ขณะนี้กระผมเป็นพระเพราะได้มาบวชในรุ่น 7,000 รูป 7,000 ตำบลทั่วไทยครับ กระผมเกิดในกรุงเทพฯ ในครอบครัวชาวจีนแต้จิ๋ว
ชีวิตที่สมบูรณ์แบบนั้น บางคนคิดว่าคือความสุขที่มาจากทรัพย์บางคนก็คิดว่าชีวิตที่เต็มไปด้วยความเสียสละ และบางคนอาจคิดว่าความสำเร็จในหน้าที่การงานคือความสมบูรณ์แบบ
ผมคิดที่จะฆ่าตัวตายผมเดินออกจากบ้าน โดยคิดจะไปฆ่าตัวตายที่ไร่ แต่ก่อนจากไป ผมได้เหลียวกลับไปมองร้านก๋วยเตี๋ยวของแม่ แล้วผมก็เห็นโปสเตอร์ชวนบวชพระ 1 แสนรูป ติดเด่นอยู่ที่หน้าร้านก๋วยเตี๋ยวครับ รอยยิ้มของคนเป็นแม่ที่อยู่ในโปสเตอร์ เหมือนรอยยิ้มของแม่ตอนที่ผมหอมแก้มท่านเลยครับ
วันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ.2554 ซึ่งเกือบจะถือเป็นวันโลกาวินาศของครอบครัวลูกเลยก็ว่าได้ค่ะ เพราะในช่วงค่ำ อยู่ๆ ก็มีกลิ่นไหม้ ลอยมาเตะจมูกอย่างแรง จนลูกและสามีเดินทำจมูกฟึ้ดฟัดๆ หาต้นเหตุของกลิ่นกันอลหม่าน
ในช่วงปี พ.ศ. 2541 เป็นปีที่เศรษฐกิจตกต่ำสุดๆ ซึ่งลูกขอยืนยันว่าจริงค่ะ เพราะช่วงนั้นลูกตกงานเสียย่ำแย่นานเป็นปีเลยค่ะ หนำซ้ำไปสมัครงานที่ไหนเขาก็ส่ายหน้าไม่รับ
แม้ภพชาติปัจจุบัน วิบากกรรมจะเจือจางเบาบางลงไปมากแล้วแต่ถึงกระนั้นก็ยังคงมีกำลังและคอยหาช่องตามมาส่งผลอยู่
วันหนึ่งเกิดอุบัติเหตุมีประกายไฟไปติดกับแก๊สที่พุ่งออกมาจากถัง ทำให้ตัวลูกถูกไฟเผาที่แขนและขา แต่สามีของลูกถูกไฟเผาตั้งแต่ใบหน้า แขน ลำตัวมาจนถึงขา
เรื่องราวของแม่ค้าขายพวงมาลัย ที่ตั้งใจรื้อผังจน สร้างผังรวย ตามหลักคำสอนในพระพุทธศาสนา ด้วยการทำสร้างทานบารีอย่างสุดกำลัง
พ่อของสามีไม่ได้รับความรักเคารพจากบุตรภรรยาเลย เพราะขาดบุญดูแลบิดามารดา ทำทานด้วยความไม่เคารพ ชอบพูดให้พ่อแม่เสียใจ รวมทั้งขาดบุญเลี้ยงดูบุตรภรรยาให้ดีอีกด้วย
เมื่อได้มาบวชแล้ว ขอให้เราปล่อยวางให้หมดทุกสิ่งและทิ้งทุกอย่าง แล้วจะพบว่า ดวงแก้วและองค์พระมีอยู่จริงในตัวของพวกเราทุกๆคน
