บ้านของเธอเป็นบ้านกัลยาณมิตรหลังแรกของซีแอตเติ้ล...คุณพ่อของเธอ ป่วยด้วยโรคพาร์กินสัน เป็นเวลาถึง 19ปี คุณแม่ของเธอ ตาเป็นต้อหิน กลางวันมองเห็นเพียงรางๆ กลางคืนมองไม่เห็น พี่ชายของเธอ เป็นลูกกตัญญู ชอบปฏิบัติธรรม ชอบทำบุญสังฆทาน ต่อมา ลูกชายของเขาป่วย เขาพยายามหาทางรักษาลูกชาย จนหลงผิดไปเชื่อถือพวกสิงๆทรงๆ
ตัวลูกก็มาเจอวิกฤตเจอมรสุมห้วงแห่งชีวิต เพราะมาทราบข่าวฉาวว่าสามีแอบไปมีภรรยาน้อย แรกๆลูกทำใจไม่ได้เลย ทำประชดสามีทุกอย่าง แม้แต่หันกลับไปขายบริการอีกครั้ง แต่สามีก็ไม่แคร์ และไม่ยอมให้ลูกแตะเนื้อต้องตัวเขาอีกด้วย ยิ่งทำให้ลูกเจ็บช้ำใจมาก แล้ววันหนึ่งลูกจึงยื่นคำขาดกับสามีว่า “ระหว่างฉันกับเธอคนนั้น คุณจะเลือกใคร” เขาก็อึ๊กอั๊กๆ
คุณพ่อ คุณแม่ เข้าวัดตั้งแต่เป็นทุ่งนาฟ้าโล่ง คุณพ่อเล่าว่า ไปช่วยกันขุดดิน ถางหญ้า ดินแข็งมากๆ ขุดจนมือไม้พองกันเลย คุณพ่อคือกัลยาณมิตรท่านแรกที่พาครอบครัวเข้าวัดหมดทุกคน ท่านพาคุณแม่ไปปฏิบัติธรรมที่บ้านธรรมประสิทธิ์ โดยการชักชวนของคุณป้าถวิล วัติรางกูร
เรื่องราวชีวิตของหญิงเชื้อสายไทย ในต่างแดน ...เธอถูกจับคลุมถุงชนให้ต้องแต่งงานกับชายที่ไม่ได้รักกัน ...ถูกสามีคนที่สองทำเสน่ห์ ...และกับสามีคนปัจจุบันที่เธอเลือกเอง แต่ชีวิตการครองเรือนก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคาดหวังเอาไว้ ...และตัวอย่างของคนที่ต้องสูญเสียคนที่ตนรัก แล้วหันเข้าหาน้ำเมา
หญิงสาวคนหนึ่ง มักจะได้ยินเสียง และมองเห็นภาพหลายๆอย่าง ที่หาสาเหตุไม่ได้ เช่น เห็นเด็กห่มผ้าสีขาวเหมือนผ้าห่อศพ เดินออกมาจากต้นไม้ …เห็นผู้หญิงสวยงามเหมือนนางฟ้าเดินผ่านหน้าไป …ได้ยินเสียงคนมาบังคับให้พูดจาไม่ดีกับพ่อแม่ จนเธอต้องเข้าโรงพยาบาล หมอวินิจฉัยว่า เธอเป็นโรคประสาท …สิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอคืออะไร เธอเป็นโรคประสาทอย่างที่หมอวินิจฉัย หรือไม่…
ตัวอย่างของการทำบุญอย่างต่อเนื่อง...ชายคนหนึ่ง เกิดในครอบครัวที่มีฐานะดี แต่ต่อมาก็ต้องมีชีวิตที่ลำบาก ต้องทำงานช่วยเหลือตัวเอง และยังต้องเลี้ยงดูญาติพี่น้องอีกด้วย...ภายหลังจากแต่งงาน และมีลูกแล้ว ได้มาพบกับหมู่คณะ และได้ทำบุญกับหมู่คณะอย่างต่อเนื่องเรื่อยมานานกว่า 10 ปี...ในช่วงสุดท้ายของชีวิต แม้จะป่วยด้วยโรคภัยไข้เจ็บ แต่ก็ได้ภรรยาและลูกสาว เป็นยอดกัลยาณมิตร อยู่เคียงข้าง คอยช่วยให้ตรึกระลึกนึกถึงบุญทั้งที่ทำให้ และที่ทำเอง...ละโลกแล้ว ได้อยู่ดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตเสบียง...
