คุณแม่ของผม เกิดมาในฐานะที่ร่ำรวย เกิดที่กรุงเทพฯแถวโบ้เบ้ คนแถวนั้นมักจะเล่าเรื่องคุณแม่ตอนสาวๆให้ผมฟังว่า คุณแม่เหมือนนางฟ้า มีความสง่างามภูมิฐานมาก รอยยิ้มของคุณแม่นั้นงดงามมากๆ แต่หลังจากแต่งงานกลับไม่ได้ใช้สมบัติเหล่านั้น เพราะไม่มีความปีติยินดีในบุญ เรื่องมีอยู่ว่า
เราจบกันแค่นี้เถอะ ต่อไปนี้ เราอย่าพบกันอีกเลย ฝ่ายหลานชายทำใจไม่ได้ เขาเสียใจมาก รู้สึกราวกับว่าโลกทั้งโลกไม่เหลือใครที่จะคอยเคียงข้างอีกแล้ว ก็ไหนเราเคยสัญญากันว่าเราจะรักกันไม่มีวันเสื่อมคลายไง..สัญญากันไว้แล้วทำไมมาเปลี่ยนไปเป็นยังงี้ล่ะ ในวันที่ภรรยาจะย้ายกลับไปนั่นเอง เขาก็ตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด ..ตี 5 ของเช้าวันนั้น เขาใช้ปืนลูกซอง จ่อยิงภรรยาที่หน้าอกขณะที่เธอกำลังนอนหลับ ลูกปืนตัดขั้วหัวใจเสียชีวิตทันที จากนั้นก็ใช้ปืนจ่อยิงลูกสาวทั้งสองคน
ชีวิตการต่อสู้ของลูกกำพร้าที่พ่อแม่มาตายตั้งแต่แบเบาะ ...อุบัติเหตุสุดสยองที่เกี่ยวข้องกับกรรมในอดีตชาติ อบายมุข..มือปืน. คำอธิษฐาน และการบวช กับคำถาม 1. บุพกรรมใดที่ทำให้เข้าไปสู่อบายมุขต่างๆ 2. บุญอันใดทำให้ได้บวชกับหมู่คณะที่วัดพระธรรมกาย
พระเพื่อนของผม ปรารถนาจะบวชตั้งแต่หลังจบการศึกษาปริญญาตรี แต่เพราะทำงานเป็นสจ๊วตการบินไทย และมีผลงานอยู่ในระดับยอดเยี่ยมอีกทั้งกำลังศึกษาต่อปริญญาโท ต่อมาภายหลังลาออกจากงานการบินไทยที่มั่นคงมาสู่เส้นทางที่มั่นใจ เพราะเชื่อมั่นว่า การบวชและการปฏิบัติธรรมจะเป็นวิธีที่ทำให้ “รักคุณเท่าฟ้า” ได้อย่างแท้จริง
เรื่องของความผิดพลาดในอดีต ที่ต้องยึดพระศาสนาเป็นที่พึ่งเพื่อปิดอบาย ...เตือนภัยสาววัยรุ่นที่อยากเข้าสู่วงการบันเทิง เผยเล่ห์กลลวงของพ่อค้าเนื้อสดเป็นอุทาหรณ์สอนลูกหลาน และคำถาม 1. กรรมใดทำให้เด็กสาวต้องมาเป็นเหยื่อการค้าประเวณี และบุญใดทำให้เด็กที่อยู่ในอาชีพนี้มีหน้าตาสวย 2. การที่หลอกให้เด็กสาวค้าประเวณีจะทำให้ได้รับวิบากกรรมอย่างไร บุญบวชจะช่วยได้มากน้อยแค่ไหน
คุณอาของลูก เป็นชาวคริสต์ ท่านมีการงานดี จนได้เป็นถึงผู้ว่าราชการจังหวัด ต่อมาท่านได้ปราบปรามยาเสพติดอย่างเข้มแข็ง กระทั่งถูกลวงไปฆ่าในโรงแรมอย่างอเน็จอนาจ และอำพรางคดีว่าเป็นเรื่องชู้สาว เป็นข่าวใหญ่หน้า 1 ในหนังสือพิมพ์อยู่นาน กระทั่งผู้ทำความผิดถูกจับ
ผมเช่าห้องพักในโรงแรมแห่งหนึ่ง ก่อนเข้าห้องมีพนักงานมาเช็ดถูห้องให้ก่อน พนักงานคนนี้ใส่รองเท้าด้วย ตกกลางคืนผมฝันว่า มีผีตัวใหญ่ เต็มไปด้วยสิ่งเขย่าขวัญมากมายเต็มไปหมดจะเข้ามาหาผม ในฝันผมก็คิดว่าจะเข้ามาได้ไง ผมเช่าพักคนเดียว ผีเหล่านั้นแต่งตัวแบบคนโบราณ ผู้ชายนุ่งโสร่ง ไม่ใส่เสื้อ ผู้หญิงแต่งแบบชาวบ้าน หน้าตาหมองคล้ำทุกคน ตื่นเช้าผมก็ใส่รองเท้าฟองน้ำของโรงแรม เดินไปเปิดหน้าต่าง หันกลับ ผมก็เห็นรอยเท้าเต็มรอบเตียง เป็นรอยเท้าเปล่า ใหญ่กว่าคนทั่วๆไป นั่นรอยเท้าใคร ผมขนลุกซู่
我母亲从小就很辛苦了，因为外公外婆很早就分手了，而母亲就交由姨妈抚养。所以母亲从两岁开始就成了孤儿，当长大能工作后，母亲被姨妈差遣做家务，如奴隶一样。一天要扛十公斤的稻米用来煮饭，每天要从远处挑水来装满家里的大器皿。虽然母亲工作多累，但都没获得他人的同情，甚至如果做事让姨妈不顺心的话，母亲还会被姨妈用大木条打，被用水桶敲打头部。有时候因此而流血，让母亲哭泣。
我外婆是中国潮州人，外公在中国往生之后，外婆就带着唯一的女儿（就是我母亲）来到新加坡。当时她们什么都没有，有就只有贫穷。当外婆七十六岁的时候，有一天开始就突然呆坐着，不说话了，整天都躺在椅子里睡。从此之后，子孙照顾她、喂她吃饭了好几个月，病情也不见好转。所以就把她送去医院让医生照顾，但我一回到家，医生就打电话来，告诉我说外婆已经往生了。
อยู่ๆ สามีก็ได้เอ่ยกับลูกว่า สภาพร่างกายเขาไม่ไหว..แย่มากแล้ว อย่ายื้อชีวิตของเขาไว้อีกเลย ก่อนเขาตาย เขาอยากทำบุญใหญ่สักครั้งหนึ่งในชีวิต จึงได้ขอเงินทำบุญกับลูก เพื่อเป็นประธานรองกฐินปี 2549 หลังจากที่สามีเสียชีวิตไปแล้ว 5 เดือน เมื่อขายได้ลูกจึงตัดใจทำบุญ (น่าจะได้ทำตอนที่มีชีวิตอยู่เพราะว่าผลของบุญนั้นต่างกัน)
