ฝากปัจจัยมาทำบุญ ต่างกับมาทำบุญด้วยตัวเอง หรือไม่ อย่างไร, ทำบุญแล้ว ต้องอธิษฐานหรือไม่, ทำไม ทำบุญแล้วต้องกรวดน้ำ
เรื่องราวชีวิตของนักสร้างบารมี...นับตั้งแต่เข้ามาสร้างบารมีกับหมู่คณะ เขาได้ช่วยงานอยู่ที่ศูนย์พยาบาล เริ่มตั้งแต่ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยแพทย์ในการตรวจสุขภาพของเหล่าธรรมทายาทที่มาสมัครบวช ได้รับการถ่ายทอดวิชาแพทย์เบื้องต้นจากนายแพทย์ทั้งหลายทั้งที่เป็นเจ้าหน้าที่ประจำ และแพทย์อาสาสมัคร ประกอบกับเป็นผู้ที่ใฝ่ในการศึกษา ทำให้เขามีความสามารถราวกับว่าเป็นแพทย์จริงๆ จนใครๆมักจะเรียกเรียกเขาว่า หมอ ทั้งที่ๆเขาไม่ได้เรียนจบมาทางด้านนี้
ผู้นำบุญจากบุรีรัมย์...ในวัยเด็ก เธอมักถูกล้อเลียนให้อับอายอยู่เสมอว่าเป็น “เจ๊กโคก” เพราะเธอใช้แซ่แบบชาวจีน ทั้งๆที่เธอเป็นคนผิวดำ...พ่อของเธอป่วยด้วยอาการประหลาด ปวดท้องอย่างรุนแรงมาก ต้องเข้ารับการผ่าตัด อาการก็ดีขึ้น ต่อมามีชายแปลกหน้า นำยามาให้พ่อของเธอกิน พร้อมกำชับข้อห้ามเอาไว้ด้วย ต่อมาไม่นาน จู่ๆพ่อของเธอก็เสียชีวิต อย่างกะทันหัน ชาวบ้านสันนิษฐานกันว่า ชายคนนั้นเป็นปอบ มากินพ่อของเธอ
เธอเคยเข้าใจหมู่คณะผิด ต่อมาเมื่อมีโอกาสมาวัด เธอจึงมีความเข้าใจที่ถูกต้อง และทำบุญทุกบุญ มาวัดเป็นประจำไม่เคยขาด...เธอเป็นลูกกตัญญู ดูแลคุณพ่อในยามเจ็บป่วย และช่วยให้ท่านอยู่ในบุญจนวาระสุดท้าย...เคยเกิดเรื่องประหลาดกับเธอ เมื่อครั้งที่เธอไปที่จังหวัดนครราชสีมา จู่ๆตั้งแต่เช้าจนถึงเย็น เธอก็ไม่รู้สึกตัว เพื่อนๆต่างบอกว่า ในช่วงเวลานั้นเธอเปลี่ยนไป เหมือนไม่ใช่ตัวเธอ...เธอเป็นอะไรกันแน่...และคำถาม ทหารที่ทำหน้าที่ทิ้งระเบิดในสงคราม จะได้รับวิบากกรรมอย่างไร...ที่นี่...มีคำตอบ
"ดิฉันมีอาชีพขายบริการ" นี่คงเป็นคำพูดที่ยากที่จะบอกกับใครๆ แต่เธอก็ตัดสินใจบอกกับชายที่รักเธอ...เธอต้องขายชีวิต เดินทางผิดเพื่อให้ได้ทรัพย์มาส่งเสียให้ครอบครัว แต่แม่กลับเอาเงินนั้นไปใช้เล่นไพ่...ทำไมบางคนถึงเกิดมามีนิ้วมือติดกันเป็นแผง โตมามีอกและแขนข้างหนึ่งเล็กผิดปกติ...วิบากกรรมใด ที่ทำให้เกิดอาการท้องผูก และเพราะเหตุใด บางคนจึงจมน้ำตายตั้งแต่ยังเด็ก...ที่นี่...มีทุกคำตอบ
เธอเกิดมาโดยไม่ได้เห็นหน้าพ่อ ต่อมาแม่ของเธอแต่งงานใหม่ พ่อเลี้ยงก็พยายามที่จะลวนลามเธอ ทั้งๆที่ตอนนั้นเป็นแค่เด็กชั้นประถม ดีที่แม่ของเธอไหวทัน ส่งเธอไปอยู่กับญาติ ก่อนที่เรื่องเลวร้ายจะเกิดขึ้น...แปลกแต่จริง เมื่อเธอไปอยู่กับญาติ เธอถูกใช้งานอย่างหนัก แต่เมื่อไปอยู่กับคนอื่นในฐานะลูกจ้าง กลับได้รับความเอ็นดูอย่างดี...เมื่อเธอมีสามี ตอนแรกก็ดี แต่พอต้องห่างกัน สามีก็มาเป็นอื่น...ทุกเรื่องราวล้วนมีเหตุ...เหตุนั้นคืออะไร
มีครั้งหนึ่ง ขี้เมาที่กินเหล้าด้วยกัน ตามมาขอลูกจากสามีถึงที่บ้าน สามีของลูกก็ร้องไห้ แล้วบอกกับชายคนนั้นว่า “แล้วแต่ตัวลูก” ลูกจึงไล่ชายคนนั้นไป ไม่ว่าลูกจะทำให้สามีเสียใจแค่ไหน เขาก็ไม่เคยโกรธลูกเลย เวลานั่งรถไปด้วยกัน เขาก็จะเปิดเพลง “วันใดขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก” ลูกเห็นน้ำตาของเขา ไหลลอดแว่นออกมา ลูกจำได้ติดตา
อีกทั้งแม่ของลูกเองและแม่ของเพื่อนกัลยาณมิตรยัง เคยจำผิดอีกด้วยว่าเพื่อนของลูกเป็นตัวลูกเอง เพื่อนคนนี้ได้ช่วยเหลือเกื้อกูลลูกมาโดยตลอดในทุกๆเรื่อง โดยเฉพาะในยามที่ลูกทุกข์ยากลำบากในชีวิตก็คอยอยู่เคียงข้างให้กำลังใจอยู่ เสมอ ชักชวนกันทำความดี ทำบุญร่วมกันเป็นประจำเสมอมา
