ภายหลังจากที่น้องชายของตัวลูก ในภพชาตินั้น หรือพระน้องชายของตัวลูกในภพชาติปัจจุบันนี้ ได้ไปขออนุญาตคุณพ่อคุณแม่ เพื่อที่จะไปสมัครเรียนในโรงเรียนเตรียมทหารเหมือนอย่างตัวลูกแล้ว.....
ในเวลาต่อมา ปัญหาต่างๆระหว่างแคว้นกันชนฝั่งทิศใต้กับแคว้นของพระราชาองค์ที่ออกบวชก็เริ่มคุกรุ่น และทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม
การออกบวชนี่แหละ ที่เป็นหนทางสว่างที่จะช่วยทำให้คลายจากความรู้สึกผิดบาปที่ติดอยู่ในใจ และทำให้ได้พบกับความสุขที่แท้จริง
แม้จำต้องฆ่าศัตรูเพื่อปกป้องประเทศชาติ แต่วิบากกรรมก็ได้ตามมาส่งผลให้ต้องมาเป็นโรคร้ายและเสียชีวิตในภพชาติปัจจุบัน
การบนบานศาลกล่าวมีผลหรือไม่ และคนที่หลายชื่อเปลี่ยนชื่อบ่อย เมื่อตายแล้วมีคนอุทิศส่วนกุศลไปให้ เขาจะได้รับหรือไม่ ที่นี่มีคำตอบ
พุทธกาลครั้งหนึ่งยังมีภิกษุชาวสาวัตถีรูปหนึ่ง มีความอวดดื้อถือดีจนเป็นที่เอือมระอาต่อภิกษุรูปอื่นๆ เมื่อพระพุทธองค์ทรงทราบท่านจึงทรงระลึกชาติด้วยบุพเพนิวาสานุสติญาณแล้วพบว่า ภิกษุรูปนี้เมื่อกาลก่อนก็เป็นผู้ว่ายากจนเป็นเหตุให้ตนเองและบุคคลเป็นพันๆ คน ต้องถึงแก่ความตาย
สำหรับบุพกรรมที่ทำให้สามีของลูกไม่ได้บวช นอกจากจะมีสาเหตุมาจากตัวเขาเอง ที่เป็นห่วงตัวลูกและครอบครัวแล้ว ยังมีอีกสาเหตุหนึ่ง
ขึ้นชื่อว่าสตรีย่อมไม่ยินดีที่สามีจะมีหญิงอื่น ดังนั้น ครอบครัวของลูกจึงมีแต่เรื่องร้อนๆให้วุ่นวายใจกันทุกวี่ทุกวัน
พระเทวีได้ทูลอ้อนวอนว่า “พระองค์ทรงละทิ้งพวกหม่อมฉัน เสด็จหนีไปแต่ผู้เดียว ทรงทำอย่างนี้ไปเพื่ออะไร พวกหม่อมฉันมีความผิดอะไรหรือ พระองค์มุ่งเสด็จไปประดุจว่าปราศจากราชสมบัติเสด็จออกผนวช”