เพราะลูกก็นอนนับองค์พระ โดยนึกว่าฝนตกหนึ่งแปะ ก็คือ องค์พระหนึ่งองค์ ตกลงมาที่ศูนย์กลางกาย ซึ่งลูกก็นับเพลินจนหลับไป จึงเป็นเหตุให้วันที่สาม ลูกตื่นขึ้นอย่างสดชื่น ก่อนระฆังปลุกเล็กน้อย พร้อมกับการนึกถึงองค์พระได้ชัด ทำให้ตลอดทั้งวัน มีความรู้สึกชุ่มเย็น เหมือนองค์พระอยู่กับเราตลอดเวลา
แม้เป็นเศรษฐีแล้ว ยังต้องให้ทาน จะได้รวยข้ามชาติ ไม่ ใช่เกิดมาเสวยสมบัติอย่างเดียว ส่วนท่านที่ยังลำบากยากจน ต้องเริ่มให้ทานได้แล้ว จะรอให้รวยแล้วจึงทำทานไม่ได้หรอก ต้องทำทานไปเรื่อยๆ ถึงจะรวย งานทางโลกเราก็ทุ่มเททำกันไป งานบุญงานกุศลก็ทำกันไป ให้เศรษฐกิจกับจิตใจไปด้วยกัน
ท้าวเธอจึงตรัสว่า “ก่อนนั้นเราได้ฟังกิตติศัพท์ของเธอแล้ว ก็เกิดความเลื่อมใส ยิ่งได้เห็นท่วงทีกิริยาวาจาของเธอ ก็ดูน่ารักน่าชื่นใจไปเสียทั้งหมด แต่ครั้นได้เห็นการกระทำของเธอเมื่อสักครู่ ความชื่นใจที่เคยมี ก็พลันสิ้นไปชั่วพริบตา บอกตามตรงว่า เราทั้งเสียใจและผิดหวังในตัวเธอมาก”
วันแล้ววันเล่าที่ภิกษุผู้มีความกตัญญูได้ปรนนิบัติเลี้ยงดูบิดามารดาเป็นอย่างดีเช่นนี้ ไม่เคยให้โยมทั้งสองได้อด แต่สำหรับท่านเองนั้นมักจะอดอาหารเป็นส่วนใหญ่ เพราะเมื่อออกบิณฑบาตแสวงหาภิกษาหารมาเพื่อตนเอง ก็มักจะออกเมื่อยามสายมากแล้ว ส่วนมากมักจะได้เพียงบาตรเปล่ากลับสู่วิหาร มีน้อยวันเหลือเกินที่ได้ฉันจนอิ่ม
มีเรื่องน่าแปลกที่เกิดขึ้น อยู่เสมอจนถึงปัจจุบันนี้ คือ บริเวณตรงข้ามบ้านที่แม่เธออยู่จะมีสวนอินทผาลัม ซึ่งจะมีหนอนชนิดหนึ่ง ตัวขนาดนิ้วก้อย ลำตัวสีเหลืองๆ มีขนเต็มตัว จำนวนมาก หนอนพวกนี้จะมีกิจวัตรประจำวัน คือ เดินข้ามฟากถนนมายังบริเวณหมู่บ้านซึ่งรวมถึงบ้านของแม่ของเธอด้วย เดินทางมาเป็นกองทัพหนอน เกาะอยู่ตามกำแพงบ้านเต็มไปหมด แต่โชคร้ายที่บ้านแม่ของเธอกำแพงไม่หนาแน่นพอ ทำให้หนอนพวกนี้สามารถเดินผ่านกำแพง และมุดทะลุเข้าไปถึงในบ้าน แล้วกัดแม่ของเธอที่ตามองไม่เห็นจนเป็นแผลน่าสงสารมาก
