กฎแห่งกรรม : หน้า 30/56

สัตว์ที่ถูกฆ่านั้นเคยมีกรรมฆ่าสัตว์มาก่อน อีกส่วนหนึ่ง คนฆ่า เคยทำบุญไว้บ้าง แต่ไม่ได้อธิษฐานล้อมคอกว่า ขออย่าได้ไป ทําความชั่ว และขอให้เกิดในร่มเงาพระพุทธศาสนา มักจะ ชอบอธิษฐานขอแต่ให้รวยๆ เพียงอย่างเดียว ไม่ได้ขอให้ได้ มรรคผลนิพพานในที่สุด แล้วหันไปทําบุญนอกเขตพระพุทธ ศาสนา ทำให้ขาดความรู้เรื่องกฎแห่งกรรม เพราะฉะนั้นการ ที่เถ้าแก่มีอาชีพค้าหมู จึงไม่ได้เกิดจากสาเหตุเพียงว่าไม่รู้จะ ประกอบอาชีพอะไรดี หรือเห็นเขาทำกันจึงทำตามๆ กันมา แต่เป็นเพราะเถ้าแก่มีความคิดร้ายต่อคนที่เคยมากันมาก่อน และสัตว์นั้นมีกรรมฆ่าสัตว์ จึงต้องแก้แค้นด้วยการเอาความ แค้นมาแก้ เพื่อคลี่ให้มันคลายจนหายโกรธแค้น แต่หารู้ไม่ ว่าเป็นการสร้างวิบากกรรมใหม่ที่ต้องชดใช้ไม่รู้จักจบสิ้น จน กว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ใหม่จะมาโปรดให้ต่างฝ่าย ตางเลิกจองเวรกัน เถ้าแก่พ้นมหานรกได้อย่างไร? ความรู้เรื่องกฎแห่งกรรมที่ได้จากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝัน วิทยา โดยมีคุณครูไม่ใหญ่เป็นผู้ชี้แนะให้เข้าใจ ทำให้ลูกหลาน ของเถ้าแก่ร่วมใจกันทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนาอย่างเต็มที่ น และสร้างมหาทานบารมี คือกฐินปี 2545 โดยเฉพาะหลาน สาวปฏิบัติธรรมได้ดวงสว่างภายใน ทุกคนมีจิตใจตั้งมั่นที่จะ ช่วยผู้ตายให้พ้นจากนรก บุญสว่างไสวจากพระธรรมกายไป จรดมหานรก ไปถึงศูนย์กลางกายของเถ้าแก่ที่กำลังนอนอยู่ หัวหมูพลันเปลี่ยนเป็นศีรษะคน แต่ร่างกายผ่ายผอม ไม่มี เสื้อผ้า นายนิรยบาลหายไปในพริบตา เถ้าแก่วิ่งหลุดออกจาก มหานรก ผ่านขุมบริวารถึงยมโลก ด้วยอานุภาพแห่งบุญที่ ลูกหลานตั้งใจอุทิศให้ด้วยความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า เมื่อไปถึงยมโลก เถ้าแก่ไปอยู่ตรงลานกว้าง คอยพญา ยมราชเรียกตัวเข้าไปตัดสินใหม่อีกครั้งหนึ่ง ด้วยอานุภาพบุญ และพระรัตนตรัย แสงสว่างไปวาบขึ้นที่บัญชีบุญของสุวรรณ เลขา เกิดการลัดคิวขึ้นทำให้พญายมราชที่กำลังตัดสินคดีความ ของผู้ที่กำลังอยู่ตรงหน้า ต้องหันมาฟังสุวรรณเลขารายงานว่า บุคคลชื่อนี้ นามสกุลนี้ได้ขึ้นมาจากมหานรกโรรุวะ ตอนนี้ กำลังอยู่ในยมโลกด้านหน้าอาคาร พญายมราชจึงสั่งให้เรียก ตัวเข้าไปได้เลย เถ้าแก่เดินไปนั่งข้างหน้า ด้วยความรู้สึกประหลาดใจว่า ตนมาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร แม้จะไม่เข้าใจแต่ก็ดีใจ เมื่อมายืน อยู่ข้างหน้าพญายมราช ท่านซักถามประวัติตามปกติ 19 9 และ 52 case study 53 กฎแห่งกรรม “กรรมฆ่าหมู”