว จะไม่ตายนั้นย่อมไม่มี
นางอมรา เทวี็ให้บริวารนำตัวอาจารย์ทั้ง ๔ ไปอาบน้ำชำระล้างร่างกายให้หมดจด เอามีดโกนทื่อ ๆ โกนผมและหนวดจนโล้น แล้วขัดตัวด้วยแผ่นอิฐจนเลือดไหลซิบๆ จากนั้นก็ให้เอาแป้งเปียกไล้ทาจนทั่วตัว แล้วโรยนุ่นตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าจนมองดูขาวโพลนไปทั้งตัว
ครั้นได้รู้ว่าต่างคนต่างก็มาด้วยวัตถุประสงค์อย่างเดียวกัน อาจารย์กามินทะจึงเงียบเสียง ปล่อยให้อาจารย์เสนกะบ่นงึมงำไปคนเดียว “อืมม... หนึ่งคน สองคน สามคน นี่สามคนแล้ว รออีกหน่อย เดี๋ยวก็คงครบชุดแน่ๆ” อาจารย์เสนกะยังไม่ทันกล่าวจบ ร่างของอาจารย์เทวินทะก็ร่วงหล่นลงมากลางวง เสียงร้องอึกทึกก็ดังขึ้นอีก
การกระทำของเราในชาติปางก่อน จะส่งผลส่งต่อชีวิตของเราในชาตินี้...ผู้หญิงคนหนึ่ง แม้มีโอกาสได้เรียนหนังสือ แต่ก็มีเหตุทำให้เธอไม่ได้เรียน จะมีสามีก็เพราะโดนหลอก มิหนำซ้ำเมื่ออยู่กับสามีแล้ว ยังโดนหลอกไปขายซ่อง ถูกบังคับให้ขายบริการอยู่ช่วงหนึ่ง...ทุกอย่างล้วนมีเหตุ เหตุนั้นคืออะไร...มาร่วมกันศึกษาชีวิตของเธอในแบบของโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา เพื่อเราจะได้ทำความดีให้ยิ่งๆขึ้นไป ชาติต่อไปของเราจะได้สุขสบาย ไม่ต้องพบกับความเดือนร้อนต่างๆ
นักรบแห่งกองทัพธรรม...ตอนท่านเป็นทหารเกณฑ์ ท่านได้อ่านหนังสือธรรมทายาท อ่านอยู่หลายเที่ยว เกิดความศรัทธาอยากบวช จึงได้บวชเป็นพระภิกษุมาจนถึงปัจจุบัน...ท่านเคยประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์สองครั้ง แต่ก็รอดปลอดภัยมาได้ทุกครั้ง...และอุทาหรณ์สำหรับผู้ชอบดื่มสุรา ชีวิตหลังความตายจะเป็นอย่างไร...คำถาม การฉีดมอร์ฟีนเพื่อระงับความเจ็บปวด จะทำให้มีวิบากกรรมหรือไม่อย่างไร เนื่องจากเป็นสารเสพติด
นักปราชญ์ได้กล่าวถึงพระคุณของพ่อแม่ว่า มีมากเกินกว่าที่จะพรรณนาให้หมดสิ้นได้ และเป็นการยากที่จะทดแทนพระคุณของท่านได้หมด เพราะนอกจากจะกตัญญูรู้คุณ และตอบแทนพระคุณแล้ว เรายังต้องประกาศคุณความดีของท่าน ด้วยการทำตนให้เป็นคนดี หมั่นประพฤติปฏิบัติธรรม ให้กาย วาจา ใจ สะอาดบริสุทธิ์ ดังเช่นการตอบแทนพระีุคุณโยมแม่ของพระสารีบุตร
พระราชาทรงมองดูลำต้น พลางดำริว่า ต้น มะม่วงต้นนี้ เมื่อเช้านี้เอง ยังเต็มไปด้วยผล เป็นพวงสวยงาม ทำความอิ่มตาเบิกบานใจให้แก่ผู้พบ เห็นที่ผ่านมาผ่านไป มาบัดนี้ ถูกเก็บผลหมดแล้ว มีกิ่งหักห้อยรุ่งริ่งดูไม่งาม แม้เราก็ควรเป็นเหมือนต้นไม้ที่ไม่มีผล พระองค์ทรงกำหนดไตรลักษณ์เช่นนี้ ทรงเจริญวิปัสสนา จนได้บรรลุปัจเจกโพธิญาณ
