การค้นหาช่องทางทำมาหากิน : หน้า 31/74

ความเค็ม ที่ต้องเอาน้ำเติมลงไป เพื่อให้มันเจือจาง อีกทั้งต้อง หมั่นเติมน้ำบ่อยๆ พอฟังตรงนี้ผมก็เริ่มคิดได้คือ คิดไปก็ร้องไห้ ไปครับ จากนั้นก็กราบลาหลวงพี่ ออกจากวัดพระธรรมกาย มุ่ง หน้าไปที่สถานีรถไฟบางซื่อ เหมือนคนไม่มีจุดหมายปลายทาง เพื่อไปดูคนเดินทาง ไปดูพ่อค้าแม่ขาย ว่าเขาทำมาหากินอะไร กันบ้าง เพื่อคนจนตรอกอย่างผมจะได้พบช่องทางทำมาหากินบ้าง แต่ขณะที่ผมนั่งดูอะไรต่ออะไรเรื่อยเปื่อยอยู่ ท่านเชื่อไหมครับว่า มีเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นกับผม..!! ทันใดนั้น เพื่อนผมที่ไม่ได้เจอกันมานานตั้ง 20 ปี ก็ลง รถไฟมาทักผม “เฮ้ย ไปไหนวะ” ผมก็ตอบว่า “กำลังทุกข์สิโว้ย...” “เป็นอะไรทุกข์...” “หมดตัว เหลือเงิน 120 บาทสุดท้าย น่ากลัวจะแย่ ทำอะไรก็เจ๋งว่ะ ถูกเขาโกงเรียบเลย ก็เลยไปทำบุญ แต่ต่อ จากนี้จะทำยังไงดีวะ ?” 30 คุณมี.. องค์พระประจำตัวแล้วหรือยัง ?