พอนอนหลับก็มีชายตัวสูงใหญ่ ดำสนิท เสียงมีอำนาจ น่ากลัวมาก มาสั่งเชิงบังคับว่าให้ลูกเลิกนั่งสมาธิ เขาได้ทำร้ายลูกสารพัด จนลูกรู้สึกเหมือนมีใครเอาเข็มมาทิ่มแทงตามตัว และยังบอกลูกอีกว่า “ลูกยังไปไหนไม่ได้ ต้องอยู่ช่วยพวกเขาก่อน ”
เธอเกิดมาในครอบครัวที่พ่อและแม่ไม่ค่อยรักกันเท่าไหร่ แต่ก็มีลูกด้วยกันถึง 10 คน เมื่อเธอมีครอบครัว ชีวิตครอบครัวของเธอก็ไม่เป็นไปอย่างที่หวัง ทะเลาะกับสามีบ่อยครั้ง เกือบถูกสามีฆ่าตายด้วยการใช้เนคไทรัดคอ สุดท้ายก็เลิกกัน...จากประสบการณ์ของชีวิต เธอคิดว่าเธอเป็นคนทำบุญกับคนไม่ขึ้น ไม่มีใครเห็นความหวังดีของเธอ ไม่ว่าจะเป็นญาติ หรือลูกน้อง...เธอสร้างเหตุมาอย่างไร จึงต้องมารับผลดังนี้...
อุทาหรณ์ของการจองเวร...ผู้หญิงคนหนึ่ง หลังจากแยกทางกับสามีคนแรก เธอก็ตัดสินใจไปทำงานที่ฮ่องกง และได้แต่งงานกับสามีคนใหม่ที่นั่น เธอกับลูกเลี้ยง ไม่ลงรอยกันเหมือนกับโกรธเกลียดกันมานาน ลูกเลี้ยงมักจะด่าทอเธอด้วยคำหยาบคายเป็นประจำ ตอนแรกเธอไม่เข้าใจความหมาย แต่พอเข้าใจ ก็เริ่มด่าตอบโต้ เป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาตลอด...น้องชายของเธอ หลังจากต้องออกจากงาน ก็หารายได้ด้วยการออกเงินกู้ โดยให้ภรรยาเป็นคนทวงหนี้ ต่อมา เขาและภรรยาได้ถูกลูกหนี้ฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม...ทั้งสองเรื่องเกิดจากการจองเวรกันมาข้ามชาติ
เรื่องของคนกับผี...บ้านหลังหนึ่งตั้งอยู่โดดเดี่ยว กลางป่าช้าจีน คุณพ่อ ซึ่งเป็นผู้นำของครอบครัว เมื่อตายไปแล้ว ได้มาเข้าสิงลูกสาวบอกให้คนในครอบครัวรู้ว่า ตนเองตายแล้ว ไปเป็น “จ้าวป่าช้า”...ต่อมา เมื่อภรรยาของเขาเสียชีวิตไปอีกคน เธอก็ได้มาเข้าสิงลูกสาว บ้าง มาให้เห็น บ้าง ทำให้ลูกหลานต่างหวาดผวาไปตามๆกัน...เรื่องราวเหล่านี้เป็นเรื่องจริง หรือ ลูกๆหลานๆเกิดอุปทานกันไปเอง...ที่นี่...มีคำตอบ
หญิงชาวสวิส แรกเกิดเธอคลอดก่อนกำหนด ต้องอยู่ในตู้อบหลายสัปดาห์ เกือบจะเอาชีวิตไม่รอด แต่เธอก็รอดมาได้ พออายุได้ 16ปี อยู่ๆเธอก็เกิดความคิดว่าตัวเองนั้นอ้วน เธอเริ่มอดอาหาร น้ำหนักลดลงเรื่อยๆ จนต้องเข้ารับการรักษา แต่ไม่นานความรู้สึกนี้ก็กลับมาอีก...ต่อมา เธอได้กลับไปรักษาตัวอีกครั้ง จนอาการดีขึ้น ไม่นานเธอก็ได้พบกับความผิดหวังในความรัก ด้วยความที่เป็นคนที่มีรักเดียว ทำให้เธอไม่คิดจะรักใครอีกเลย จนได้มาเจอกับ DMC ทำให้เธอตกหลุมรักอีกครั้ง
“บุญที่ได้สร้างพระธรรมกายประจำตัว และบุญอื่นๆที่ได้ทำที่วัดพระธรรมกาย ช่วยหนูไม่ได้เลยเหรอ” พอพูดเสร็จร่างของลูกก็ลอยวืดขึ้นมาจากหลุมนั้น พร้อมๆกับเสียงของชายร่างดำที่นุ่งหยักรั้งนั้นก็พูดขึ้นว่า “เพราะบุญตรงนี้แหละถึงยังเอาไปไม่ได้”
บ้านของเธอเป็นบ้านกัลยาณมิตรหลังแรกของซีแอตเติ้ล...คุณพ่อของเธอ ป่วยด้วยโรคพาร์กินสัน เป็นเวลาถึง 19ปี คุณแม่ของเธอ ตาเป็นต้อหิน กลางวันมองเห็นเพียงรางๆ กลางคืนมองไม่เห็น พี่ชายของเธอ เป็นลูกกตัญญู ชอบปฏิบัติธรรม ชอบทำบุญสังฆทาน ต่อมา ลูกชายของเขาป่วย เขาพยายามหาทางรักษาลูกชาย จนหลงผิดไปเชื่อถือพวกสิงๆทรงๆ
มหานรกที่ไม่มีวันตาย นรกขุมนี้ เป็นนรกขุมแรกที่อยู่ใต้เขาตรีกูฏ มีขนาดเล็กที่สุดในบรรดามหานรกทั้งหมด สัตว์นรกในขุมนี้แม้ถูกลงโทษจนตายจะฟื้นมีชีวิตรับโทษใหม่อีกเป็นอยู่ดังนี้โดยตลอด ผู้ลงโทษคือนายนิรยบาลมีมือถืออาวุธมีแสง ไล่ฆ่าฟันสัตว์นรกทั้งหลายให้ตาย ตายแล้วก็กลับเป็นขึ้นใหม่ดังนี้
ในช่วงที่ทุกหมู่บ้านกำลังประสบกับปัญหาภาวะภัยแล้ง แต่คุณแม่กลับได้รับผลกระทบน้อยมากเพราะมีบ่อเก็บน้ำเป็นของตัวท่านเอง
