ชาวลาวในอเมริกา...เธอป่วยด้วยอาการแปลกๆ แม้แต่หมอยังหาสาเหตุไม่พบ กล่าวคือ เริ่มแรกจะมีอาการคันคอ เจ็บคอ แล้วคอก็จะบวมเหมือนอาการหัวโน โดยจะบวมไล่เป็นวงกลมจากใบหน้าด้านซ้าย ไปจนถึงคอด้านขวา...นอกจากนี้เธอยังเคยฝันว่า ได้ไปเที่ยวเมืองบาดาลอีกด้วย...ลูกสาวของเธอ เป็นเด็กเลี้ยงง่าย ฉลาด รักบุญ ที่สำคัญผมของเธอนุ่มสลวย และยังมีกลิ่นหอมอีกด้วย
เมื่อเช้าตรู่ของวันสอบเริ่มขึ้น พวกเราก็ตั้งตารอคอยน้องๆ ที่จะมาเข้าสอบอย่างใจจดใจจ่อ…แล้วภาพแห่งความประทับใจก็เกิดขึ้น นั่นก็คือ ภาพของเด็กๆที่ต่างคนต่างถือหนังสือมงคลชีวิต 38ประการ มานั่งอ่าน นั่งท่องกัน ชนิดที่เรียกว่า จะคว้ารางวัลกลับไปให้ได้กันทุกคน
ปกติการเล่นแบดมินตัน เราจะต้องคิดอะไรมากมาย ต้องตีลูกอย่างนี้ หยอดอย่างนี้ ตีอย่างไรให้หลอกคู่ต่อสู้ให้หัวปั่นเดาใจไม่ถูก แต่วันนั้นลูกเล่นโดยปราศจากความคิด ด้วยเทคนิคจากการนั่งสมาธิ เล่นโดยไม่คิดอะไร ไม่คิดว่า คนกำลังดู คนกำลังเชียร์ หรือคนกำลังโห่ ไม่คิดว่า แพ้หรือชนะ
ในช่วงชีวิตนี้ คิดว่าที่เราได้ทำบุญแบบคุ้มสุด ก็ตอนมาวัดพระธรรมกาย วันคุ้มครองโลก 22 เมษายน ปีนี้ เพราะมาครั้งเดียวได้ทำบุญสองหมื่นวัด เพราะฉะนั้นลูกจึงปลื้มมาก คิดว่า เราคงทำบุญมาหลายชาติแล้ว จึงได้มีโอกาสมาทำบุญอย่างนี้ จากนั้นก็มีอีก คือ วันวิสาขบูชา, ล่าสุดเมื่อวันที่ 26 กันยายน ในวันครูธรรมกายที่ผ่านมา ลูกได้เห็นภาพคนมาทำบุญเยอะๆแล้ว มีความสุขมากค่ะ
การทำสมาธิเป็นเรื่องง่ายมาก หอมหวานและงดงาม ไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อ ทุกครั้งที่นั่งสมาธิ ฉันปล่อยวางเรื่องราวทุกสิ่งได้ทั้งหมด นี่คือเคล็ดลับสำคัญที่ทำให้ฉันได้ประสบการณ์ดีๆจากสมาธิ บางคนอาจนั่งสมาธิ เป็นสิบๆปี โดยไม่ได้ประสบการณ์อะไรเลย เป็นเพราะพวกเขาฟังคำของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ผ่านไปเฉยๆ โดยไม่ได้ทำความเข้าใจ แต่ฉันคิดว่า คนไทยคงฝึกสมาธิ และเข้าถึงประสบการณ์ดีๆกันทุกคน
ผมกราบขอบพระคุณ พระเดชพระคุณหลวงพ่อมากๆนะครับ ที่ทำให้ผมและครอบครัวได้มีส่วนในบุญใหญ่ สร้างหลังคามหารัตนวิหารคด ผมคิดว่า การทำบุญก็เหมือนกับการฝากเงินกับธนาคาร คือ ถ้าเราฝากเร็ว เราก็จะได้ดอกเบี้ยเร็ว ถ้าฝากช้า ก็จะได้ดอกเบี้ยช้า ครอบครัวของผมเลือกที่จะฝากเร็วครับ
บางครั้งความเจ็บป่วยทำให้ลูกท้อ แต่เมื่อนึกถึงพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ลูกก็คิดว่าคนที่ท้อแท้เบื่อหน่ายเป็นคนตายก่อนหมดอายุ พระเดชพระคุณหลวงพ่อป่วยยิ่งกว่าเรา ท่านยังไม่ย่อท้อ ยังคงอดทนนั่งเทศน์สอนนักเรียนอนุบาลฝันในฝันได้ทุกคืน เป็นเวลานานหลายๆชั่วโมง เพราะอยากให้ทุกคนได้รับความสุขแห่งธรรม ทำให้ลูกมีกำลังใจฮึดสู้ต่อโรคร้าย และทำหน้าที่ผู้นำบุญมาจนปัจจุบัน
เมื่อนั่งเสร็จทุกคนพูดเหมือนกันว่า “Peaceful” รู้สึกสงบภายใน อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และเพื่อนก็บอกว่า “ศูนย์กลางกาย นี่ล่ะ คือแหล่งรวมของความสุขภายในอย่างแท้จริง” บาทหลวงจาก ยูนิตี้ เชิร์ช บอกว่า จะนิมนต์พระไปนำปฏิบัติธรรมที่โบสถ์ทุกวันเสาร์ตอนเย็นด้วย
สันติสุขภายในที่ผมได้รับ ทำให้ผมมีแรงบันดาลใจที่จะหักดิบ เลิกบุหรี่ ทั้งที่เคยสูบมาตลอด 30 ปี และเมื่อผมได้นั่งสมาธิมากขึ้น มากขึ้น ทำให้ผมยิ่งเห็นว่า สิ่งเหล่านั้นเป็นตัวถ่วงความเจริญก้าวหน้าในชีวิต ผมได้จัดงานเทเหล้า เผาบุหรี่ที่บ้าน ในเดือนตุลาคมปี 48 ซึ่งดูเหมือนจะเป็นเรื่องผิดปกติของคนเดนมาร์ก แต่ผมว่า “นี่แหละ เป็นความถูกปกติของลูกพระธัมฯ”
