กฎแห่งกรรม : หน้า 15/33

กฎแห่งกรรม – ๒๘ กฎแห่งกรรม – ๒๙ เฉพาะกรรมหนักเรื่องธุรกิจฝืน และโรงเหล้า และแค้นใจที่ท่าน ประมูลโรงเหล้าไม่ได้นั้น ภาพ เหล่านี้ได้ฉายให้อากงเห็น จึงมีคติ นิมิตดำมืด แม้ว่าตอนที่อากงมี ชีวิตอยู่ท่านได้ทําบุญทอดผ้าป่า ทอดกฐิน และทำบุญสงเคราะห์ โลก แต่เนื่องจากเป็นเงินที่ไม่ บริสุทธิ์ตามกฎแห่งกรรม อากง ตายแล้วจึงไปมหานรกขุม ๕ มี กายผอมดำสูงใหญ่ปานภูเขา นั่งอยู่ในภูเขาที่สูงใหญ่เป็นโพรง อาเจียนออกมาเป็นน้ำกรดสีดำ ท่วมตัว อากงได้รับทุกข์ทรมาน มาก และจะต้องไปเจออีกหลาย ทัณฑ์ทรมาน” ขณะนี้อากงยังรับ บุญไม่ได้ แต่บุญได้ไปคอยที่ ยมโลก ๒ มหานรกขุม 5 ชื่อว่า มหาโรรุวมหานรก หมายถึง มหานรกที่เต็มไปด้วย เสียงร้องระงมครวญคราง มากมาย เหตุที่มาเกิดในนรกขุมนี้ เพราะชอบดื่มสุรา และเสพยาเสพติดต่างๆ เป็นส่วนมาก ๓ ทัณฑ์ทรมาน คือ การถูกลงโทษด้วยอาการต่างๆ เช่น ถูกฟันด้วยมีดอันคม กล้า ถูกฉีกเนื้อ ถูกกรอกน้ำทองแดง ถูกบดขยี้ ถูกเสียบด้วยหลาวเหล็ก เป็นต้น ทำให้ได้รับความทรมานอย่างแสนสาหัส ซึ่งเกิดขึ้นจากผลแห่งกรรมชั่วที่ได้ทำไว้ มาส่งผล สำหรับอาม่านั้นท่านเป็น คนใจบุญ ใจของท่านจึงชุ่มอยู่ ในบุญ เมื่อละโลกแล้วท่านไปเป็น เทพธิดา อยู่สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เขตที่ ๒ มีวิมานทอง กำลังปลื้ม ปิติมากๆ ในสมบัติทิพย์ที่ได้ เพราะบุญที่ท่านได้ทำทุกๆ บุญ สมัยเป็นมนุษย์ ท่านรับบุญได้ ทุกบุญที่อุทิศไปให้ ส่วนคุณแม่ของดิฉันนั้น ท่านจากไปพร้อมรอยยิ้ม แต่ตาข้างซ้ายปิดไม่สนิท ด้วยสาเหตุที่ก่อน ตายท่านเหลือบไปเห็นบริวาร" ที่เกิดด้วยบุญมายืนอยู่รอบตัวท่าน และ ท่านมองเห็นแค่แว้บเดียวเท่านั้นก่อนที่ท่านจะจากไป ท่านจึงยิ้มที่มุมปาก และไปเกิดเป็นเทพธิดาที่ดาวดึงส์ เขตที่ ๒ มีวิมานทองใกล้ ๆ อาม่า คุณ แม่กำลังมีความสุขในทิพยสมบัติ และได้รับบุญทุกบุญที่อุทิศไปให้ คุณแม่ของดิฉัน เป็นมะเร็งเพราะกรรมเก่า ที่เคยทำปาณาติบาต ๔ ดาวดึงส์ คือ สวรรค์ชัน ๒ เป็นที่อยู่ของผู้ปกครองภพ ๓๓ องค์ โดยมี ท้าวสักกเทวราช หรือพระอินทร์ เป็นหัวหน้า จึงชื่อว่า ดาวดึงส์ ซึ่งแปลว่า ๓๓ ๕ บริวาร คือ เทพบุตร เทพธิดาที่เก่ ที่เกิดขึ้นด้วยกำลังบุญของเทพบุตร หรือเทพธิดา ผู้เป็นเจ้าของ 5 ปาณาติบาต แปลว่า การทำให้สิ่งที่มีปราณ คือ ลมหายใจตกล่วงไป หมายถึง การฆ่าสัตว์ การทำให้สัตว์สิ้นชีวิต จัดเป็นทุจริตทางกายอย่างหนึ่ง ผู้กระทำ ปาณาติบาต ถือว่า กระทำบาปทุจริตแสดงถึงความโหดร้ายขาดเมตตาในสัตว์ เป็น เหตุให้ผู้กระทำมัวหมอง เป็นเหตุก่อเวรภัย มีโทษถึงตกนรก และส่งผลให้อายุ สั้นพลันตายในทุกภพทุกชาติหรือ ปาณาติบาต คือ ทำสัตว์มีชีวิตให้ตกล่วงไป ฆ่าสัตว์ .0