ในการหล่อรูปเหมือนหลวงปู่ การหล่อรูปเหมือนหลวงปู่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญไม่ใช่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นง่าย ๆ ดังนั้นสาธุชนผู้มีบุญทุกท่านไม่ควรพลาดโอกาสในการสั่งสมบุญนี้เพราะการหล่อ รูปเหมือนหลวงปู่วัดปากน้ำ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นท่ามกลางเหตุแห่งความยากดังต่อไปนี้ คือ.....
หลวงพ่อครับ..ก่อนหน้านั้นชีวิตผมต่ำเตี้ยเรี่ยดิน สังกัดพรรคกระยาจกอย่างเต็มรูปแบบเลยครับ เพราะคุณแม่ผมมีลูกมากถึง 9 คน แล้วคุณพ่อผมก็มาตายจากไปตั้งแต่ผมอายุแค่ 5 ขวบ หนำซ้ำคุณแม่ก็ไร้อาชีพ ด้วยเหตุนี้..แม่ผมจึงจำเป็นต้องเลี้ยงลูกทั้ง 9 คน แบบตามมีตามเกิด ปล่อยให้เร่ร่อนเต็มที่ คือ ลูกแต่ละคนจะทำอย่างไรก็ได้..อย่าให้อดตายเป็นใช้ได้
หลวงพ่อคะ..ชีวิตลูกยึกๆ ยักๆ ขึ้นลงยังไงบอกไม่ถูกค่ะ คือ เดี๋ยวจน เดี๋ยวรวย เพราะก่อนลูกเข้าวัดลูกทำธุรกิจขายส่งน้ำมันมีรายได้ดีมาก แต่อยู่ๆ ก็จนลงอย่างฮวบฮาบค่ะ เพราะอยู่ดีไม่ว่าดีลูกเอาเงินกำไรและเงินหมุนทั้งหมดไปทุ่มลงทุนซื้อที่ดินและตึกแถวไว้เยอะแยะเลยค่ะ ทำให้ไม่มีเงินหมุนในธุรกิจ
การทำเงินเเบบ "จับเสือมือเปล่า" เป็นอย่างไร? จับเสื้อมือเปล่าเเตกต่างกับเสือนอนกินอย่างไร? การจับเสือมือเปล่าต้องทำอย่างไร? โภคะเกิดแก่ผู้มีบุญ สิริชาดก
วัดพระธรรมกายเริ่มสร้างวัดเมื่อวันมาฆบูชา ปี พ.ศ.2513 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา จัดตั้งเป็นวัดอย่างถูกต้องตามกฎหมาย เมื่อปี พ.ศ.2520 ได้ทางานเผยแผ่พระพุทธศาสนามาตามลาดับ ปัจจุบันมีพระภิกษุสามเณรประจากว่า 4,000 รูป มีสาธุชนและลูกศิษย์วัดจานวนหลายล้านคน
ลูกเกิดในครอบครัวที่พ่อแม่มีลูกมากถึง 10 คน และด้วยความที่บ้านเราไม่ได้รวยมาก ลูกจึงต้องช่วยแม่ทำงานตั้งแต่เล็ก โดยมัดถุงพุทราส่งให้เขาขายก่อนที่จะไปโรงเรียน และพอกลับจากโรงเรียนก็ต้องมามัดถุงพุทราอีกจนถึง 2 ทุ่ม ซึ่งกว่าจะได้ทำการบ้านก็ดึกดื่นทุกคืน หนำซ้ำพออายุ 13 ขวบ ก็ต้องออกหางานทำจริงๆจังๆ เพื่อเลี้ยงตัวเองและส่งเงินช่วยแม่ เพราะพระคุณท่านที่เลี้ยงลูกจนโตมา
จากการสอบถามเหตุการณ์ในอดีต เรามีเหตุการณ์ดีหรือร้ายเกิดขึ้นในเวลาใกล้เคียงกัน จึงทำให้เรา ๒ คน เข้าใจว่าดวงเราเหมือนกัน และจะคอยบอกกันว่าช่วงนี้โชคดีหรือโชคร้ายอยู่ อย่างเช่นเคยกระเป๋าตังส์หาย ก็จะโทรบอกเพื่ออีกฝ่ายจะได้คอยระวังตัว
ญาติได้เชิญหมอไสยศาสตร์มารักษาก็ไม่หาย มีอยู่ช่วงหนึ่งเขามีอาการแปลก คือ พอถึงคืนวันโกน จะไม่ยอมนอน จะหอนทั้งคืน พอรุ่งเช้าซึ่งเป็นวันพระ ก็จะนอนหลับเงียบๆ
สิ่งที่เกิดกับชีวิตผม เหลือเชื่อจริงๆ นะครับ หากย้อนไป 5 ปีก่อน ถ้าผมไม่มีกัลยาณมิตรที่ชื่อ แบงค์ (เถ้าแก่วัยกระเตาะ) ชวนผมมาเป็นประธานกองกฐิน ปัจจุบันผมก็คงเป็นแค่พนักงานจนๆ ในบริษัทแห่งหนึ่งเท่านั้น เพราะผมไม่เคยคิดจะเข้าวัด อีกทั้งยังแอนตี้การทำบุญทีละมากๆ เนื่องจากคนอย่างผมทำบุญครั้งละ 20 ถึง 100 บาท ก็ถือว่า..ดูหล่อมากแล้วครับ
บางคนคิดว่า ต้องรวยก่อน..ถึงจะมีความสุข ต้องให้ลูกเรียนจบทำงานก่อน..ถึงจะมีความสุข ต้องใช้หนี้หมดก่อน..ถึงจะมีความสุข ต้องประสบความสำเร็จก่อน..ถึงจะมีความสุข ต้องหายป่วยก่อน..ถึงจะมีความสุข คนที่บ้านต้องเลิกทะเลาะกันก่อน..ถึงจะมีความสุข
