ความปลื้มล้นใจ ในพิธีจุดประทีปถวายเป็นพุทธบูชา ณ พุทธมณฑล ที่เพิ่งผ่านไปแบบสดๆร้อนๆเมื่อวานนี้ เป็นบรรยากาศที่ศักดิ์สิทธิ์ เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง ถือเป็นการรวมตัวกันครั้งยิ่งใหญ่ของพี่น้องชาวพุทธ
การนั่งสมาธิไม่ได้ยากอย่างที่คิด หากทำอย่างถูกวิธีตามหลักวิชชา ด้วยการทิ้งทุกอย่าง วางทุกสิ่ง นิ่งอย่างเดียว
เพื่อพัฒนาวัดร้างให้เป็นวัดรุ่ง เพื่อฟื้นฟูพระพุทธศาสนาให้เฟื่องฟูเหมือนย้อนยุคพุทธกาล
จากเหตุการณ์นี้ จึงทำให้ผมคิดว่า ชายคนนี้คือใคร ทำไมเขาต้องกระวีกระวาดช่วยผมขนาดนั้น
พระพุทธเจ้าตรัสว่า จิตผ่องใสไม่เศร้าหมอง สุคติเป็นที่ไป เมื่อจิตเศร้าหมอง ไม่ผ่องใส ทุคติเป็นที่ไป ส่วนใจที่ไม่ใสไม่หมอง ไปได้ทั้งสุคติ และทุคติหรืออาจจะไปยมโลกก็ได้
“วัตถุทรงกลม” ไม่ว่าจะเป็นดวงจันทร์, ดวงอาทิตย์ หรือว่าดวงแก้วกลมใส ทำให้สมาธิก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว ใจผมสอดเข้าไปในดวงจันทร์นั้น แล้วเคลื่อนผ่านฐานที่ตั้งทั้ง7 ครั้นใจเคลื่อนครบ...จบ ณ ฐานที่7 ใจก็ตั้งมั่นที่ดินแดนของ Middle Way อย่างง่ายดาย โดยที่ก่อนหน้านี้ สมองผมดื้อรั้น อย่างไรมันก็ไม่ยอมสั่ง ไม่ยอมมองลงมาที่กลางกายเลย แต่ ณ ฐานที่7 ดวงกลมที่เป็นดวงจันทร์ ขยายออกไปเร็วมาก จนกระทั่ง “หาเส้นรอบวงไม่ได้” มันใหญ่โตมาก มีความสุขมาก
