แม้จะเคยดำเนินชีวิตผิดพลาด แต่ด้วยอานิสงส์จากบุญบวชพระ ก็สามารถชิงช่วงปิดอบายไปสวรรค์ มีความสุขในปรโลก
ลูก แน่งน้อย พันธุ์มีเชาว์ พกความแรงเต็มพิกัด มาเล่าต่อจากตอนที่แล้วค้า..ที่น้องอ๊อฟ เจ้าหญิงนิทราฟื้นจากการสลบไป 4 เดือน เพราะคุณยายช่วย แต่เนื่องจากไม่ยอมมากราบคุณยาย ตามที่ได้สัญญาไว้และไม่ยอมเข้าวัด สร้างบุญใหม่เพื่อต่ออายุขัยให้กับตัวเอง จึงทำให้กรรมเก่าตามทัน เลยสลบไปอีกครั้งหนึ่ง
อานุภาพและความเมตตาของท่านเป็นที่เลื่องลือ ทำให้มหาชนทุกเพศ ทุกวัย ทุกชนชั้น หลากหลายอาชีพ พากันมากราบขอความเมตตาให้ท่านช่วย ซึ่งท่านก็ช่วยพวกเขาให้รอดตาย หายป่วย ร่ำรวย หมดทุกข์ อยู่เย็นเป็นสุขกันทั่วหน้า โดยที่ท่านต้องใช้บุญไปมากมาย เพื่อแลกกับชีวิต และความสุขความสำเร็จของลูกหลาน
คุณแม่ก็บอกว่า “มันจะเอารถไปได้ยังไง หลวงปู่...ท่านนั่งอยู่ในรถ” แล้วคุณแม่ก็บอกให้น้องไอซ์นึกถึงพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ นั่งสมาธิแล้วอธิษฐานจิตกับพระเดชพระคุณหลวงปู่ฯ คุณแม่บอกว่า “มั่นใจว่ายังไงก็ต้องได้คืน” ทุกคนก็ช่วยกันอธิษฐานจิตตลอด คุณป้าอธิษฐานว่า “ขออานุภาพของหลวงปู่ ให้หลานสาวได้รถคืนภายใน 24ชั่วโมงด้วยเถิด”
ฉับพลันสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา ลูกเจฟฟรี่พลัดตกจากช่องราวบันไดของอพาร์ทเม้นท์ โดยที่คุณพ่อคว้าตัวไม่ทัน
ชายคนหนึ่ง หลังจากคลอดออกมาได้ไม่นาน ก็มีญาติมาขอไปเป็นลูกบุญธรรม ต่อมา เมื่อเขาอายุได้ 6ขวบจึงได้ทราบความจริงว่า ใครคือพ่อ-แม่ที่แท้จริง...เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์ให้น่าศึกษาว่า การที่ได้ไปเป็นลูกบุญธรรมของผู้อื่นแล้ว ทำไม บางคนก็ได้รู้จักพ่อ-แม่ที่แท้จริงของตนได้เร็ว บางคนก็ช้า ก็คนก็ไม่รู้จักพ่อ-แม่ที่แท้จริงของตนเลย...คำตอบ...อยู่ที่นี่แล้ว
เพราะความรัก ชายคนหนึ่งต้องยอมตัดใจลาจากครอบครัว เนื่องจากกลัวว่า จะติดโรคร้ายที่ตนเองเป็นอยู่...ชายอีกคนหนึ่ง ประสบอุบัติเหตุทารงรถยนต์ แม้ว่า เขาจะมีฐานะพอที่จะจ่ายค่ารักษาพยาบาลได้ แต่กลับไม่ได้รับการดูแลจากหมอและพยาบาล ดีเท่าที่ควร แม้ย้ายไปโรงพยาบาลแห่งใหม่ก็ยังเหมือนเดิม...ชายอีกคนหนึ่ง เป็นมีฐานะดี แต่ภายหลังถูกโกง น่าแปลกที่ตัวเขากลับเข้าข้างคนโกง
พ่อพอเห็นลำตัวของแม่ซึ่งถูกไฟไหม้จนเกรียมเท่านั้น พ่อรีบตรงเข้าไปกอดไว้แน่น ร้องไห้ฟูมฟาย พร่ำรำพันว่า..นี่ถ้าพ่ออยู่ด้วย พ่อรับรองว่าแม่จะต้องปลอดภัย ลูกเห็นแล้วก็ยิ่งสงสารจับใจ เพราะว่าแม่นั้นเป็นสุดยอดหัวใจของคุณพ่อค่ะ...
เมื่อลูกเรียนวิชา ‘ศีลธรรม’ ในโรงเรียน ขณะที่ลูกกำลังอ่านหนังสือเรียน คำว่า ‘ปัตจัตตัง…รู้ได้เฉพาะตน’ คำนี้สะกิดใจลูกอย่างประหลาดในครั้งแรก และเคยเป็นนักบวชของศาสนาคริสต์ที่เคร่งครัดมาก
ข้าพเจ้าเป็นภิกษุณีในพุทธ ศาสนานิกายมหายาน อยู่ที่ประเทศไต้หวัน บวชได้เกือบ 30 พรรษาแล้ว ปัจจุบันเป็นสมาชิกของ ยพสล. (องค์การยุวพุทธิกสมาคม แห่งไต้หวัน) ทำหน้าที่อบรมสั่งสอนธรรมะให้กับนักโทษในคุกที่ใหญ่ที่สุดของไต้หวัน มาเป็นเวลากว่า 20 ปีแล้ว นักโทษที่ข้าพเจ้าเทศน์สอนล้วนเป็นนักโทษ “เดนตาย” ทั้งสิ้น
