ประโยค-สารตฤกษ์ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 543 / 733

ประโยค ๕๕ - มังคลดกนี้นี้เป็นเดิม เล่ม ๓ - หน้าที่ ๖๔ มหาศาล ฯลฯ เวลาสัญญาณสัญญาณตะเป็นฐานะมืออยู่แล้ว คำนี้รากว่า นั้น มีอะไรเป็นเหตุ ? เพราะเหตุว่าบุคคลนี้ ยอมเป็นผู้พฤติ ธรรม ประพฤติดำรงเสมอ ด้วยป

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับการประพฤติดีธรรมในอุตตรนิกาย และความสำคัญของการมีความประพฤติดดีที่เป็นสาเหตุให้บุคคลบรรลุญาณศักดิ์สิทธิ์ที่เกิดจากการหลุดพ้นจากอาสะ โดยยกตัวอย่างคำอธิบายในอรรถกถาเพื่อให้เข้าใจ

ประโยค ๑ มัจจุราชา - มังคลตกที่นิสสัยแปล เล่ม ๓ หน้า ๖๕ นั่นอันมาในวรรณคดีสาเลยยศูตราและทุกีนยว่า “ความประพฤติสมเสมอ หรือความประพฤติดีงาม เพราะเหตุนี้ ชื่อว่าสีรยา ความประพฤติดีงามและความประพฤติ สมอั

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์บทประพันธ์ในวรรณคดี รวมถึงการอ้างอิงถึงความคิดเห็นในอรรถกถาที่แตกต่างกันเกี่ยวกับความประพฤติที่ดีงามหรือสีรยา โดยอธิบายว่าการทำความดีมีความสำคัญต่อการอยู่ร่วมกันและการรักษาช

ประโยค ๕๖ - มังกรดำทับนี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๖๗ ซึ่งเป็นส่วนแห่งจิตเป็นของขอม" ก็กล่าวว่า เตยยอดสุจริต นี้ เป็นปฐมวิถีติลงในอรรถแห่งวิถีติ เพราะเหตุนัน บันฑิตพึงรับโดยเนื้อความว่า เตยยอดสุจริต นี้งึ มาตร

บทนี้กล่าวถึงความสำคัญของหญิงในตระกูล รวมถึงบทบาทที่พวกเขามีในเรื่องการสืบทอดและการรักษาชื่อเสียงของตระกูล การมีบุตรและข้อกำหนดทางสังคมเกี่ยวกับการแต่งงาน โดยเน้นว่า การกระทำของหญิงนั้นมีผลต่อเกียรติย

ประโยค- มังกีตตาเป็นนี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๖๘ สกฤตโต คือ อยู่ในสภา. บทว่า ปรีฤกตตา คือ อยู่ในหมู่ชาวบ้าน. บทว่า ฑามิตมชกตา คือ สถิติอยู่ในหมากลางบุคคลผู้รับมอบฤกตทั้งหลาย. บทว่า ปุกมชกตา คือ อยู่ในม่านกล

บทนี้อธิบายว่าวรรณกรรมมีการใช้คำที่เฉพาะเจาะจงในบริบทต่างๆ เช่น การอยู่ในสภา การรวมกลุ่ม และการอ้างอิงถึงการถามอย่างเป็นทางการ บทความยังกล่าวถึงบทบาทของผู้เป็นพยานและคำถามที่เกิดขึ้นในสังคม รวมถึงการศ

ประโยค ๕ - มังคลัตถีบทนี้มีแปล เล่ม ๓ หน้า ๙๙ ผู้อื่นอุ้บงกัน มีร่วมอุบัติพันธ์เดียวกันเป็นต้น แตกต่างด้วยเหตุอย่างใดอย่างหนึ่งแล้ว ธรรมาจาริสมารบูรณ์บุคคลเข้าไปหาที่ละฝ่ามแล้วพูดทำความสนามเป็นดังว่า

บทความนี้สำรวจความสำคัญของความสามัคคีในสังคมตามหลักพุทธศาสนา โดยเน้นบทบาทของธรรมาจาริสมาริบุคคลในการสร้างสัมพันธภาพที่ดีกับผู้อื่นและการพัฒนาอารมณ์ร่วมในกลุ่ม อธิบายถึงลักษณะและความจำเป็นของการมีความส

ประโยค ๕ - มังคลดิลกานนี้เป็นแปล เล่ม ๓ หน้า ๗๐ ผู rs ว่า ปทาย คำว่า ละเสียซึ่งขวางขามขอ นขอ หยามคาย เจ็บ แสบแก่นอื่น กระทบกระทั่งบุคคลอื่น ใกล้ต่อความโกรธ ไม่เป็น ไปเพื่อสมาธิ บรรดาอาจเหล่านั้น วางข

บทความนี้กล่าวถึงดุลยภาพในการพูด สื่อว่า วาจาในลักษณะที่เป็นโทษสามารถสร้างความขัดแย้งและทำให้เกิดความโกรธ เคล็ดลับและการวิเคราะห์เกี่ยวกับการพูดที่มีผลกระทบต่อบุคคลอื่นถูกนำเสนอ การระวังการใช้คำและการ

ประโยค ๕- มังกรคลาดนี้นี้นี้ เล่ม ๓- หน้าที่ ๗๑ หาโทษมิได้ เพราะวิเคราะห์ว่า โทษของวาดนี้ไม่มี, อธิบายว่า เป็นวาวามไม่มีโทษ. บอกว่า เนพ นั้น เหมือน เนพ ศพที่พระผู้ม พระภาคตรั้ในกานว่า เนพูโฑ สเตอจอใจ

เนื้อหานี้เสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับถ้อยคำและวาจาที่ไม่มีโทษ และวิธีที่คำพูดเหล่านี้มีอิทธิพลต่อความรักและความสัมพันธ์ในสังคม โดยระบุว่าคำพูดที่อ่อนโยนสามารถนำไปสู่ความรักและความสุขโดยไม่มีความโกรธกริบ

ประโยค ๗ - มังคลดีกับปีนี้แบบ เล่ม ๓ - หน้า ๗๒ [๒๖] บทว่า สมผุปลาปี มีความว่า วาจาอย่างใดอย่างหนึ่ง เป็นวามิไม่มีหลักฐาน ไม่มีที่อ้าง ไม่มีที่สุด ไม่ประกอบด้วยประโยชน์ ละวาจานั้นเสีย. [ธรรมดีก่อนิไต

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงวาจาที่ไม่สมควรจะเก็บไว้ ทบทวนคำสอนในพระธรรมกถาที่เกี่ยวข้องกับจิตใจและประโยชน์ในการดำเนินชีวิต ซึ่งการวิเคราะห์ว่าความเข้าใจสูงสุดจากธรรมะนั้นอยู่ที่ไหน โดยเฉพาะในเรื่องวาจาที่ไ

ประโยค ๕ - มังคละกถานี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๗๓ แม้กล่าวคำมาก ๆ ย่อมสามารถเพื่อจะชนะให้ชนทั้งหลายรู้ได้ว่า สูตร นี้มีเนื้อความอย่างนี้ การกล่าวของพระธรรมกถีก็นั้นแควร กล่าว อนุญาตสุญฺทิฏฐิ คือ หาว่าสฺุประโย

บทความนี้กล่าวถึงการกล่าวคำในทางพระธรรม โดยเน้นว่าการกล่าวคำมาก ๆ สามารถที่จะทำให้ผู้อื่นรู้ได้ถึงความจริง มีการพูดถึงอรรถกถา จูฬฑีดิโปปมสูตร และการปฏิบัติของผู้ที่มีวาจาอันมีหลักฐาน พร้อมทั้งการพิจาร

ประโยค - มังคลัตถีนี้นี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๗๔ แสดงความกำหนด โดยประกาศนั้นว่า อภิญญา ติ คือ ชื่อว่าเป็นวาจถึงพร้อมด้วยประโยชน์ เพราะว่านั้น อนุบุคคลผู้ นามอยู่โดยนามนี้เป็นฉันมาก ไม่พึงอาจจะให้กำหนด

บทความนี้เน้นการสำรวจคำว่า 'อภิญญา' ที่มาจากตำราในพระพุทธศาสนา ถ่ายทอดความหมายโดยใช้สุนทรพจน์จากอรรถถถายภรษฎสูตรและอรรถถถายสยมสูตร ผ่านการแสดงความเห็นในทัศนคติที่แตกต่างและการพิจารณาเกี่ยวกับคุณลักษณะ

ประโยค ๕๖ - มังคลัตถทีนี้แปล เล่ม ๓ - หน้า ๑๓๘ ประมาณกุศลกรรม ทำให้เป็นกองเก็บไว้ในท่ามกลางเรือน เพื่อ ประโยชน์แก่การใช้สอย, พราหมณ์เหล่านี้นั้น ชื่อว่า พราหมณ์มหากาล- กุณฑ์ดีเหล่าใดมีทรัพย์เป็นทุนบ

บทความนี้นำเสนอแนวคิดเรื่องกุศลกรรมในศาสนาพุทธ โดยกล่าวถึงการจัดเก็บกุศลกรรมในเรือนเพื่อประโยชน์ และอรรถกถาที่อธิบายถึงความเกี่ยวของระหว่างเทวดากับพุทธ ผ่านการตีความคำสอนที่สำคัญในพระไตรปิฎก เช่น ความ

ประโยค ๕ มังกิดต่อกันนี้เป็นแปล เล่ม ๓ หน้า ๘๐ กามาวจร ชั้นเข้าด้วย ชื่อว่าเป็นเทวโลก ๒ ชั้น ด้วยประกาศนั้น พระผู้พระภาคทรงแสดงความบังเกิดของเทวดาแม้ทั้งหมดนั้น ด้วยกุศลกรรมบถ ๑๐ ประการ ในเทวโลก ๒ ชั

เนื้อหาอธิบายความบังเกิดของเทวดาในเทวโลก ๒ ชั้น ผ่านกรรมบถ ๑๐ ประการ โดยพระผู้พระภาคทรงแสดงถึงความสำคัญของศีลและการบริหารกสิณในการเจริญฌาน และผลที่เกิดขึ้นกับบุคคลที่มีศีลที่ดี ในการที่จะบังเกิดในชั้น

ประโยค มังคลัตถ beินีแปล เล่ม ๓ หน้าที่ 81 วัฏฏู เป็นต้น อันวิ วิปัสสนั่น มี ดีย วิปัสสน เป็นบทหน้า พระผู้มีพระภาคตรัสว่า “วิริย” ดังนี้ ด้วยสามารถแห่งความเป็นปุญญาวิติ เอกอนุ เพราะทำวิถิตตาเวฑะให้ว

เนื้อหานี้กล่าวถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับการประพฤติธรรม ซึ่งเน้นถึงความสำคัญของกายกรรมในฐานะที่เป็นทวารของการทำความดี โดยการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างวิญญูและเจตนา อีกทั้งบรรยายถึงปัจจัยที่มีผล

ประโยค - มังคดลักษณะแนบนี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๘๔ พิเศษ พระผู้มีพระภาคทรงประสงค์เอาแล้ว ในบวกว่า นิภฎทญ์โฑ นี้ เหตุนี้ พระอรรถากรจึงกล่าวว่า ชุปฎ ทนฺถ สุมฺพุ โอวาท อุปกรณ์ กถาล่าวถึงการวางท่อนไม้และศัตรา ก

เอกสารนี้พูดถึงการตีความและการแปลข้อความในหนังสือเกี่ยวกับการพัฒนาจิตตามพระพุทธศาสนา โดยเน้นที่ความสำคัญของเมตตา ซึ่งเป็นปัจจัยในการบรรลุนิพพานและการลดทิฐิและความโกรธ พระอรรถกาจารย์ได้อธิบายถึงการวางต

ประโยค ๕๕ มังคลัตถาในนี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๘๕ บุคคลนั้น ชื่อว่าวิมิติตามมิ้ง ใจ ชื่อว่า เมตตาจิตติ ตราแห่งบุคคลผู้งิมิติจิตตานั้น ชื่อว่า เมตตาจิติตตา (ความเป็นแห่งบุคคลผู้งิมิติมิตตา), บันฑิต พิงทารเนื

บทนี้กล่าวถึงความสำคัญของเมตตาจิตติและการเว้นจากการทำร้ายสัตว์อย่างไร พระผู้มีพระภาคตรัสเกี่ยวกับความจริงในการมีจิตใจที่เมตตาและการประพฤติซึ่งถือว่าเป็นอันดีในด้านทำดีเพื่อตนและผู้อื่น พระองค์ชี้ให้เห

ประโยค - มังคลัตถังคันนี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๑86 ด้วยสามารถแห่งความเป็นสัตว์เสมอกันโดยความเป็นสัตว์มีชีวิต บุคคล จะรู้ได้ว่าจะเป็นพวกวนะ ก็ด้วยการสันนิษฐานศพนั้น และ เพราะเหตุั้น พระอรรถกถาจัไม่ทำให

ข้อความนี้กล่าวถึงความสามารถในการสันนิษฐานเกี่ยวกับการเป็นพวกวนะในมังคลัตถังคัน พร้อมกับการนำเสนอแนวความคิดเกี่ยวกับความต่างและความคล้ายของทรัพย์ในเชิงการศึกษา พระอรรถกถายังเน้นว่า ทรัพย์เสมอกันนั้นคว

ประโยค และ มังคับติกรรมนี้นิยแปล เล่ม 3 หน้า ที่ 88 ลักษณะทีพระอรรถกถาจารย์กล่าวไว้ในอรรถกถาสมาทิฏฐิสูตร อย่างนี้ว่า "เทวนาเป็นเหตุว่าจวางว่างคงมรินิพพาน อันเป็นไปทางกายาวทีวาม ด้วยความประสงค์ในอันเผช

พระอรรถกถาจารย์ได้กล่าวถึงลักษณะของเทวนาและความสำคัญของการดำเนินชีวิตตามหลักธรรม เพื่อการเข้าถึงนnirพพาน ผ่านการส่งเสริมความปรองดองและการรู้จักเหตุปัจจัยต่างๆ ที่ส่งผลต่อชีวิต ทั้งในเรื่องการได้ทรัพย์

ประโยค ๕ - มังกิดต่อมนี้แปล เล่ม ๓ - หน้า ๙๐ พระอรรถกถาจึงกล่าวว่า "ยกฺนาม" เป็นต้น. กล่าว ฏุท คือ เป็นวาจาถูลิบุคคลไม่ปรารถนาแล้ว. กล่าว อนุฆป คือ เป็นวาจาไม่เป็นที่เจริญใจ เพราะเป็นวาจาไม่เป็นที่เจ

เนื้อหานี้กล่าวถึงความหมายของวาจาที่เป็นโทษและผลกระทบต่อจิตใจ โดยอธิบายถึงความสำคัญของการพูดที่ไม่ก่อให้เกิดความโกรธ และการใช้วาจาเพื่อสร้างความเข้าใจ ไม่ให้เกิดผลเสียต่อผู้พูดและผู้ฟัง. พระอรรถกถายกต

ประโยค - มัจจุราชกษัตรีนี่แปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 92 สูตรด้วยสามารถแห่งอันสิบคำ อุปมา และเรื่อง เช่นว่า ชานเปดู้ มีความว่า พระธรรมกถิกได้ สามารถจะยังฟังให้รู้ได้ว่า สูตรนี้ มีน่อความทันนี้ พระธรรมกถินั้

ในเล่ม ๓ ของมัจจุราชกษัตรี มีการกล่าวถึงการพูดที่ถูกต้อง โดยพระผู้มีพระภาคตรัสถึงความสำคัญของการแสดงคำพูดที่มีประโยชน์ต่อทั้งบุคคลและสังคม รวมถึงการหลีกเลี่ยงการพูดในเวลาที่ไม่สมควร เช่น คำว่า 'กวาวที

ประโยค ๕ มังคลัตถ์นี้นี้แปล เล่ม ๗ หน้า ๑๙๓ ว่าเนื้อความที่บุคคลกาลอยู่ด้วยสามารถแห่งสงคราม ๕ ประการ และปทานวิบัย ๕ ประการ ชื่อย่อมเป็นเนื้อความศิลาภิบาล เพราะเป็นเหตุให้บรรลุพระนิพพาน เหตุนี้นั้น พระ

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เนื้อความในพระธรรมที่อธิบายถึงความสำคัญของการฉลาดในการแสดงธรรม โดยเน้นถึงการนำเสนอและแสดงออกอย่างเหมาะสมเพื่อให้ง่ายต่อการเข้าใจในบริบทที่ลึกซึ้ง การใช้คำอุปมา อุทาหรณ์ และก