ถึงแม้ว่าการช่วยเหลือผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์โคลนถล่มจะเสร็จสิ้นแล้ว แต่ปัญหาที่ตามมาก็คือ เสบียงอาหารเริ่มร่อยหรอ นายทหารราชองครักษ์หนุ่มจึงตัดสินใจนำชาวบ้านทั้งหมดออกเดินทางไปยังเมืองที่ใกล้ที่สุด...ระหว่างทางก็ได้พบกับอุปสรรคขวางหน้าอยู่
พวกเราที่ยังมีชีวิตอยู่ ความชั่วอย่าไปทำเลยนะ ขอให้ตั้งใจทำความดี สะสมบุญให้เต็มที่ เมื่อละโลกไปแล้ว ถึงจะไม่มีใครทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ เราก็ยังมีเสบียงบุญที่เคยสะสมไว้ขณะยังมีชีวิตอยู่เอาไว้ใช้ หรือถ้าจะมีใครอุทิศส่วนกุศลไปให้อีก เราก็สามารถรับได้สบาย ๆ
ในการเดินทางไกล เราจำเป็นจะต้องมีเสบียงติดตัวไป เพื่อหล่อเลี้ยงสังขารให้ดำรงอยู่ได้ ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางในโลกนี้ ในโลกหน้า
ในพุทธันดรที่ผ่านมานั้น ลูกทั้งสองก็ได้ทำหน้าที่เป็นกองเสบียง อุปัฏฐากวัดอุปัฏฐากพระ อยู่มิได้ขาดเลย
เราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี การสร้างบารมีเป็นงานที่แท้จริงของมวลมนุษยชาติ พระบรมโพธิสัตว์ในกาลก่อนท่านทำอย่างนี้ คือสร้างบารมีไปจนกว่าบารมีจะเต็มเปี่ยม ได้บรรลุจุดหมายปลายทางของชีวิต ดังนั้น เราเกิดมาภพชาติหนึ่ง ก็เพื่อสั่งสมบุญบารมีเท่านั้น บุญที่เราได้ทำไว้ดีแล้ว จะเป็นเสบียงในการเดินทางไกลในสังสารวัฏ ทำให้เรามีความสุขตลอดเส้นทางของชีวิต
ความขยันหมั่นเพียร เป็นบ่อเกิดแห่งความสำเร็จทุกประการ บุคคลผู้มีความเพียรไม่เบื่อหน่ายในการงานที่ตนกระทำ หมั่นฝึกฝนอบรมคุณธรรม สั่งสมความดี ประกอบบุญกุศลอยู่เป็นนิตย์ ย่อมได้รับความสุขและความสำเร็จ บุญกุศลที่ทำไว้จะเป็นเสบียงติดตัวข้ามภพข้ามชาติ ข้ามห้วงวัฏสงสารอันยาวไกล
ชายคนหนึ่ง เป็นคนรักครอบครัว ทำงานหนักเพื่อให้ครอบครัวสุขสบาย ส่งเสียให้ลูกๆได้เรียนสูงๆ จะได้มีอาชีพที่ดี ไม่ต้องเหนื่อยยากลำบากเหมือนกับเขา...ต่อมา เขาได้ล้มป่วย เป็นมะเร็งปอดระยะที่3 เขาอยากที่จะสร้างบุญใหญ่ ด้วยการเป็นประธานรอง กฐินปี พ.ศ.2549 แต่ขณะนั้นครอบครัวยังไม่พร้อม...เมื่อพร้อมที่จะทำบุญ เขาก็ได้ละโลกเสียแล้ว ภรรยาของเขาได้ทำตามความต้องการของเขา เพื่อให้บุญนี้เป็นเสบียงติดตัวเขาไปทุกภพทุกชาติ
คุณยายของลูกได้บวชเป็นแม่ชีที่วัดปากน้ำภาษีเจริญทำหน้าที่อยู่ใน โรงครัว จนกระทั่งอายุได้ 72 ปี ท่านตายแล้วได้เป็นเทพธิดาอยู่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตเสบียง ด้วยใจที่เลื่อมใสผูกพันกับหลวงปู่วัดปากน้ำและ สร้างบุญกับหลวงปู่มาหลายชาติ
ตัวอย่างของการทำบุญอย่างต่อเนื่อง...ชายคนหนึ่ง เกิดในครอบครัวที่มีฐานะดี แต่ต่อมาก็ต้องมีชีวิตที่ลำบาก ต้องทำงานช่วยเหลือตัวเอง และยังต้องเลี้ยงดูญาติพี่น้องอีกด้วย...ภายหลังจากแต่งงาน และมีลูกแล้ว ได้มาพบกับหมู่คณะ และได้ทำบุญกับหมู่คณะอย่างต่อเนื่องเรื่อยมานานกว่า 10 ปี...ในช่วงสุดท้ายของชีวิต แม้จะป่วยด้วยโรคภัยไข้เจ็บ แต่ก็ได้ภรรยาและลูกสาว เป็นยอดกัลยาณมิตร อยู่เคียงข้าง คอยช่วยให้ตรึกระลึกนึกถึงบุญทั้งที่ทำให้ และที่ทำเอง...ละโลกแล้ว ได้อยู่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตเสบียง...
