หลังแต่งงานแล้ว แต่ละเดือนรายได้ไม่ต่ำกว่า 10 ล้านบาท แต่เมื่อถึงปี 2536 จะทำธุรกิจอะไรก็ล้มเหลวขาดทุนย่อยยับทุกครั้ง ต้องหาทางกู้ยืมเงินมาเพื่อแก้ไขปัญหาต่างๆ ในครอบครัว เกิดเป็นหนี้สินมากมายทั้งหนี้สินธนาคาร และหนี้เงินนอกระบบ รวมแล้วเป็นเงินกว่า 100 ล้านบาท เป็นเพราะบุญเพราะกรรมอะไร ชีวิตจึงดำดิ่งมาอยางนี้
“ คุณยายคะ..ช่วงนี้โรงพักวุ่นวายจังเลยค่ะ ตาแป๊ะ ที่เฝ้าโรงเจคลอง 7 แกหายสาบสูญไปไหนไม่มีใครทราบ หากันหลายวันแล้วไม่เจอ ญาติพี่น้องก็ไม่รู้แกหายไปไหน...”
ญาติได้เชิญหมอไสยศาสตร์มารักษาก็ไม่หาย มีอยู่ช่วงหนึ่งเขามีอาการแปลก คือ พอถึงคืนวันโกน จะไม่ยอมนอน จะหอนทั้งคืน พอรุ่งเช้าซึ่งเป็นวันพระ ก็จะนอนหลับเงียบๆ
ไม่ว่าทำอะไร ผมจะทำด้วยอารมณ์สบาย เอาใจไปไว้ที่ศูนย์กลางกายเสมอ ทำให้นึกถึงดวงแก้วได้ง่ายๆ เห็นได้เรื่อยๆ ทั้งวัน ผมมีความสุขมากเลยครับ
ด้วยบุญที่เธอได้อุทิศชีวิตมาเป็นอุบาสิกาช่วยงานพระพุทธศาสนาส่งผลให้มารดาที่ละโลกไปแล้วได้ไปอยู่ในภพภูมิที่สูงขึ้นกว่าเดิมเป็นอัศจรรย์
คุณแม่ของลูกเสียชีวิตก่อนหมดอายุขัย ถ้าหากวิบากกรรมไม่ได้ช่องมาตัดรอนเสียก่อน ท่านจะมีอายุยืนถึงประมาณ 60 กว่าปีเลยทีเดียว
คุณตาเป็นคนจีนแผ่นดินใหญ่ ท่านเก็บเงินสกุลจีนเอาไว้เยอะแยะมากมาย จู่ๆ เงินสกุลจีนที่ท่านเก็บสะสมมานานถูกประกาศเลิกใช้กลายเป็นเพียงเศษกระดาษที่ไร้ค่าไปในทันที ความหวังที่จะกลับเมืองจีนต้องถูกเลื่อนไปโดยไม่มีกำหนด
“คุณสมบัติ.. ไปบอกคุณเชื่อมเถิดนะว่า ตาแป๊ะน่ะ ตกน้ำตายเอง ไม่มีใครฆ่าหรอก เพราะยายไปถามตาแป๊ะมาแล้ว เชื่อยายเถอะ”
การบวชครั้งนี้ คือ การพลิกชีวิต พลิกจากผู้ไม่รู้ เป็นผู้ที่รู้และเข้าใจในความจริงของชีวิต พลิกจากผู้ไม่มีเป้าหมายชีวิต ให้มีเป้าหมายชีวิตในการเกิดมาสร้างบารมี
เรื่องราวของครอบครัวใหญ่ที่มีธุรกิจมากมายซึ่งล้วนแต่ประสบความสำเร็จ แต่ก็ไม่พ้นวิบากกรรม...การตายที่ไม่น่าเป็นไปได้...สูตรหน้าเด้งด้วยธรรมะที่ไม่ต้องเสียสตางค์ และคำถาม 1.สร้างพระธรรมกายประจำตัว 1 องค์ แต่ลงเป็นชื่อตระกูลจะได้อานิสงส์อย่างไร 2.ปัญหาเศรษฐกิจที่ประสบสามารถผ่านพ้นไปได้ด้วยบุญอะไร ทำอย่างไรจะไม่เกิดขึ้นอีก
