คุณหมอผู้ไม่เชื่อในเรื่องบุญ-บาป ไม่สนใจการทำบุญ …ต่อมาเธอมีอาการป่วย เนื่องจากหมอนรองกระดูกกดทับเส้นประสาท ทุกข์ทรมานมาก รักษาอยู่นานก็ยังไม่หาย มิหนำซ้ำยังมีอาการพังผืดรัดรากประสาทไขสันหลังอีก พอรักษาก็มีอาการแพ้ยา …ด้วยคำพูดของกัลยาณมิตร สะกิดใจเธอให้หันมาสร้างบุญ สร้างบารมี …อานุภาพแห่งบุญช่วยเธอได้หรือไม่ อย่างไร …ที่นี่มีคำตอบ
จากชีวิตที่ต้องลำบากตั้งแต่ยังเด็ก เนื่องจากคุณพ่อไปมีครอบครัวใหม่ พอโตขึ้นมา พ่อก็กลับมารับไปอยู่ด้วย …คิดว่าชีวิตจะดีขึ้นแต่กลับถูกใช้งานอย่างหนัก และต้องเป็นเครื่องรองรับอารมณ์ของพ่อ และแม่เลี้ยง จนทนไม่ไหวต้องหนีออกมา …หลังจากใช้ชีวิตสำมะเลเทเมาอยู่พักหนึ่ง ก็คิดได้ ตัดสินใจบวชเป็นสามเณร ต่อมา ได้มาบวชที่วัดพระธรรมกาย และ ตั้งใจที่จะตายในผ้าเหลือง …
หญิงคนหนึ่งเดินทางไปธุระต่างจังหวัด กับคนขับรถ …ปรากฏว่า อยู่ๆรถก็เกิดเสียกลางดึก บริเวณทางแยกเข้าหมู่บ้าน ข้างทางมีบ้านไม้หลายหลังตั้งเรียงรายตลอดแนวถนนทั้ง 2 ฝั่ง…เด็กหนุ่มคนหนึ่ง อาสาพาคนขับรถ นำแบตเตอรี่ไปชาร์ต จนสามารถเดินทางต่อไปได้จนถึงที่หมาย …วันรุ่งขึ้น ขากลับ เธอตั้งใจแวะที่เดิมเพื่อนำของฝากไปขอบคุณเด็กหนุ่มคนนั้น แต่ปรากฏว่า ไม่มีหมู่บ้านอย่างที่เคยเห็น …
หญิงคนหนึ่ง เป็นคนสวย เธอชอบออกงานสังคม จนติดเหล้า บุหรี่ และการพนัน ทำให้ต้องเลิกรากับสามีคนแรกทั้งๆที่ตั้งท้อง เมื่อเธอแต่งงานใหม่ สามีคนใหม่ของเธอมีฐานะร่ำรวย แต่ต่อมาก็ต้องเสียชีวิตเพราะถูกยาสั่ง ทรัพย์สมบัติของสามีถูกญาติทางฝ่ายสามียึดไปหมด...ลูกสาวคนโตของเธอ รับภาระดูแลเธอและน้องๆ แต่หลังจากสามีคนแรกเสียชีวิต ลูกสาวคนโตก็โกรธเธอ เพราะคิดว่าเธอเป็นต้นเหตุให้ต้องตัดขาดจากพ่อผู้ให้กำเนิด...
ชายคนหนึ่ง เมื่อได้มาเจอกับหมู่คณะ ก็รู้สึกคุ้นเคย จากนั้นมาก็ได้ทำหน้าที่เป็นผู้นำบุญ และผู้นำรถนำสาธุชนมาวัดอย่างต่อเนื่อง ต่อมาเขามีศรัทธาแก่กล้า ได้บรรพชาอุปสมบทเป็นพระภิกษุ มาจนถึงปัจจุบัน นับได้ 8 พรรษาแล้ว...และอุทาหรณ์ของการผูกเวรกันมา...ชายคนหนึ่งในอดีตชาติเคยฆ่าคนเอาไว้ พอมาเจอกันอีกในชาตินี้ คนที่เขาได้เคยฆ่า ได้มาฆ่าเขาบ้าง...
