สมกับที่เป็นยอดนักบุญตัวอย่าง ร่วมบุญโมดูลทุกวันไม่เคยขาด จนถึงวันนี้ทอมมี่และครอบครัว มียอดทำบุญโมดูล 194.6เหรียญโซโลมอน หรือประมาณ 973บาทครับ และยอดรวมทั้งหมดที่พี่น้องชาวโซโลมอนช่วยกันทำโมดูลตอนนี้ คือ 20,000เหรียญโซโลมอน คิดเป็นเงินไทยประมาณ 100,000บาทครับ
ด้วยความตั้งใจที่ชาวโซโลมอนอยากจะเห็นความสำเร็จของหลังคามหารัตนวิหารคด แม้ชีวิตของพวกเขาจะลำเค็ญก็ตาม แต่ก็ขอเป็นนักบุญทุนน้อย อยากจะเป็นส่วนหนึ่งในการสถาปนาหลังคามหารัตนวิหารคดด้วยครับ จากคำสอนของคุณครูไม่ใหญ่ที่ว่า “คนจนถ้ายังไม่ทำทานก็จะยิ่งจน” ประโยคนี้ทำให้ชาวโซโลมอนทำบุญด้วยความภาคภูมิใจ แม้จะมี 0.1 $, 0.2 $, 0.3 $, 0.4 $, 1$ ซึ่งเป็นเหรียญเดียวเหรียญสุดท้ายในกระเป๋าของเขา แต่ทุกคนก็ประนมมืออธิษฐานจิตและพนมมือ จบขึ้นเหนือศีรษะ
เงินล้านถ้าเอาไปซื้อรถ ใช้ได้ไม่กี่ปีก็ต้องเปลี่ยนคันใหม่ แต่ล้านนี้เปลี่ยนเอามาทำบุญหลังคา เพื่อเป็นศูนย์กลางของพระพุทธศาสนา รวมพุทธบุตรล้าน รวมคนล้าน สร้างคนดีไปอีกเป็นพันปี และล้านนี้จะทำให้ครอบครัวของผมปลื้มไปอีกนาน
วันนี้ นับเป็นวันที่ดีที่สุดอีกวันหนึ่งของลูกพระธัมฯนิวซีแลนด์ ที่ได้นำข่าวโมดูลมาถึงชาวเมารี ผู้มีเชื้อสายแห่งนักรบ แม้จะอยู่ห่างไกลจากศูนย์กลางพระพุทธศาสนาของโลกถึง 11,000กิโลเมตรก็ตาม แต่ก็เหมือนใกล้ เพราะมีตะวันธรรมที่ฉายแสงส่องมาถึงที่นี่ค่ะ
ผม ชื่อ ด.ช.สหัสชัย ไว อายุ 4ขวบ 4เดือน มาจากฮ่องกงครับ เมื่อวานนี้ อาชัยได้ดู DMC หลวงพ่อบอกบุญตัวเล็กๆก็ช่วยได้ อาชัยอยากทำบุญกับหลวงพ่อ เพราะว่าพอหลวงพ่อถามว่า “ใครได้ทำบุญนี้บ้างจ๊ะ” อาชัยจะได้ยกมือสูงๆมากๆครับ เพราะบุญเป็นบ่อเกิดแห่งความสุขและความสำเร็จในชีวิตของพวกเราครับ
เรื่องเล่าจาก เซ้าท์แอฟริกา ตอน “แอฟริกา คาราบาว หัวใจ...ยอดนักสู้” วันนี้ เป็นเรื่อง “การไล่ล่า” ที่ไม่ธรรมดา เพราะถ้าเป็นเรื่องธรรมดาทั่วๆไป รับรองได้ว่า จะต้องไม่ใช่ที่นี่ ซึ่งในวันนี้ เราจะพานักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ไปรับชมเรื่องราวที่...สวนกระแส...ท้าทาย...เร้าใจ และเป็น...กำลังใจ ให้กับ “ใครๆ” ที่คิดว่า...
ลูกตัดสินใจนำเงินเก็บก้อนเดียวที่ลูกมีอยู่ เป็นเงินที่เตรียมไว้ เพื่อเริ่มต้นทำกิจการของตัวเอง นำมาทำบุญหลังคาทั้งหมด 10ตรม. ลูกทำตามที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อสอนว่า “ถ้ามีบุญ จะทำอะไรก็สำเร็จทุกอย่าง” ลูกคิดว่า ขอตั้งต้นกิจการด้วยบุญก้อนใหญ่ก้อนนี้ค่ะ พวกเรากลุ่มประตูน้ำได้ตั้งเป้าไว้ 10โมดูล และออกทำหน้าที่ทุกวันตอนนี้ใกล้จะครบตามเป้าแล้วค่ะ
ภาพที่เห็นเหล่านี้ ทำให้นึกถึงเมืองไทยทันที ซึ่งไม่ได้หมายความว่า Homesick แต่กลับระลึกถึง “ผู้มีบุญ” ที่อยู่ เมืองไทย ที่กำลังสนุกสนาน บุญบันเทิง กับการสร้าง “โมดูล” ทำบุญสร้าง “หลังคา” มหารัตนวิหารคด แถมยังจะร่วมประกอบพิธี “เทคอนกรีตเสาค้ำฟ้า” ใน “วันครูวิชชาธรรมกาย” อีกด้วย เราจึงได้ข้อคิดในใจว่า. . .
ผมเข้าวัดครั้งแรก เมื่อปี พ.ศ. 2526 และได้ทำบุญกับวัดเป็นครั้งแรก ด้วยการซื้อที่ดินถวายวัด จำนวน 110 ตารางวา เป็นเงิน 6,875 บาทครับ ต่อมาเมื่อเดือนมกราคม 2539 ผมเห็นภาพวาด “มหาธรรมกายเจดีย์” สิ่งมหัศจรรย์ใหญ่ที่สุดในโลกบนหน้าปกนิตยสารผู้นำการตลาด ภาพที่ 2 ผมก็ไม่รอช้ารีบชวนคุณทัศนีย์(หวานใจของผม) ไปตัดชุดขาว เพื่อมาทำบุญที่วัดและเราก็ได้ลุยสร้างบุญกันถี่ๆทุกบุญ เพราะเรื่องบุญแผ่วไม่ได้ครับ
พอมีเรื่องมาให้คิด ลูกก็คิดว่าเรื่องนั้น เหมือนลูกฟุตบอล แล้วลูกก็ kick out (แปลว่า เตะส่งออกไปเลย) หลังจากนั้นลูกจึงขยายเวลานั่งเป็น 5-10นาที และมากขึ้นจนเป็นชั่วโมงค่ะ หลังจากที่ขยายชั่วโมงการนั่งสมาธิ ประสบการณ์ภายในของลูกพัฒนาไปเรื่อยๆ ตามวันเวลาที่ผ่านไป แต่สิ่งที่เหมือนกันทุกครั้ง คือ ลูกจะมีความสุขมากๆ
