บรรยากาศการรับสมัคร บวชพระเข้าพรรษา 100,000 รูป ที่มหารัตนวิหารคด วัดพระธรรมกาย
บรรยากาศคึกคักในวันแรกของการมารายงานตัว (19 มกราคม พ.ศ.2553) ตามวัดต่างๆทั่วไทย ทำให้ผู้คนทุกพื้นที่เกิดความตื่นตัวกระแสการบวชพระแสนรูปกันอย่างกว้างขวาง พิธีแห่นาค และพิธีปลงผมที่จัดขึ้นในหลายๆพื้นที่ ทำให้ผู้ที่พบเห็นโดยเฉพาะชายแมนแมนตัดสินใจสมัครบวชกันในวันนั้นเลย ซึ่งตอนนี้ก็นับถอยหลังเหลืออีกเพียงไม่กี่วันเท่านั้น สำหรับบุญอัศจรรย์จากการตามผู้มีบุญมาบวช
เพราะหลังจากได้ฟังคำของ พระเดชพระคุณพระธรรมคุณาภรณ์ เจ้าคณะภาค14 เจ้าอาวาสวัดสามพระยา ก็ทำให้หูตาสว่างขึ้นและตระหนักว่า ภัยศาสนาตอนนี้ไม่ใช่เรื่องไกลตัว ถ้าชาวพุทธไม่รีบตื่นตัวตอนนี้ ก็เท่ากับค่อยๆยอมรับความเป็นอดีตเมืองพุทธ ที่ค่อยๆเข้ามากลืนกินในผืนแผ่นดินไทย แล้วเราจะยอมได้หรือ
วันนี้ใจของคู่ล่าสามารถอยู่กับความนิ่งได้นาน ไม่มีความคิดวุ่นๆวิ่งไปมาอย่างครั้งก่อน ครั้งใดที่รู้สึกตึงหรือใกล้จะหลับ คูล่าจะใช้วิธีหายใจเข้าออกลึกๆทุกครั้ง แล้วพระจันทร์ในความมืดก็ได้อันตรธานเปลี่ยนไปเป็นคริสตัล หรือดวงแก้ว คูล่าเขียนในบันทึกว่า “ฉันมีความสุขมาก เป็นประสบการณ์ที่น่าอัศจรรย์”
ดอกทองกวาวถูกแสงจันทร์ในยามราตรีสาดส่อง จึงแลเห็นเหมือนชิ้นเนื้อสด ฝูงสุนัขจิ้งจอกเห็นดอกทองกวาวนั้นบานสะพรั่งอยู่ในยามราตรี ต่างก็พากันสำคัญว่าเป็นชิ้นเนื้อสด จึงพากันวิ่งกรูกันเข้าล้อมต้นไว้ตลอดทั้งคืน โดยหวังจะได้กินชิ้นเนื้อในวันรุ่งขึ้น
พระเจ้าจุลนี ทรงสดับถ้อยคำเย้ยหยันของมโหสถแล้ว ก็ยิ่งทรงพระพิโรธหนักขึ้น ความอาฆาตแค้นอัดแน่นในพระอุราเป็นทับทวี ทรงดำริว่า “เจ้ามโหสถนี่กำแหงมากนัก มาเยาะเย้ยเราได้ ต้องให้มันรู้สำนึกเสียบ้างในวันนี้เป็นทีของใคร”
สุวโปดกจึงชักอุปมาว่า “สาลิกา จ๋า อย่าว่าแต่เธอกับฉันเลย แม้แต่ในหมู่มนุษย์ พระราชามหากษัตริย์ก็ยังอยู่ร่วมกับหญิงจัณฑาลได้เลย เรื่องชาติชั้นวรรณะไม่สลักสำคัญอันใดดอกจ้ะ เธอไม่เคยได้ยินหรือว่า รักแท้ย่อมไม่มีพรมแดน สิ่งใดๆก็มิอาจกั้นขวางความรักได้เลย เพราะรักแท้ขึ้นอยู่กับความปรารถนาในกันและกันต่างหากเล่า”
สุวโปดกเห็นว่าโอกาสมาถึงตนแล้ว จึงได้แสร้งตีหน้าเศร้า พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงสะอื้นว่า “สาลิกาจ๋า หากว่าเธออยากรู้จริงๆ ฉันก็จะเปิดเผยความในใจของฉันให้เธอฟัง”
แม้แต่สัตว์เดียรัจฉานในแคว้นกุรุ ยังประกอบด้วยการเจริญสติถึงเพียงนี้ ไม่ยอมเป็นผู้ประมาทในชีวิตแม้มีมรณภัยมาถึง เราทุกคนซึ่งได้โอกาสเกิดมาเป็นมนุษย์ มีชีวิตที่ประเสริฐกว่า มีสองแขนสองขา มีสติปัญญา สามารถทำความดี ได้เต็มที่มากกว่า เราจึงควรดำเนินชีวิตอยู่ด้วยความไม่ประมาท
เรื่องราวของนักสร้างบารมี...เธอรู้จักหมู่คณะตั้งแต่เมื่อครั้งยังเป็นศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม...ด้วยเชื่อในคำสอนของมหาปูชนียาจารย์ ทำให้เธอตัดสินใจไม่ใช้ชีวิตครองเรือน ถือศีลแปด และเข้ามาเป็นอุบาสิกา ทำงานรับใช้พระพุทธศาสนา...อุทาหรณ์ของผลแห่งบุญและบาป...คุณพ่อของเธอเป็นคนเจ้าชู้มีภรรยาหลายคน คุณยายของเธอเป็นคนใจบุญ ตักบาตรสม่ำเสมอ และจะไปถืออุโบสถศีลที่วัดเป็นประจำ...ชีวิตหลังความตายของท่านทั้งสองจะเป็นอย่างไร
