ท่านได้เคยพบกับหลวงปู่วัดปากน้ำ ซึ่งหลวงปู่ท่านได้พูดว่า “ของท่านนะมันช้า เอาของเราดีกว่า” แล้วท่าน (หลวงปู่วัดปากน้ำ) ก็สอนภาวนาให้หลวงลุง
เรื่องของคนหาเงินแต่ไม่ได้ใช้ กับคนใช้เงินแต่ไม่หา ...ความโกรธจากแรงยุจนทำให้ลูกสะใภ้ท้องแก่เกือบตาย ...ความทรมานของคนนิ้วกุดและเดินไม่ได้เพราะสูบบุหรี่ ...คนฐานะมั่งมีแต่กลับย่ำแย่เพราะคบคนพาล ...ลูกที่ตีแม่เพราะเป็นโรคประสาทจะบาปไหม และคำถาม 1. คุณแม่ทำกรรมใดมาจึงเป็นอัมพฤกษ์ เป็นคนขี้หงุดหงิด ข้าพเจ้าจะช่วยคุณแม่ได้อย่างไร 2. กรรมใดทำให้ลูกสาวต้องมีสามีเจ้าชู้ ผิดศีลทุกข้อและไม่เป็นที่รักของแม่สามี...
我是一个来自出产牛仔裤地区的美国德州，虽然住在美国。但我的心却没有觉得有距离的差距。所以一直抱着希望，能跟师父修波罗蜜直到法的究境。我小时后的生活很自由，生长在一片金色的田地上，周围都被广阔的蓝天包着，家里有父母与十个兄弟姊妹，是个最温暖的地方。
我是瑞伊府一所医院的院长，是物理治疗的专科。这所医院的气氛相当温馨，充满着笑容、悦语与恭敬合十问候，因为这所医院装了法星，收看DMC卫星频道。每一个月我们的医院都会举办供僧、持戒，让工作人员、病人与亲戚一起共修，且有放生活动，例如牛、鱼和其他的动物。接着我想介绍自己的个案如下
น้องสาวคนนี้เค้าเป็นคนแปลกมาก เราอยู่บ้านเดียวกัน แต่เธอจะคุยกับแม่และตัวลูกนับคำได้ ไม่เกินสิบคำต่อวัน ไม่ เคยซื้อข้าวให้แม่ ไม่เคยเรียกแม่ทานข้าว เธอจะซื้อเฉพาะของเธอคนเดียว วันเกิดแม่ไม่เคยมีแม้ของขวัญ และแม้แต่คำว่าขอบคุณ ที่จะมีให้แม่สักคำก็ไม่มี
ลูกได้อธิษฐานในใจกับหลวงปู่ว่า “ขอ ให้หลวงปู่ช่วยด้วย อย่าให้ลูกเป็นอะไรเลย ให้ลูกมีเสียงกลับคืนมา หากลูกหายลูกจะเป็นผู้นำบุญที่ยิ่งใหญ่ จะพูดแต่สิ่งที่ดีๆ สิ่งที่ลูกพูดมาก็จะเป็นประโยชน์กับผู้คน” ผลการตรวจออกมาหมอถึง กับงง เพราะไม่พบสิ่งผิดปกติ หมอได้วินิจฉัยใหม่ว่า “เส้นประสาทเสียงอักเสบ” ให้ยาลดอาการบวมและยาวิตามินมา ให้กลับบ้านได้ (ทั้งๆ ยาที่ได้มายังไม่ได้กินเลย) ลูกได้เสียงกลับคืนมาแล้ว
ลูกที่ถูกลืมและความทุกข์ที่ต้องยอมทนถึง 11 ปี กับเหตุอัศจรรย์ที่ทำให้แม่ลูกได้พบกันในวันลอยกระทง ชีวิตที่รุ่งเรืองด้วยอานุภาพแห่งบุญ และคำถาม ที่ 1 การเลี้ยงดูมารดา ไม่เคยโกรธที่ถูกทิ้ง จะได้รับอานิสงส์อย่างไร 2. บุพกรรมใดในวัยเด็กจึงลำบากมากต้องถูกกดขี่ข่มเหง ภายหลังชีวิตดีขึ้น เป็นเพราะผลบุญใด
祖父和祖母在中国都是农夫，因在生活上有困难，让他们决定移民到泰国。他们两人在海上渡过三十天才到达。当初在泰国，祖母卖粥，祖父用小小的机器制做拉面来卖，但祖父在泰国没能呆多久。在第二世界大战争时，当他五十九岁时，就因患了霍乱而死亡。因为这原因祖母就取代祖父成为家庭的经济主力，要努力工作赚钱为了养活七个孩子。
我的家庭曾在那孔巴同府经营碾米厂，当时家境很好。后来发生经济上的问题而关闭了，所以要把生意卖掉，改变成饲养猪来卖。从没几头扩大成大生意，现在猪只大约有三千到四千头。此外还卖米和动物的食料，让家境再次好转，经营了十年，直到猪只价格跌落，生意就因亏损而渐渐地结束了。
我在佛历2523年，有了初恋。因为首次来法身寺，就爱上了寺院，就告诉自己说：非来寺院不可了。我喜欢寺院的整洁与每个人的笑容，听法了也很法喜。直到佛历2525年，我自愿来当义工司仪，也喜欢参与会计与厨房的工作，且有机会参与每一种功德。我感恩师父让弟子们能有修功德或累积粮食的好机会。我的个案如下：
