กิจวัตรประจำวันของสามเณรทุกรูป คือ ตื่นนอนเวลา 3.00น. เริ่มเรียนพระสูตรตอนตีสี่ ปกติแล้วพระ เณร ส่วนใหญ่ในประเทศบังคลาเทศ ไม่มีการบิณฑบาต เพราะชุมชนชาวพุทธมีอยู่น้อย ยกเว้นในวัดใหญ่ๆเท่านั้น ช่วงบ่าย เริ่มเรียนหนังสือตั้งแต่เวลา 14.00น.
ความมั่นคงของพระพุทธศาสนาจะต้องประกอบด้วยปัจจัยที่สำคัญคือ ชาวพุทธต้องเป็นชาวพุทธที่แท้จริง มีความรู้ความเข้าใจในคำสอนของพระพุทธศาสนาอย่างถูกต้อง โดยต้องศึกษาทั้งปริยัติ และปฏิบัติ เพื่อให้เกิดปฏิเวธ และปัจจัยที่สำคัญยิ่งอีกประการหนึ่งก็คือ ชาวพุทธจะต้องมีความสามัคคีกัน เว้นจากการให้ร้ายกัน พระพุทธศาสนาจึงจะมั่นคงอยู่ได้อย่างแท้จริง
เรื่องราวชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่ง...เธอเกิดมาในครอบครัวที่ลำบาก อาศัยอยู่กับคุณปู่-คุณย่าซึ่งมีฐานะยากจน คุณพ่อปกติเป็นคนขยัน แต่ชอบดื่มสุรา เมื่อเมาแล้วชอบด่าทอ และทำร้ายคนรอบข้าง แม้แต่แม่ของตัวเองก็ไม่เว้น...เมื่อเธอโตขึ้น เธอพบรักกับชายคนหนึ่ง ตอนแรกทุกอย่างดีไปหมด แต่ต่อมาทุกอย่างก็เปลี่ยนไปเป็นตรงกันข้าม จนในที่สุด คนที่เธอรัก ได้ใช้ปืนยิงเธอจนบาดเจ็บสาหัส ก่อนที่จะใช้ปืนกระบอกนั้นจบชีวิตของตนเอง...ปัจจุบัน เธอพิการ แต่ก็จะทำหน้าที่เป็นยอดกัลยาณมิตร ต่อไปอย่างไม่ย่อท้อ
ข้าพเจ้านั้น จะเว้นจากความเป็นคนตระหนี่ในวันนี้แหละ อนึ่ง ข้าพเจ้าจะไม่พึงกระทำบาปอะไรอีกต่อไป การไม่ให้สิ่งของอะไร จะไม่มีแก่ข้าพเจ้าอีกต่อไป วันใดข้าพเจ้ายังไม่ได้ให้ วันนั้น ข้าพเจ้าจะไม่ยอมกินข้าว
เธอเกิดมาปากกัดตีนถีบก็แค่ตอนคลอดเท่านั้น...มีชีวิตที่สมบูรณ์ เพียบพร้อม ทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ เรื่องการเรียนก็ราบรื่น มีหมอดูเคยทักว่า เธอเป็นพวกตระกูลนางฟ้ามาเกิด จะสมบูรณ์พร้อมในทุกเรื่องยกเว้นเรื่องความรัก ซึ่งเธอก็คิดว่าน่าจะจริง เพราะตอนนี้เธอเองก็ทุกข์ใจเพราะความรักเช่นกัน...เธอเป็นนางฟ้ามาเกิดจริงหรือไม่...เหตุใดจึงมีชีวิตที่สมบูรณ์เช่นนี้...ที่นี่...มีคำตอบ
ชายคนหนึ่ง รับราชการอยู่ในสมัยรัชกาลที่ 6 เป็นผู้ที่มีความเคร่งครัดในศีล และ สวดมนต์ เจริญภาวนา อยู่เป็นนิจ จนบ้านของท่านไม่เคยว่างเว้นจากการมาเยี่ยมเยือนของผู้มีศีลมีธรรม เป็นพระบ้าง เป็นแม่ชีบ้าง เป็นคฤหัสถ์บ้าง พลอยทำให้บรรดาบริวารของท่านได้มีโอกาสนั่งสมาธิกันทุกคน …ด้วยอานุภาพแห่งบุญของท่าน ที่ทำในพระพุทธศาสนา มาทั้งในอดีตและปัจจุบัน ทำให้สมบัติเกิดขึ้น ปรากฏให้เห็นเป็นอัศจรรย์…
เรื่องของคนที่ดื่มเหล้า แล้วชอบกินสุนัขเป็นกับแกล้ม กินได้แม้แต่สุนัขขี้เรื้อน เมื่อไม่มีสุนัขให้กิน แม้แต่แมวก็ไม่เว้น ไม่ว่าเขาจะเดินไปที่ไหน บรรดาสุนัขทั้งหลาย ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่รู้จัก ต่างก็วิ่งเข้ามาเห่า หอน และไล่กัด…เขาดื่มเหล้าจนป่วย ต้องเข้าโรงพยาบาลหลายครั้ง แต่ก็หนีกลับมาบ้านทุกครั้ง แม้ป่วยก็ยังคงดื่มเหล้าอยู่…
เรื่องราวแสดงผลของความแตกต่างในการทำบุญในพระพุทธศาสนากับการทำบุญแบบสงเคราะห์โลก...ชายคนหนึ่ง ชอบทำบุญแบบสงเคราะห์โลกแต่ไม่ชอบไหว้พระ เขามีความคิดว่า ทุกศาสนาก็สอนให้คนทำความดี ละเว้นความชั่ว ถ้าคนเรามีคุณธรรมประจำใจ มุ่งแต่ทำความดี ถึงแม้จะไม่นับถือศาสนาใดเลยก็ได้...ชายอีกคนหนึ่ง เป็นคนใจบุญ ชอบทำบุญทอดกฐิน ผ้าป่า สร้างพระประธานในวัดหลายแห่ง...ชีวิตหลังความตายของชายทั้งสอง เป็นอย่างไร...
ความไม่ประมาท คือการมีสติกำกับตัวอยู่เสมอ ไม่ว่าจะคิด จะพูด จะทำสิ่งใดๆ ไม่ยอมถลำลงไปในทางที่เสื่อม และไม่ยอมพลาดโอกาสในการทำความดี ตระหนักดีถึงสิ่งที่ต้องทำ ถึงกรรมที่ต้องเว้น ใส่ใจสำนึกอยู่เสมอในหน้าที่ ไม่ปล่อยปละละเลย กระทำอย่างจริงจังและดำเนินรุดหน้าตลอดเวลา
เธองามทั้งกาย และใจ ได้สามีที่รักและดูแลเธออย่างดี มีลูกชายเป็นนักรบแห่งกองทัพธรรม แต่วิบากกรรมไม่ละเว้นผู้ใด เธอต้องสูญเสียสามี และพระลูกชายไป ศึกษาเรื่องราวชีวิตของเธอ เพื่อตอกซ้ำย้ำเตือนใจตัวเอง ให้หมั่นสั่งสมบุญ อยู่เสมอ ทั้ง ทาน ศีล ภาวนา และบุญพิเศษอื่นๆ เพราะความตาย ไม่มีนิมิตหมาย
