จนมาถึงในสมัยพุทธกาลนี้ ท่านเกิดในตระกูลเศรษฐี มีชื่อว่า โชติกะ ในวันที่ท่านเกิด สรรพาวุธทั่วทั้งเมืองเกิดแสงสว่างโชติช่วง ทั่วทั้งเมืองสว่างไสวไปหมด เมื่อถึงวัยที่จะครองเรือน พระอินทร์ได้เสด็จมาจากเทวโลก เนรมิตปราสาท ๗ชั้น ที่ทำด้วยรัตนะทั้ง๗ มีกำแพง ๗ชั้น แวดล้อมปราสาทอย่างประณีตสวยงาม
ล่าสุดกับกิจกรรมถวายกระเช้าผลไม้พระ ณ วัดใกล้บ้าน ที่หลายๆโรงเรียนฝากกระซิบมาว่า “งานนี้นะเหรอ ขอบอกว่า โรงเรียน V-Star ของเราน่ะ สุด สุด เพราะบุญใหญ่ๆและทำได้ง่ายๆกิจกรรมดีๆจากไอเดีย เจ๋งๆของคุณครูไม่ใหญ่อย่างนี้ พลาดได้ไง พลาดได้ไง” หลายๆโรงเรียนบอกว่ากิจกรรมนี้ทำได้ง่ายมากๆ เหมือนที่คุณครูไม่ใหญ่ว่า เป็นบุญง่ายๆแต่ไม่ค่อยมีใครมองเห็นกัน เป็นบุญที่ทำแป๊ปเดียวก็ได้บุญแล้ว
วันหนึ่งท่านมาพูดในโบสถ์ว่า “พวกแกไม่ต้องกลัวอด วิชชาธรรมกายจะเลี้ยงพวกแกได้ตลอดไป ขอให้ตั้งใจปฏิบัติกันก็แล้วกัน แล้วไม่มีวันอด วิชชาของเรามันเป็นวิชชาที่เป็นของจริง” ท่านว่าอย่างนี้ แล้วก็ไม่อดจริงๆครับ อยู่กับหลวงพ่อก็สบายอย่างนี้ครับ
วันนี้ ผู้สื่อข่าว DNN ขอเปลี่ยนบรรยากาศ นำเรื่องราวแสนน่ารักสดใส จากผลการปฏิบัติธรรมของสามเณรตัวน้อย ในรุ่นโรงเรียนนานาชาติ มาฝากทุกคนกัน หลังจากที่พระอาจารย์ได้กระทำทุกวิถีทาง เพื่อปลูกฝังหนทางพระนิพพานไปสู่ใจเหล่าสามเณรทั้งหลายแล้ว ปรากฏว่าสามเณรซึ่งมีทั้งหมด 34รูปนั้น เห็นดวงแก้วหรือองค์พระได้ 22รูป เห็นแสงสว่าง 2รูป และตัวเบาสบาย ผ่อนคลาย มีความสุขอีก 10รูป
วันนี้ ก็เป็นโอกาสดีที่ เป็นวันรับเงินค่าแรงของคนงานโซโลมอนที่บริษัทฯผมได้เริ่มบอกบุญทำหลังคามหารัตนวิหารคด กับชาวโซโลมอนกลุ่มหนึ่ง โดยเอารูปให้ดูว่า ที่ประเทศไทยกำลังสร้างหลังคามหารัตนวิหารคด เพื่อเป็นสถานที่ในการนั่งสมาธิ ก็ไม่ได้อธิบายอะไรมากครับ ผมยังไม่ได้บอกเลยว่า จะมีอานิสงส์อย่างไร
บางครั้งความเจ็บป่วยทำให้ลูกท้อ แต่เมื่อนึกถึงพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ลูกก็คิดว่าคนที่ท้อแท้เบื่อหน่ายเป็นคนตายก่อนหมดอายุ พระเดชพระคุณหลวงพ่อป่วยยิ่งกว่าเรา ท่านยังไม่ย่อท้อ ยังคงอดทนนั่งเทศน์สอนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันได้ทุกคืน เป็นเวลานานหลายๆชั่วโมง เพราะอยากให้ทุกคนได้รับความสุขแห่งธรรม ทำให้ลูกมีกำลังใจฮึดสู้ต่อโรคร้าย และทำหน้าที่ผู้นำบุญมาจนปัจจุบัน
หญิงไทยยอดนักสู้ชีวิต จากสิงห์บุรี...เธอเกิดมาในครอบครัวที่ยากจน ทำให้ไม่ได้เรียนสูงๆ ถูกญาติใช้งานเยี่ยงทาส เป็นผู้หญิงคนแรกที่รับจ้างถีบสามล้อในจังหวัดสิงห์บุรี จนเป็นที่เลื่องลือไปทั่ว...ต่อมา ชีวิตผกผันให้ได้แต่งงานกับสามีชาวญี่ปุ่น ก็ยังถูกแม่สามีเกลียดชัง แม้ยามที่เธอป่วยไข้ ยังขัดขวางไม่ให้เธอไปหาหมอ
