การดูแลผู้ป่วยตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หนังสือยาหยุดป่วย หน้า 25
หน้าที่ 25 / 31

สรุปเนื้อหา

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงพยาบาลภิกษุอาพาธด้วยตัวพระองค์เอง “โย ภิกฺขเว นํ อุปฏฺฐเหยฺย โส คิลานํ อุปฏฺฐเหยฺย” ผู้ใดปรารถนาจะอุปัฏฐากเราตถาคต ผู้นั้นพึงอุปัฏฐากภิกษุป่วย ไข้เถิด (วิ.ม. (บาลี) 5/166/227) ขณะที่คุณกำลังอ่านประโยคนี้ มีคนป่วยบนโลกนี้จำนวนมาก กำลังได้รับความทุกข์ทรมานแสนสาหัสกับโรคร้ายที่เกิดขึ้น และ ที่น่าสังเวชใจไปกว่านั้น หลายคนเป็นโรคร้ายที่รักษาไม่ได้ตั้งแต่ อายุยังน้อย ด้วยเหตุนี้จึงมีคำรำพึงตัดพ้อให้เราได้ยินบ่อยครั้งว่า “ไม่อยากเป็นคนป่วยที่ทำอะไรไม่ได้ นอกจากรอคอยความตาย อย่างเดียว” แน่นอน ไม่มีใครอยากเป็นแบบนี้ แต่ทุกชีวิตไม่อาจรู้เลยว่า ในอนาคตตัวเองจะต้องป่วยเป็นโรคอะไร จะทรมานมากแค่ไหน หมอจะหาสาเหตุของโรคเจอไหม และที่แย่ที่สุด จะมีเงินเพียงพอ เพื่อเป็นค่ารักษาหรือไม่???

หัวข้อประเด็น

- การดูแลผู้ป่วยตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ข้อความต้นฉบับในหน้า

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงพยาบาลภิกษุอาพาธด้วยตัวพระองค์เอง “โย ภิกฺขเว นํ อุปฏฺฐเหยฺย โส คิลานํ อุปฏฺฐเหยฺย” ผู้ใดปรารถนาจะอุปัฏฐากเราตถาคต ผู้นั้นพึงอุปัฏฐากภิกษุป่วย ไข้เถิด (วิ.ม. (บาลี) 5/166/227) ขณะที่คุณกำลังอ่านประโยคนี้ มีคนป่วยบนโลกนี้จำนวนมาก กำลังได้รับความทุกข์ทรมานแสนสาหัสกับโรคร้ายที่เกิดขึ้น และ ที่น่าสังเวชใจไปกว่านั้น หลายคนเป็นโรคร้ายที่รักษาไม่ได้ตั้งแต่ อายุยังน้อย ด้วยเหตุนี้จึงมีคำรำพึงตัดพ้อให้เราได้ยินบ่อยครั้งว่า “ไม่อยากเป็นคนป่วยที่ทำอะไรไม่ได้ นอกจากรอคอยความตาย อย่างเดียว” แน่นอน ไม่มีใครอยากเป็นแบบนี้ แต่ทุกชีวิตไม่อาจรู้เลยว่า ในอนาคตตัวเองจะต้องป่วยเป็นโรคอะไร จะทรมานมากแค่ไหน หมอจะหาสาเหตุของโรคเจอไหม และที่แย่ที่สุด จะมีเงินเพียงพอ เพื่อเป็นค่ารักษาหรือไม่??? 48 ความทุกข์เรื่องการป่วยไข้ช่างทำให้มนุษย์ทรมานทั้งกาย และใจ หนำซ้ำยังสร้างความเป็นกังวลเสียเหลือเกิน อีกทั้งการ ป่วยยังเป็นภาระต่อคนรอบข้างอย่างไม่จบไม่สิ้น ซึ่งถ้ามีคนตั้งใจ และเต็มใจดูแลก็ดีไป แต่จะรู้ได้อย่างไรว่า เรามีบุญมากพอที่จะ มีคนมาคอยดูแลเราจวบจนวาระสุดท้ายหรือไม่ ในเมื่อปัจจุบันยัง มีลูกหลายคนทอดทิ้งพ่อแม่ยามป่วยไข้ได้ลงคอเลย!!! ในเมื่อความจริงของชีวิตเป็นอย่างนี้ เรามาคิดกันดีกว่าว่าจะ รับมือกับสถานการณ์การเจ็บไข้ได้ป่วยของตัวเองกันอย่างไร? จากพุทธพจน์ที่ว่า "ยาทิส วปเต พีช ตาทิส ลภเต ผล หว่านพืชเช่นใด ย่อมได้ผลเช่นนั้น (สํ.ส. (บาลี) 15/903/333) ดังนั้นหากเราไม่อยากป่วย ไม่อยากทรมาน ไม่อยากเป็น ผู้ป่วยที่ถูกทอดทิ้ง เราก็ต้องสร้างเหตุโดยการขวนขวายทำบุญ ด้านนี้ให้แก่ตัวเองไว้มาก ๆ เพราะการดูแลพระภิกษุผู้ป่วยไข้ ถือเป็นบุญที่สำคัญมาก ถึงขนาดพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรง 49
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หน้าหนังสือทั้งหมด

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More