ตุ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 296 / 373

บุญ เป็นสิ่งสำคัญที่ต้องสั่งสมเอาไว้เสมอ ไม่ว่าจะโดยการให้ทานรักษาศีล หรือเจริญภาวนา 14 ตุลาคม พ.ศ. 2544

…ื่องลิขิตซั่ง สับซับซ้อน เพื่อความปลอดภัย ส่งสมบุญให้เยอะ ๆ ทำให้เต็มที่ ทั้งทาน ศีล ถวาย 5 ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๖

…ออกแบบชีวิตอย่างไรให้ดีให้เลวให้ประณีตให้ทรามให้ต่ำกว่า หรือสูงส่ง ก็แล้วแต่เราจะลิขิตชีวิตเราเอง ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๔

เราปฏิเสธบุญ ไม่เรื่องบุญ บาปก็จะได้ช่อง ทำให้มีโอกาสทำบาปได้ แล้วจะพลัดไปสู่สุขาย 3 ตุลาคม พ.ศ. 2558

ชาติต่อไป...เราต้องพร้อม ชาตินี้...เตรียมให้พร้อม ๑๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

บุญเป็นเครื่อง ประกันชีวิต ที่ดีที่สุด ๒๓ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

…อะ ๆ ทำมาก...อุปสรรคก็ น้อย ท้น้อย...อุปสรรคก็เยอะ เราจะไปสู่ที่สุดแห่งธรรม... อุปสรรคไม่ควรจะมี 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545

…งนึกยิ่งเพิ่ม ยิ่งนึกยิ่งขยาย ยิ่งนึกใจก็ยิ่งหมอง แต่บุญยิ่งนี้ก็ใจยังใส และใส่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2455

เพราะฉะนั้นเรามีหน้าที่ทำบุญบูชาให้โต ๆ ด้วยการทำบุญและต้องทำให้ถูกแหล่งเน้นบุญด้วย 6 ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๑

เอาอดวิมินบุญ วิตามินของทรัพย์ติดตัวเราไป ส่วนกากของทรัพย์ เอาไว้ใช้งานพระศาสนา 30 ตุลาคม พ.ศ. 2545

ยิ่งหวง...ก็เหมือนยิ่งปลทรัพย์ไป ยิ่งให้...เหมือนเราเรียทรัพย์มา 30 ตุลาคม พ.ศ. 2556

บุญเป็นสิ่งที่...ต้องทำ ไม่ใช่...ควรทำ ๑๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

ที่งมันทำบุญบ่อย ๆ ทำเรื่อย ๆ ด้วยใจที่ผ่องใส ทั้งก่อนทำ กำลังทำ และหลังจากทำแล้ว ก็ต้องปลื้ม 6 ตุลาคม พ.ศ. 2545

จะได้เป็นบุญต่อบุญ เป็นสมบัติต่อสมบัติ ติดต่อไปในภพเบ้างหน้า 13 ตุลาคม พ.ศ. 2555

…ะได้แต่ละบาท แต่ละสตางค์ไม่ใช่ง่าย เพราะฉะนั้น ทุกบาททุกสตางค์ จะต้องเปลี่ยนเป็นบุญบารมีของเรา ๑๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๘

ตอนนี้มีชีวิตอยู่ มีทรัพย์อยู่ มีธรรมกายอยู่ เนือนาบุญมืออยู่ ก็ให้ร่มมีศรัทธาเสีย ๑๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

เราใช้บุญตลอดเวลา แต่มิญใหม่ นาน ๆ ทำที มันจะไม่พอกัน 6 ตุลาคม พ.ศ. 2545

…ะทุกครั้งที่ระลึกถึง จะนำมาซึ่งความดีและภาคภูมิใจ เป็นสุขใจที่ได้ถึง ได้พูดถึง ได้เล่าสู่กันฟัง ๑๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๘

…อเป็นต้นบุญต้นแบบ เป็นแนวแบบแผนต่อไป เป็นยิ้มที่ทิ้งท้ายเป็นมรดกโลก มรดกอันยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติ ๑๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๕

…เขาเอาสมบัติเรา มาทำบุญอุทิศให้ภายหลัง บุญก็ได้ไม่มากเท่ากับที่เราทำเอง ตอนที่ยังมีลมหายใจอยู่ ๑๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๕