แม้ยายป่วย ก็อยู่ในบุญมาก ไม่ทิ้งบุญเลย วันหนึ่ง ป่วยใหม่ ๆ ยายมองดูธรรมะของยาย แล้วเห็นพระธรรมกายใสมาก ๆ ใสที่สุด สว่างที่สุด
เรื่องของคนที่ดื่มเหล้า แล้วชอบกินสุนัขเป็นกับแกล้ม กินได้แม้แต่สุนัขขี้เรื้อน เมื่อไม่มีสุนัขให้กิน แม้แต่แมวก็ไม่เว้น ไม่ว่าเขาจะเดินไปที่ไหน บรรดาสุนัขทั้งหลาย ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่รู้จัก ต่างก็วิ่งเข้ามาเห่า หอน และไล่กัด…เขาดื่มเหล้าจนป่วย ต้องเข้าโรงพยาบาลหลายครั้ง แต่ก็หนีกลับมาบ้านทุกครั้ง แม้ป่วยก็ยังคงดื่มเหล้าอยู่…
มรรคผลนิพพานไม่จำกัดกาลเวลา สัมมา อะระหังแม้ป่วยยังเห็นดวงได้ วันนี้วันที่ 31 นับจากวันเข้าพรรษาแล้ว . . .
วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่โลกต้องจารึกถึงความยิ่งใหญ่ของการรวมพลังชาวพุทธ ทั้งชาวไทย ชาวเมียนม่าร์ กลุ่มประเทศ AEC และชาติอื่นๆทั่วโลก ที่มุ่งมาสู่ อบต.ท่าทราย จ.สมุทรสาคร ด้วยหัวใจดวงเดียวกัน คือ เคารพ รัก และศรัทธา ในพระพุทธศาสนา
สาธุชนท่านหนึ่งมากราบคุณยาย ขอให้ท่านช่วยสามีซึ่งเสียชีวิตแล้ว และกราบเรียนถามว่า ทำไมสามีจึงตายเร็ว คุณยายตอบว่า ที่ตายเร็ว เพราะหมดอายุขัย
ตั้งใจมาก ได้บุญมาก เออ ! ช่วยกันทำเอาบุญ พวกเรายังหนุ่มยังสาวมีกำลัง ช่วยกันทำงานให้พระศาสนา ทำกันแล้วก็อธิษฐานให้ได้บุญเยอะ ๆ ใครตั้งใจมากก็ได้บุญมาก ใครตั้งใจน้อยก็ได้บุญน้อย
ยายทำเพื่อตัวเอง และเพื่อคนหมู่มากด้วย เราเกิดมา ควรทำประโยชน์สักอย่างหนึ่ง
เพราะเหตุที่ยายเป็นคนที่บริสุทธิ์ กาย วาจา ใจ มีศีล มีสัจจะ และรักธรรมะมากที่สุด เมื่อมาถึงหลวงพ่อวัดปากน้ำแล้ว ก็ได้ทำวิชชาเลย
เรื่องบางเรื่องที่ไม่เป็นสาระ เช่น เรื่องกาม ยายไม่เคยพูดเลย และอายที่จะพูดด้วย ยิ่งเมื่อยายเป็นสาวยิ่งอายมาก มาเดี๋ยวนี้ยายแก่มากแล้ว บางเรื่องจึงกล้าพูด
เด็กชายคนหนึ่ง มากราบเรียนถามคุณยายว่า ชาติก่อน เขาเคยเกิดเป็นใคร เป็นอะไรมาก่อน คุณยายตอบว่า เรื่องชาติก่อนจะเป็นยังไง เอาไว้ก่อน สำคัญอยู่ที่ตัวคุณในปัจจุบัน จะทำอะไรให้กับตัวเอง เอาตัวเองให้รอด
