ลูกเกิดในครอบครัวที่มีฐานะยากจน ซึ่งจัดว่าเป็นความไร้ลาภ ขณะที่ความมีโรคก็ไม่ยอมน้อยหน้า ได้ติดตามลูกมาในวันแรกเกิดเลยทีเดียว พอลูกอายุได้ราว 10 ขวบ ก็เกิดอาการไอโขลกๆอย่างรุนแรงจนเสลดพันคอ หายใจไม่ออก หน้าเปลี่ยนเป็นสีเขียว แทบจะเดินทางออกจากกายมนุษย์แล้ว
ครั้งหนึ่งเธอได้สอนเด็กนักเรียนในชั้นให้นั่งสมาธิ นึกถึงดวงแก้วองค์พระ พอหมดเวลานั่ง เธอได้ทักเด็กว่า ทำไมถึงได้แต่นึกไปห้างสรรพสินค้าอยู่เล่า ทำเอาเด็กในชั้นหัวเราะสนุกสนานเพราะเธอรู้วาระจิตเด็ก นอกจากนี้ เธอยังได้ยินเสียงของคนโทรศัพท์ซึ่งยืนอยู่ห่างไกลจากเธอ เห็นคนที่อยู่อีกห้องหนึ่งว่ากำลังทำอะไรอยู่สามารถบอกได้อย่างถูกต้อง บางทีก็รู้ว่านกกำลังคุยอะไรกัน
มีอยู่ครั้งหนึ่งลูกได้ไปกราบคุณยายพร้อมกับอีกหลายคน คุณยายได้พูดขึ้นว่า “อย่าแต่งงานนะเดี๋ยวไปเจอคนเจ้าชู้ ขี้เหล้าเมายาจะลำบาก” ลูกก็ลืมมโนปณิธานเดิมจนหมดสิ้น ในที่สุดลูกกับเขาก็ได้แต่งงานกัน แต่เขาไม่มีเงิน ลูกจึงใช้เงินของตัวเองเป็นค่าสินสอดทองหมั้นทั้งหมด จริงอย่างคุณยายว่าค่ะ เริ่มแต่งลูกก็ลำบากแล้ว หลังจากแต่งงานแล้ว ลูกก็นึกว่าเขา
ต่อมาในปี2532 เขาได้หย่าขาดจากภรรยาเรียบร้อย แล้วพาลูกไปเที่ยวอเมริกาอีกครั้ง หลังกลับจากอเมริกา เขาก็พาลูกนั่งรถไปดูคฤหาสน์หลังใหญ่ ซึ่งตั้งอยู่บนพื้นที่ขนาด 24 ไร่ ในย่านที่ไม่ห่างไกลจากเมืองหลวงของประเทศเบลเยี่ยม ขณะเดินชมคฤหาสน์เขาก็เปรยๆ กับลูกว่า “บ้านหลังใหญ่ขนาดนี้ ผมไม่ได้สร้างไว้เพื่ออยู่คนเดียวหรอกนะ”
刊咖能长老,在他当白衣行者时,他站着直到白蚁造的窝,高至他的膝盖。那是他在修一种隐士的修行方法,但不像村民们所传说的,就是他站着直到白蚁造窝高至他的膝盖。
如果我的儿子还活着的话,我将会是能浇湿烦心的雨水,是风雪中的碳火,是寂寞中能解闷的音乐,是能引路的北斗星。虽然如今我已失去了挚爱的儿子,但还得过着夫妻经常争吵的生活。我的生活曾经是非常平淡的,但现在却改变了。
自从佛历2515年开始,我就搬到美国住,到目前已经三十五年了。我也曾是美国佛罗里达州禅修寺院的创立团员之一,我自己也供养了二十尊自身佛像,也当过佛历2546-2549 年功德衣法会的大功德主,一直护持寺院的每一项功德,且是从梦中梦节目还没有卫星频道前,只能上网络收看节目的时代,我就已成了忠实的节目迷。
若要讲出“爱”这个字,谁都可以随口讲出来。但是能让两人互相信任与彼此相爱,愿意同舟共济,且能把苦化成真爱至今,应该不会有谁比我们胜任了。但我刚才所叙述的爱,若没有师父给予人类的博爱,所维护,让我们夫妻俩在生命中,有了方向。所以我就想请师父慈悲,为我梦中梦如下:
我是您在日本的弟子,首次看到师父,就感觉师父的波罗蜜那么大,年龄应该不超过四十岁吧!很帅啊…是世上最帅的人,又庄严又有魅力,感觉很亲切,在未来世里都希望跟随师父修波罗蜜。我在佛历2541年,遇上团体后,开始护持每一份功德,例如:法身中心的功德衣法会大功德主,大阪法身中心落成典礼的大功德主,
ลูกก็รู้สึกสนใจการปฏิบัติ ธรรมมากและรู้สึกว่าสิ่งที่ขาดหายไปในชีวิตนั้นได้หวนกลับคืนมาแล้ว นั่นก็คือ ความสุขภายในจากการนั่งสมาธิ...และความสุขภายในนี้เอง...ทำให้ชีวิตลูก สมบูรณ์จนลูกรู้สึกรักตัวเองมากที่สุด..