เราไปเก็บตกความปลื้มกันก่อนกับบรรยากาศงานบุญเมื่อวานนี้ ณ คลองบางนางแท่น ในพิธีจุดประทีปบูชาธรรม พระผู้ปราบมารซึ่งก็เต็มไปด้วยความปลื้ม และยิ่งประทับใจไม่รู้ลืม
หลวงพ่อครับ..ก่อนหน้านั้นชีวิตผมต่ำเตี้ยเรี่ยดิน สังกัดพรรคกระยาจกอย่างเต็มรูปแบบเลยครับ เพราะคุณแม่ผมมีลูกมากถึง 9 คน แล้วคุณพ่อผมก็มาตายจากไปตั้งแต่ผมอายุแค่ 5 ขวบ หนำซ้ำคุณแม่ก็ไร้อาชีพ ด้วยเหตุนี้..แม่ผมจึงจำเป็นต้องเลี้ยงลูกทั้ง 9 คน แบบตามมีตามเกิด ปล่อยให้เร่ร่อนเต็มที่ คือ ลูกแต่ละคนจะทำอย่างไรก็ได้..อย่าให้อดตายเป็นใช้ได้
หลวงพ่อคะ ก่อนลูกจะมีวาสนามาเข้าวัดพระธรรมกาย ลูกมีชีวิตที่ยากจนข้นแค้นไม่มีเงินใช้ จนต้องเก็บผักจับปลา หากบหาเขียดตามท้องนามากินเพื่อประทังชีวิต หนำซ้ำพ่อแม่ก็สามารถส่งลูกเรียนได้แค่ป.6เท่านั้น พอจบมาก็ต้องมาตรากตรำทำนา จนลูกคิดหนีจากความจนไปให้พ้นๆ โดยการแต่งงาน แล้วเปลี่ยนอาชีพมาเก็บของป่าขาย
หลวงพ่อครับ ผมเกิดในครอบครัวฐานะปานกลางค่อนข้างไปทางยากจนครับ เพราะที่บ้านเปิดร้านขายของชำเล็กๆ ที่ยังต้องกู้หนี้ยืมสิน เข้าโรงจำนำ เปียแชร์มาเป็นค่าใช้จ่ายต่างๆเป็นกิจวัตร แต่แม้ครอบครัวผมจะไม่รวย แต่แม่ก็พาผมเข้าวัดพระธรรมกายตั้งแต่ผมอยู่ชั้น ป.5 นะครับ ทำให้ผมมีโอกาสเข้ามาเป็นอาสาสมัคร และมาบวชธรรมทายาท ณ วัดแห่งนี้ครับ
เสียงสาธุการที่ดังกึกก้อง บนเส้นทางพระผู้ปราบมารในวันนี้ เป็นดั่งเสียงสวรรค์ที่ฟังแล้วอยากฟังอีก ทำให้เกิดอาการมหาปลื้ม พระปลื้มโยม โยมก็ปลื้มพระ ตลอดเส้นทาง 21.45 กิโลเมตร ในวันนี้ จึงมีชีวิตชีวา เต็มไปด้วยบุคคลประวัติศาสตร์ที่ล้วนแล้วคือ ผู้สถาปนาเส้นทางพระผู้ปราบมาร
วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่จะปลื้มไม่รู้ลืม เพราะเป็นวันที่พระธุดงค์ 1,130 รูป ได้ทำทุกย่างก้าวให้เป็นย่างแก้ว ก้าวไปจนถึงอนุสรณ์สถานแห่งที่ 3 แล้ว คือ วัดโบสถ์บน บางคูเวียง สถานที่เกิดด้วยกายธรรมของพระเดชพระคุณหลวงปู่ พระผู้ปราบมาร ทุกย่างก้าวในวันนี้เต็มไปด้วยความองอาจสง่างาม ยกใจยกศรัทธาของสาธุชนให้สูงส่งตามไปด้วย
หลังจากเมื่อวานนี้ยังไม่หายชื่นมื่น เพราะปลื้มจนนอนไม่หลับกับ “เส้นทางสายทองคำที่ยาวที่สุดในโลก” เพื่อต้อนรับ “ปีแพะทองคำ” ที่ล่ำลือกันว่า ใครได้มาโปรยดาวรวย ด้วยสองมือของเรานี่นะ...จะหยิบจะจับอะไรก็เป็นเงินเป็นทอง แบบรวยตลอดทั้งปีค่ะ
ไปโปรยกลีบดอกไม้ต้อนรับพระธุดงค์แล้วได้อะไร ?
หลวงพ่อคะ...ลูกเป็นคนหนึ่งที่อยากเป็นประธานกองกฐินให้ได้สักครั้งหนึ่งในชีวิตค่ะ เพราะลูกรู้สึกว่า..บุญนี้เป็นบุญใหญ่ที่พิเศษมาก พิเศษถึงขั้นที่จะบันดาลความสำเร็จแบบพิเศษๆ เข้ามาสู่ชีวิตเราได้แบบเหลือเชื่อ ดังที่ลูกประสบในปี 2555 ทั้งๆ ที่ปีนั้น..เป็นปีที่เศรษฐกิจแย่
หลวงพ่อครับ..กว่าผมจะมาเป็นเจ้าของกิจการไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะครับ เพราะการทำธุรกิจนี่ มีแต่เรื่องปวดหัว หนำซ้ำถ้าไม่มีบุญ “ก็จะต้องเจอ 3 จอ” ครับ คือ ยิ่งทำก็ยิ่งจน ต่อมาก็เจ๊ง และสุดท้ายก็ต้องมานั่งจ๋อย ซึ่งผมก็เกือบไปแล้วครับ
