เมื่อวันอาทิตย์ที่ 22 มกราคม ที่ผ่านมา คณะพระธุดงค์ธรรมชัย ได้ก้าวต่อก้าว ไปจนถึงอนุสรณ์สถานแห่งที่ 5 คือ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ที่พระเดชพระคุณหลวงปู่ ปักหลักทำวิชชาปราบมาร
แม่น้ำเป็นที่อยู่แห่งฝูงปลา ย่อมหลั่งไหลไปสู่สาครท้องทะเลหลวง ซึ่งจะประมาณมิได้ มีสิ่งที่น่ากลัวอาศัยอยู่มาก และเป็นที่อยู่แห่งรัตนะหลายชนิด ฉันใด ห้วงบุญย่อมหลั่งไหลไปสู่นรชนผู้เป็นบัณฑิต ให้ข้าว น้ำ เครื่องนุ่งห่ม ที่นอน ที่นั่ง เครื่องปูลาด เหมือนห้วงน้ำหลั่งไหลเข้าไปสู่สาคร ฉันนั้น
ในเวลาต่อมา พระลูกชายของลูก (ในภพชาตินั้น) ได้ติดเชื้อไข้ป่าจนทำให้ล้มป่วยอย่างหนัก และมีอาการทรุดหนักลงเรื่อยๆจนเกือบจะเสียชีวิต
การที่พระเวสสันดรให้พระโอรส พระธิดาเป็นทานไปนั้น เพราะท่านเป็นผู้มีปัญญามาก ต้องตัดใจทิ้งลูกทิ้งเมีย เพื่อรบกับกิเลส ชนะกิเลสครั้งนี้ ลูกเมียจะเดือดร้อนอย่างมากก็แค่ชาตินี้ ชาติต่อไปจะไม่มีคำว่าเดือดร้อนอีกแล้ว ทรงมองเห็นอย่างนี้ จึงทำอย่างนั้น พวกเราเวลาพิจารณาอะไร อย่าเอาภาวะฐานะที่ตัวเองเป็นอยู่ไปตัดสินใครเขา
ความเสื่อมของมนตราอยู่ที่การไม่ทบทวน ความเสื่อมของเรือนอยู่ที่การไม่ซ่อมแซม ความเสื่อมของใจอยู่ที่การไม่ฝึกฝน เมื่อใจของเราเสื่อม ความคิด
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าบรมครูของเรา ทรงเป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบานแล้ว มีความบริสุทธิ์หมดจดจากกิเลสอาสวะทั้งปวง ได้เข้าถึงฝั่งแห่งพระนิพพานอันเป็นแดนเกษมจากโยคะ ที่ความทุกข์ใดๆ เข้าไปไม่ถึง จึงมีแต่
เกาะติดสถานการณ์ชวนบวชพระแสนรูปรุ่นเข้าพรรษา
บทพิสูจน์ ความจริงของชีวิตว่า สวรค์ นรก เป็นของกลาง
ผลแห่งบุญจากการบวชมีมากมายแค่ไหน...หาคำตอบได้...ที่นี่
โครงการบวชอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน หนึ่งแสนคน ตอน หน่ออ่อน...ลั่นพิภพที่อุตรดิตถ์ กำแพงเพชร หนองบัวลำภู
