ทุกครั้งที่ผมนั่งสมาธิอย่างสบายๆ ไม่ตั้งใจจนเกินไป มองเข้าไปในศูนย์กลางกาย ก็เห็นดวงแก้วสว่าง มองไปเรื่อยๆ ก็เห็นมีคนนั่งอยู่ในนั้นมีรูปร่างใสสว่างเหมือนน้ำแข็ง ผมรู้สึกสบายเมื่อได้มอง
ผมค่อยๆ นึกถึงดวงแก้ว นึกๆ ไป ดวงแก้วก็ชัดขึ้นมาเองครับ พอมองนิ่งๆ เฉยๆ ในดวงแก้วก็มีองค์พระขึ้นมาครับ ทำเฉยๆ ท่านก็จะมาปรากฏให้เห็น ทุกครั้งที่ผมเห็นองค์พระผมจะมีความสุขมาก
ผมทำตามที่พระอาจารย์บอก รู้สึกตัวเบาเหมือนลอยขึ้นจากพื้น เห็นแสงสีขาวสว่างจ้า ผมมองดูไปเรื่อยๆ ก็เห็นก้อนเมฆสีขาว ข้างบนมีพระภิกษุรูปหนึ่ง เป็นแก้วใสๆ ผมปลื้มปีติมากเลยครับ
ผมสนใจดูแต่ดวงแก้ว เป็นการเห็นด้วยความรู้สึกในใจ ไม่ได้เห็นด้วยสายตาครับ พอนิ่งไปมากๆ ขนก็จะลุกซู่ๆ จากแขนขึ้นไปที่หน้าอก จิตใจอิ่มเอม สบาย ยิ้มแทบไม่หุบ หุบไม่ลงเลยครับ
หลวงพ่อบอกว่าในตัวเรามีดวงแก้วมีองค์พระ ฟังแล้วไม่น่าเชื่อ แต่พอได้นั่งสมาธิมากขึ้นๆ ผมก็ได้เจอกับตัวเอง ได้เห็นอะไรดีๆ แบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ผมจึงอยากบวชไปนานๆ ครับ
จดหมายจากนาคธรรมทายาทปฏิพัทธ์ ปัญญาใจ อายุ 27 ปีตัวแทนนาคธรรมทายาท จากศูนย์อบรมวัดพระธรรมกาย ก่อนเข้าโครงการผมทำงานเป็นผู้ช่วยพยาบาล อยู่ประจำห้องผ่าตัด สังกัดงานวิสัญญีแพทย์ครับ ผมมีชีวิตเหมือนชาวโลกทั่วไป คือสุขบ้างทุกข์บ้าง แต่มาพักหลังๆ นี้รู้สึกจะทุกข์มากกว่าสุขครับ
เวลาเดินเหมือนตัวมันเบาๆ ลอยๆ เดินๆไป อยู่ๆดวงแก้วก็ผุดขึ้นมาใสสว่าง ยิ่งเดินยิ่งมีความสุข เมื่อก่อนผมหลงเชื่อ ความสุขที่คุณดื่มได้ จนเกือบเสียผู้เสียคน แต่ตอนนี้ผมพบความสุขที่ดื่มไม่ได้ แต่เข้าถึงได้แล้วครับ
ผมย่ำทุกก้าวด้วยความตั้งใจ สัมมาอะระหังทุกวัน ไม่ต่ำกว่า 8-9 พันครั้ง ผมมีความสุขตลอดเส้นทาง ทุกกิโลเมตรที่ก้าวเป็นบทฝึกที่เข้มข้นทั้งกายและใจ ที่กลั่นให้ผมเป็นพระแท้ได้ดีกว่าเดิม
เป็นการจัดงานที่ดีมาก ปีนี้เป็นปีที่ 2 ทำได้ประสบความสำเร็จตามเป้าหมาย การเผยแผ่พุทธศาสนาตามหลักคำสอนของพระพุทธองค์ นี่เป็นสิ่งที่ดีมาก ผมเองก็มีภารกิจต้องสนับสนุนงานคณะสงฆ์และมหาเถรสมาคม ผมก็สนับสนุนเต็มที่สุดความสามารถครับ
ปลื้ม ! ธุดงค์ธรรมชัย ปีที่ 2 บทสัมภาษณ์ผู้มาร่วมโปรยกลีบดอกดาวรวยต้อนรับพระธุดงค์ธรรมชัย