ในสมัยที่พระองค์เสวยพระชาติเป็นช้างเผือก ที่มีความ กตัญญู มีบริวารถึง ๑๐๐,๐๐๐ เชือก สามารถปกครองช้างทั้งหมดให้อยู่กันอย่างมีความสุข มารดาของท่านตาบอด ไม่สะดวกในการหาอาหารด้วยตนเอง ในคืนวันหนึ่ง พญาช้างโพธิสัตว์จึงพามารดาไปอยู่ในถ้ำที่เชิงเขาตามลำพัง คอยหาน้ำ หาอาหารมาเลี้ยงดูแลท่านด้วยความกตัญญู
พอนอนหลับก็มีชายตัวสูงใหญ่ ดำสนิท เสียงมีอำนาจ น่ากลัวมาก มาสั่งเชิงบังคับว่าให้ลูกเลิกนั่งสมาธิ เขาได้ทำร้ายลูกสารพัด จนลูกรู้สึกเหมือนมีใครเอาเข็มมาทิ่มแทงตามตัว และยังบอกลูกอีกว่า “ลูกยังไปไหนไม่ได้ ต้องอยู่ช่วยพวกเขาก่อน ”
ชีวิตครอบครัวของเธอเหมือนกับต้องคำสาป …จากชีวิตครอบครัวที่อบอุ่น มีความสุข การงานกำลังไปได้ดี คนในครอบครัวกลับป่วยด้วยโรคร้าย อยู่ๆก็จะเคลื่อนไหวไม่ได้ ช่วยตัวเองไม่ได้ กลายเป็นคนง่อยเปลี้ย และค่อยๆตายไปทีละคน นับจากสามี …ลูกสาว…ปัจจุบัน ลูกสาวคนสุดท้องของเธอ ก็กำลังป่วยเป็นโรคร้ายนี้…