เมื่อนั่งหลับตา พอใจนิ่งแล้ว ก็เห็นว่ามีดวงกลมๆขนาดใหญ่เท่ากับฟองไข่ไก่ มีแสงสว่างนวลๆเหมือนแสงจันทร์ อยู่ในกลางท้องของผม ผมก็ปล่อยใจว่างๆ ดูดวงนั้นนิ่งๆ แล้วสักพักดวงนั้นก็ค่อยๆใสขึ้นจนเป็นแก้ว ส่องแสงประกายเจิดจ้า สว่างเต็มท้องผมเลยครับ
วันต่อๆมาพอวางใจนิ่งๆได้แล้ว ผมก็จะเห็นองค์พระอีก แต่คราวนี้ผมเห็นท่านองค์ใหญ่กว่าเดิม ใหญ่กว่าตัวผมอีกนะครับ แล้วผมก็เห็นตัวเองเล็กมากๆ นั่งอยู่ในกลางท้องขององค์พระ ตอนนั้นผมก็งงๆว่า มีตัวเราอยู่ในองค์พระได้อย่างไร
ภาพของชายภายใต้จีวรสีส้มที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ อยู่ในท่านั่งคุกเข่า กำลังหมอบกราบหน้าผากแตะพื้น ในระหว่างแขนที่แนบพื้นอย่างสงบ เสงี่ยม สง่างาม ตามเส้นรอบวงที่ดูเหมือนว่าจะหาที่สุดไม่ได้
ภาพการเดินธุดงค์ Amazing ครั้งนี้ ได้สร้างความปลื้มอกปลื้มใจแก่ทุกคนที่ได้พบเห็น แม้แต่คณะทัวร์ชาวยุโรปถึงกับต้องจอดรถทันทีเพื่อขอถ่ายภาพ Unseen Thailand ครั้งนี้ด้วย ชาวฝรั่งเศสท่านหนึ่ง เกิดจิตศรัทธาถึงกับอดรนทนไม่ไหว รีบลงมาจากรถทัวร์ เข้ามาสอบถามพระอาจารย์ของเราว่า เกิดอะไรขึ้น ทำอะไรกันหรือ
บรรยากาศการเดินธุดงค์ Unseen อีกที่หนึ่งก็คือ ที่ศูนย์อบรมวัดวิชิตสังฆาราม จังหวัดภูเก็ต เนื่องจากจุดหมายของการเดินธุดงค์ครั้งนี้ อยู่ที่สำนักสงฆ์เกาะแก้วพิสดาร เกาะเล็กๆกลางทะเลที่อยู่ตอนใต้ของแหลมพรหมเทพ
ส่วนบรรยากาศการเดินธุดงค์ของพระธรรมทายาท จากวัดพระธรรมกาย ไปยังจังหวัดสุโขทัย จุดหมายแรกคือที่วัดถ้ำพระแม่ย่า ที่ต้องเดินธุดงค์เป็นระยะทางสิบกิโลเมตร ผ่านขุนเขาของอุทยานแห่งชาติรามคำแหง
บรรยากาศการเดินธุดงค์ธรรมขัย ตอน ธุดงค์ธรรมชัยสว่างทุกย่างก้าว กระหึ่มทัพธรรม
พอนั่งไปได้ประมาณครึ่งชั่วโมง ใจของผมก็นิ่งมาก ผมเห็นแสงสว่างเป็นดวงกลมๆอยู่ในกลางท้องของผม แล้วสักพักดวงนั้นก็ค่อยๆใหญ่ขึ้นๆเท่าตัวผม แล้วก็กลายเป็นดวงเล็กๆ แล้วก็ค่อยๆใหญ่ขึ้นๆอีก เป็นอย่างนี้อยู่พักใหญ่ๆเลยครับ
ผมก็นึกดวงแก้วต่อแต่นึกอยู่นานก็นึกไม่ออก อยู่ๆผมก็นึกถึงหลวงปู่ ผมจึงอธิษฐานกับท่านว่า...หลวงปู่ช่วยผมด้วย ให้ผมได้เข้าถึงธรรมด้วยเถอะครับ...ทันใดนั้นผมก็รู้สึกอย่างชัดเจนว่า หลวงปู่นั่งสมาธิคลุมตัวผมอยู่
ก่อนออกธุดงค์ผมจึงนั่งสมาธิกลั่นใจใสๆ และทุกก้าวของผมก็จะเห็นดวงแก้วกลมใสอยู่ในองค์พระธรรมกายที่ศูนย์กลางกายของผมตลอดเส้นทาง ผมเดินไปก็มองไปเหมือนดูจอโปรเจคเตอร์ที่ฉายภาพดวงแก้วกับองค์พระอย่างนั้นเลยครับ
วันมาฆบูชา มีความสำคัญอย่างไร...ที่นี่ มีคำตอบ
ทบทวนบุญถวายกองทุนโคมมาฆประทีป วันเสาร์ที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2553
เพลงอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน
กระแสบวชอุบาสิกาแก้วหน่ออ่อน ไม่ได้เกิดขึ้นเฉพาะในประเทศไทยเท่านั้น แม้ในต่างประเทศก็ตื่นตัวกับโครงการนี้เช่นกัน
กลุ่มภาษา ไทย ลาว และกัมพูชา, กลุ่มภาษา อังกฤษ สเปน โปรตุเกส อาระบิค เยอรมัน, กลุ่มภาษา จีน ญี่ปุ่น อินโดนีเซีย มาเลย์,กลุ่มภาษาสิงหล และโครงการสอบปัญหาศีลธรรมเพื่อสันติภาพโลก เยาวชนนานาชาติ
ธุดงค์ธรรมชัย รุ่นแสนรูป - จังหวัดสมุทรปราการ, จังหวัดเพชรบุรี, จังหวัดลพบุรี, จังหวัดปทุมธานี
อาตมารู้สึกดีใจอย่างยิ่งที่มีโครงการอุปสมบทหมู่หนึ่งแสนรูปเกิดขึ้น ถือว่าเป็นครั้งแรกของจังหวัดบุรีรัมย์ ที่มีการบวชพระจำนวนมากขนาดนี้ โดยเฉพาะในวันนี้ ที่มีการบันทึกภาพแห่งการสร้างบารมีของเหล่าพุทธบุตร ณ อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง สถานที่ประวัติศาสตร์ของเมืองบุรีรัมย์ ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน อาตมาขอขอบคุณวัดพระธรรมกาย และพระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโยที่เป็นแม่งาน ทำให้โครงการดีๆอย่างนี้เกิดขึ้น
ธุดงค์ เป็นวัตรปฏิบัติที่พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตไว้ เป็นอุบายวิธีกำจัดขัดเกลากิเลส ทำให้เกิดความมักน้อยสันโดษยิ่งขึ้น ไม่สะสม เพื่อให้เบาสบาย ไปมาได้สะดวกด้วยไม่มีภาระมาก เหมือนนกที่มีเพียงปีกก็บินไปฉะนั้น
กระผมคิดว่าการเดินธุดงค์เป็นกิจกรรมที่พระจะได้เข้าถึงชุมชนทุกระดับชั้น การที่พระเดชพระคุณหลวงพ่อให้ลูกๆพระธรรมทายาททุกรูปได้เดินธุดงค์ ถือว่าเป็นการตัดสินใจที่เยี่ยมยอดมากเลยครับ เพราะถ้าเราบวชแล้วอยู่แต่ในวัด เราก็จะเข้าไม่ถึงชุมชน เข้าไม่ถึงชาวบ้าน บางทีบวชจบโครงการแล้วชาวบ้านยังไม่รู้เลยครับ แต่พอเรามาธุดงค์บรรดาชาวบ้านต่างก็จะได้รับรู้ ผู้ใหญ่บ้าน กำนัน ก็จะตื่นตัวไปตามๆกัน
ที่หลวงพ่อกำหนดให้ธรรมทายาทได้เดินธุดงค์ กระผมก็ชอบมากเลยครับ นึกถึงวันวานที่ยังมีความแข็งแรงอยู่ กระผมออกเดินธุดงค์อยู่เป็นประจำทุกปีครับ อย่างเมื่อปี พ.ศ.2532 กระผมได้ออกเดินไปที่จังหวัดสตูล พัทลุง นครศรีธรรมราช สุราษฎร์ธานี ชุมพร เดินมาจนถึงพุทธมณฑลเลยครับ บางปีก็เดินจากเชียงรายจนถึงกรุงเทพฯครับ ที่ตรงไหนเหมาะก็แวะทำกรรมฐานอยู่หลายวัน เป็นช่วงชีวิตที่มีความสุขมากเลยครับ
Share
แชร์ลิงค์หน้านี้