จากประสบการณ์ทั้งหมด ดิฉันจึงรู้ว่า ไม่ว่าเราจะมีพื้นฐานมาจากศาสนาอะไรก็ตาม ก็อยากให้ลองมาเข้าร่วมโครงการปฏิบัติธรรม เพราะความรู้นี้เป็นความรู้สากล ทุกคนจะได้รับประโยชน์จากการทำสมาธิเช่นเดียวกัน ฉันเชื่อว่าวิธีการปฏิบัติธรรมเพื่อเข้าถึงพระธรรมกายภายในนี้เป็นวิธีที่มี เหตุผล และมีความสำคัญ
ผู้หญิงคนหนึ่ง ตั้งแต่เล็ก เธอมีชีวิตที่ลำบากและขมขื่น สาเหตุเพราะแม่ของเธอติดเหล้าและการพนัน เธอถูกทั้งแม่และพี่ชายทำร้ายร่างกายและจิตใจ จนคิดฆ่าตัวตายถึงสองครั้งสองครา แต่ก็รอดมาได้ จนเมื่อเธอได้มาพบกับสามีคนปัจจุบัน ชีวิตของเธอก็ดีขึ้น มีความสุขขึ้น แม้ว่าในตอนแรกแม่สามีจะไม่ชอบเธอ ใส่ร้ายเธอ แต่ด้วยความดี เธอก็เอาชนะใจของท่านได้ในที่สุด
เมื่อตะวันออกกลางทราบข่าวการปิดเจดีย์ ทุกคนก็ตื่นตัวในการสร้างพระปิดเจดีย์ ยิ่งกว่าตื่นเหมืองทองคำ เช่น ผู้มีบุญชาวบังคลาเทศท่านหนึ่งพอฟังข่าวการสร้างพระจบ ก็ยกมือขอทำทันที
ตั้งแต่ข้าพเจ้าลืมตาดูโลกมา มีหลายๆสิ่ง หลายๆอย่าง เข้ามาในชีวิตมากมาย ทั้งสิ่งที่ดีและไม่ดี แต่ก็มีทางออกเข้ามาในชีวิต ทำให้ชีวิตของข้าพเจ้าเปลี่ยนไป จากที่เคยเป็นเด็กก้าวร้าว เกเร ไม่เชื่อฟังพ่อแม่ ชอบเที่ยว จนกระทั่งชีวิตได้พบกับทางเดินใหม่ๆ เข้ามาในชีวิตของข้าพเจ้าไม่นานนี้เอง
ดิฉันรู้สึกว่า ตัวเองช่างโชคดีอะไรอย่างนี้ ที่มีเพื่อนอย่างมีมี่ และอยากขอบคุณมีมี่ ที่พาดิฉันมาพบกับความสุขอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน มีมี่เป็นกัลยาณมิตรที่ดีสำหรับดิฉัน ที่ดิฉันจะลืมเธอไม่ได้เลย ดิฉันจึงเข้าใจคำว่า โลกนี้ต้องมีกัลยาณมิตร
ตอนที่เธอเกิดมา คนในครอบครัวต่างเข้าใจว่า เธอคือคุณป้า (พี่สาวของคุณพ่อ) ที่ตายไปแล้วมาเกิด คุณปู่กับคุณย่าจึงรักเธอเหมือนลูกของท่านเอง เธอมีพี่สาวบุญธรรมคนหนึ่ง ซึ่งคุณปู่คุณย่า รับมาเลี้ยงด้วยความสงสาร ทั้งๆที่เธอมีชีวิตเพียบพร้อมกว่า แต่เธอก็อดที่จะรู้สึกอิจฉาพี่สาวบุญธรรมคนนี้ไม่ได้...ทุกเรื่องราวล้วนมีเหตุทั้งสิ้น เธอคือคุณป้ามาเกิดใหม่หรือไม่ ทำไมเธอจึงรู้สึกไม่ดีดังกล่าวกับพี่สาวบุญธรรม...ที่นี่...มีคำตอบ
ไม่นานนัก ลูกก็เห็นดวงแก้วใส เห็นดวงแก้วมีขนาดใหญ่ขึ้น แล้วมีองค์พระสีทองผุดซ้อนขึ้นมาเรื่อยๆ เป็นจำนวนมาก จากศูนย์กลางกายเหนือสะดือ 2นิ้วมือ คล้ายบันไดเลื่อน เลื่อนไปหาพระในตัว เหมือนเป็นบันไดองค์พระ
เธอตอบกระผมกลับในทันทีเช่นกันว่า “อีริคคะ...ช่วยกราบเรียนท่านเจ้าอาวาสด้วยว่า ฉันขอบพระคุณท่านมาก ที่ท่านได้เมตตาเขียนจดหมายอันแสนอัศจรรย์ ฉันน้ำตาร่วงตั้งแต่สองบรรทัดแรก ฉันสัมผัสถึง ความรัก ทั้งจากท่านเจ้าอาวาส และจากคุณ ฉันจะแปะจดหมายนี้ไว้กับข้างฝา และอ่านมันทุกวัน ฉันจะหล่อเลี้ยงลูกด้วยอาหารใจ คือ การทำสมาธิ
ลูกรู้สึกเสียดาย ที่ได้รู้จักพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ได้ฝึกสมาธิ เอาเมื่อยามบั้นปลายของชีวิต แต่ยังนับว่าโชคดีที่ได้รู้ถึงกิจที่แท้จริงของการมาเกิด และได้รู้ก่อนที่จะต้องไปเกิด ทำให้ลูกรู้สึกไม่กลัวความตายเจ้าค่ะ ลูกอยากบอกทุกคนว่า “การฝึกนั่งสมาธิไม่ยากเลย สิ่งสำคัญ คือ ต้องมีสติตลอดเวลา เอาสติข่มไว้ ถ้าคุมไม่อยู่ก็ หายหมด”
แต่ขึ้นชื่อว่าชาวพุทธ เมื่อมีพ่อองค์เดียวกันคือ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ย่อมไม่มีวันทิ้งกัน ปัจจุบันมีการไปมาหาสู่กันระหว่างชาวพุทธบนเขาและที่ราบ พุทธบุตรบนที่ราบ (บารัว) ได้ขึ้นไปช่วยเหลือ นำความเจริญไปสู่ชาวพุทธบนเขา (จักมา, มัลมา) ด้วยการให้การศึกษา สร้างโรงเรียนหลายแห่งแก่เด็กยากจน