ข้อความต้นฉบับในหน้า
พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ทรงพยาบาลภิกษุอาพาธด้วยตัวพระองค์เอง
“โย ภิกฺขเว นํ อุปฏฺฐเหยฺย โส คิลานํ อุปฏฺฐเหยฺย”
ผู้ใดปรารถนาจะอุปัฏฐากเราตถาคต
ผู้นั้นพึงอุปัฏฐากภิกษุป่วย ไข้เถิด
(วิ.ม. (บาลี) 5/166/227)
ขณะที่คุณกำลังอ่านประโยคนี้ มีคนป่วยบนโลกนี้จำนวนมาก
กำลังได้รับความทุกข์ทรมานแสนสาหัสกับโรคร้ายที่เกิดขึ้น และ
ที่น่าสังเวชใจไปกว่านั้น หลายคนเป็นโรคร้ายที่รักษาไม่ได้ตั้งแต่
อายุยังน้อย ด้วยเหตุนี้จึงมีคำรำพึงตัดพ้อให้เราได้ยินบ่อยครั้งว่า
“ไม่อยากเป็นคนป่วยที่ทำอะไรไม่ได้ นอกจากรอคอยความตาย
อย่างเดียว”
แน่นอน ไม่มีใครอยากเป็นแบบนี้ แต่ทุกชีวิตไม่อาจรู้เลยว่า
ในอนาคตตัวเองจะต้องป่วยเป็นโรคอะไร จะทรมานมากแค่ไหน
หมอจะหาสาเหตุของโรคเจอไหม และที่แย่ที่สุด จะมีเงินเพียงพอ
เพื่อเป็นค่ารักษาหรือไม่???
48
ความทุกข์เรื่องการป่วยไข้ช่างทำให้มนุษย์ทรมานทั้งกาย
และใจ หนำซ้ำยังสร้างความเป็นกังวลเสียเหลือเกิน อีกทั้งการ
ป่วยยังเป็นภาระต่อคนรอบข้างอย่างไม่จบไม่สิ้น ซึ่งถ้ามีคนตั้งใจ
และเต็มใจดูแลก็ดีไป แต่จะรู้ได้อย่างไรว่า เรามีบุญมากพอที่จะ
มีคนมาคอยดูแลเราจวบจนวาระสุดท้ายหรือไม่ ในเมื่อปัจจุบันยัง
มีลูกหลายคนทอดทิ้งพ่อแม่ยามป่วยไข้ได้ลงคอเลย!!!
ในเมื่อความจริงของชีวิตเป็นอย่างนี้ เรามาคิดกันดีกว่าว่าจะ
รับมือกับสถานการณ์การเจ็บไข้ได้ป่วยของตัวเองกันอย่างไร?
จากพุทธพจน์ที่ว่า "ยาทิส วปเต พีช ตาทิส ลภเต ผล
หว่านพืชเช่นใด ย่อมได้ผลเช่นนั้น (สํ.ส. (บาลี) 15/903/333)
ดังนั้นหากเราไม่อยากป่วย ไม่อยากทรมาน ไม่อยากเป็น
ผู้ป่วยที่ถูกทอดทิ้ง เราก็ต้องสร้างเหตุโดยการขวนขวายทำบุญ
ด้านนี้ให้แก่ตัวเองไว้มาก ๆ เพราะการดูแลพระภิกษุผู้ป่วยไข้
ถือเป็นบุญที่สำคัญมาก ถึงขนาดพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรง
49