เรื่องของคนหาเงินแต่ไม่ได้ใช้ กับคนใช้เงินแต่ไม่หา ...ความโกรธจากแรงยุจนทำให้ลูกสะใภ้ท้องแก่เกือบตาย ...ความทรมานของคนนิ้วกุดและเดินไม่ได้เพราะสูบบุหรี่ ...คนฐานะมั่งมีแต่กลับย่ำแย่เพราะคบคนพาล ...ลูกที่ตีแม่เพราะเป็นโรคประสาทจะบาปไหม และคำถาม 1. คุณแม่ทำกรรมใดมาจึงเป็นอัมพฤกษ์ เป็นคนขี้หงุดหงิด ข้าพเจ้าจะช่วยคุณแม่ได้อย่างไร 2. กรรมใดทำให้ลูกสาวต้องมีสามีเจ้าชู้ ผิดศีลทุกข้อและไม่เป็นที่รักของแม่สามี...
我是瑞伊府一所医院的院长，是物理治疗的专科。这所医院的气氛相当温馨，充满着笑容、悦语与恭敬合十问候，因为这所医院装了法星，收看DMC卫星频道。每一个月我们的医院都会举办供僧、持戒，让工作人员、病人与亲戚一起共修，且有放生活动，例如牛、鱼和其他的动物。接着我想介绍自己的个案如下
我是挪威人，是梦中梦幼儿园的学生。一般来说，挪威人的性格比较冷静，诚实，同时也很热情友善，像泰国的文化一样。在以前，这里的民风淳朴，家家户户的大门都不必关上，因为当时他们只有“施予”这个观念。但是现在这些文化已经逐渐消失了，被分不出对与错的新文化所取代了
有四种感觉使我忘不了：辛苦、神秘、失望和感动，这些感觉一直都埋藏在我的心里。所以我就决定写了这个案研究，请求不大老师慈悲来梦中梦一下。希望师父帮忙把好的画面添加了彩色，让我和他人都看得更清楚，且用因果报应的准则来解释，把不好的画面从我们心中给删除。
当我们提到“胖”这个字。虽然面孔很漂亮，但是体重过重也会让女生和女士们都很担心。我自己也曾经受到这种心态的困扰。虽然当时我的体重比一般瘦的人更消瘦，但是我却认为自己太胖了，令我怀疑是谁在背后控制人的想法，才能使人的想法有这么大的差异。
我是法身寺的义工，在佛历2527年首次参加法身寺在我家乡─雷府所主办的三日静坐班。当天看到出家人引导许多居士静坐，令我印象深刻。当我从中得到启示：“ 静坐是国际化的善行，人人都可以静坐！”的道理后，便一直参与寺院的活动了。
ท่านได้เคยพบกับหลวงปู่วัดปากน้ำ ซึ่งหลวงปู่ท่านได้พูดว่า “ของท่านนะมันช้า เอาของเราดีกว่า” แล้วท่าน (หลวงปู่วัดปากน้ำ) ก็สอนภาวนาให้หลวงลุง
我母亲本过着快乐的单身的生活，直到她三十八岁那年，因亲朋戚友们都替她担心，且很关心她，怕她老了会没有人照顾，于是就撮合一位太太刚往生，且身边还带着六个孩子的男生，与她结婚。虽然母亲对父亲没什么感情，但为了减少过分的关心就决定跟他结婚了。结果，母亲婚后的生活却如堕落地狱一般，她便成一个很可怜的女生。
ครอบครัวที่มีสุขแต่ไม่คงทนเมื่อพ่อตายจากไป ...คนดีที่ถูกวางยา ...ความทุกข์ของผู้เป็นแม่ ...กรรมของคนเป็นโรคพาคินสัน การสร้างบุญก่อนตาย และคำถาม 1. ได้เงินจากการขายที่ดินมากมายแต่เพราะกรรมใดจึงไม่ได้ใช้เงิน 2. กรรมใดที่ทำให้ถูกขัดขวางการสร้างบารมี
แม่ที่ละทางโลกไปถือศีลเกือบ 50 ปี และพ่อที่ต้องเลี้ยงลูกถึง 13 คน ...ชีวิตของครอบครัวนายทหารในยุคเปลี่ยนแปลงการปกครอง ที่ต้องหนีการจับกุมไปคนละทิศ ความรักต่างวัยที่ไม่อาจร่วมชีวิต เพราะความขี้หึงเป็นเหตุ ...ชีวิตของคนไทยที่ไปสร้างตัวในต่างแดน แต่เพราะอะไรทำได้เท่าไรจึงต้องให้เขาหมด และคำถามที่ 1.บุพกรรมใดครอบครัวของข้าพเจ้าจึงแตกระส่ำระสายแต่ละคนทำกรรมร่วมกันมาอย่างไร 2. ทำไมข้าพเจ้าประกอบอาชีพที่ไม่ขัดต่อศีลธรรมแล้วมักจะล้มเหลว แต่กับอาชีพที่ขัดต่อศีลธรรมกลับประสพความสำเร็จ...
