ใจใสสะอาดและศีลธรรม เคารพในปฏิสันถาร ความยั่งยืนนานของพระพุทธศาสนา หน้า 20
หน้าที่ 20 / 50

สรุปเนื้อหา

การมีใจใสสะอาดเป็นลักษณะของนิสัยดีงามที่รวมถึงการรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบ รวมไปถึงการรักสุขภาพและการเสียสละ หรือในระดับที่สูงขึ้นคือการมีความอายต่อบาปและมีเบญจธรรมที่ช่วยสั่งสอนให้เราอยู่ในกรอบของศีลธรรม การพัฒนาใจให้สะอาดถึงจุดสูงสุดนั้นเป็นการบรรลุโลกุตตรธรรมที่เป็นจุดหมายสูงสุดของการดำเนินชีวิตและเป็นพระอรหันต์

หัวข้อประเด็น

-ใจใสสะอาดระดับนิสัยดี
-ใจใสสะอาดระดับศีลธรรมเบื้องต้น
-การบรรลุโลกุตตรธรรม

ข้อความต้นฉบับในหน้า

1. ใจใสสะอาดระดับเป็นนิสัยดีงาม เช่น รักษาความสะอาด รักความเป็นระเบียบ รักความสุขภาพ รักความเสียสละ ฯลฯ 2. ใจใสสะอาดระดับเป็นศีลธรรมเบื้องต้น เช่น ความอายบาป กลัวบาป มีเบญจ ๕ เบญจธรรม มีความซื่อสัตย์ มีสัตย์รอบคอบ ความเคารพ ความอดทน ความอ่อนโยน ความเมตตา ฯลฯ 3. ใจใสสะอาดถึงที่สุดก็ยังบรรลุโลกุตตรธรรม เป็นพระอรหันต์
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หน้าหนังสือทั้งหมด

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More