ม.4 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 3241 / 3335

ถ้าผิงหยาบ ควบคุมไม่ได้ สู้ไม่ไหว ให้ลืมตา มาดูดวงแก้ว ดูองค์พระ เป็นตัน ให้ใจๆ พอใจกายดีแล้ว เราก็ค่อย ๆ หลับตาเบา ๆ ต้องฝึกซ้อมกันอย่างนี้นะ 10 กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๕

ถ้าถอดใจคิดเรื่องอื่นไม่ได้น ก็ปล่อยมันไป ช่างมัน อย่าปรามณ์ อย่ากังวล อย่าไปคิดว่า... ความทุกข์เป็นอุปสรรคต่อการนั่ง ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น เฉย ๆ คือ พอรู้ตัวเราก็ถึงใจกลับมา เริ่มต้นใหม่อย่างง่าย ๆ

นั่งใหม่ๆ หลุดบ้างก็ไม่เป็นไร นึกออกบ้าง ไม่ออกบ้าง ก็ไม่เป็นไร นึกเรื่องอื่นบ้าง ก็ไม่เป็นไร ง่วงก็ปล่อยให้หลับ เมื่อยก็ขับ ฟูกลืมตา รู้สึกสบาย เราก็หลับตาใหม่ มันก็แค่นี้เอง 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555

เพราะความอยากแท้ ๆ ฉันทำให้เธออยู่ทุกวัน 13 มิถุนายน พ.ศ. 2545

พระธรรมกาย มีอยู่แล้วในตัวของเรา กายภายในก็มีอยู่ ดงธรรมก็มี แสงสว่างก็มี แต่ว่าความมืดมาบดบังใจเรา ที่เขาเรียกว่า นิรวัตร์ แล้วพอเราทำไม่ถูกวิธีไปอีก ก็ยิ่งไปกันใหญ่ 16 มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘

อยู่กับความมึดไปก่อน เหมือนเรานั่งอยู่ในยามราตรีที่มีมืดด้วยใจที่เป็นสุข ใจที่สบาย 13 มิถุนายน พ.ศ. 2555

ความมีดีเป็นมิตร ไม่ได้เป็นศัตรูกับการเข้าถึงธรรม เป็นความดีที่น่ารัก ถ้าเรารู้จักที่จะอยู่กับความดี ความดีจะเป็นเกลอ เป็นสหายของเรา 13 มิถุนายน พ.ศ. 2545

ยิ่งมีดก็ยิ่งดก ยิ่งดิก็ยิ่งใกล้สว่าง ไม่ช้าความสว่างก็จะมาเอง 13 มิถุนายน พ.ศ. 2545

อย่าให้มีความคิดเห็นว่า เออ! มีดอย่างนี้แล้ว เมื่อโรจงส่วงจะมาปรากฎ อย่านึกอย่างนี้ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2555

อยู่กับความมืดด้วยใจที่นิ่งสงบ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2545

ถ้าเรานิ่งนิ่ง ๆ โดยไม่ง่วงอะไร เหมือนนั่งในยามรัตติกาล ในคืนเดือนมิด ไม่ช้าจะสมหวัง คือใจจะสงบ ไม่ทรนทราย มันจะหยุดนิ่ง จะสว่างไปเอง ๑๓ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๕

อย่ากังวลกับการเห็นภาพ หรือว่าต้องเห็นอะไรอย่างนั้น อยู่กับความมีดอย่างสบาย ๆ อย่างนี้ไปเรื่อย ๆ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2555

นี่คือข้อความที่อ่านได้จากภาพ: "นึกถึงบุญที่เราทำผ่านมา แค่เราจดใจนิคินิดเดียวว่า บุญที่เราทำผ่านมาในอดีต นับภาพันชาติก็ไม่ถ้วน น้อยบ้าง ปานกลางบ้าง มากบ้าง พอเน้น ใจซึงเป็นธาตุลำเรืองอยู่แล้ว ก็จะไป

การนึกถึงบุญบ่อยๆ จะทำให้บาปไม่เกิด แล้วจะทำให้เรามีปิติ มีความสุข มีความเบิกบาน ๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐

กต้องฝึกใจให้คิด แต่เรื่องบุญกุศล ๒๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๓

ปล่อยใจของเราให้สบายๆ แผ่ความปรารถนาดี ไปยังทุกๆ คน จะมีกในใจเป็นคำพูด อย่างละเอียดย่อมก็ได้ ๒๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๑

ฝึกนิสัยตัดใจหลักใจให้เป็น เช่น มีคนมาพูดเรื่องให้ไม่สบายใจ ต้องหัดตัดอารมณ์ และรักษาความสบายใจ ต้องฝึกตลอดเวลา ทุกอธิบาย

ให้ละอรมณ์อุทกษาที่เป็นมลทินของใจ ที่เป็นข้าศึกต่อการกุศลและพรหมจรรย์ ที่ทำให้ใจเราไม่พาสุก ละอรมณ์เหล่านี้ไม่เสียสงค์ ละเพื่อร่างเราเอง ทำให้เราสบายใจก่อนคนอื่น ละได้เร็ว...ก็สบายใจเร็ว ละได้ชา...ก็

กายมนุษย์...ต้องดูแลให้ดี เอาไว้สำหรับเติม ความบริสุทธิ์อย่างเดียว อย่าไปเติมสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ ๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๖

อย่าท้อหรือเลิกกลางคันเสียก่อน มันนั้นทำความเพียรไป เราต้องยอมรับว่า เราเป็นมนุษย์ธรรมดา ไม่ใช่เทวดา ฝึกใหม่ ๆ มันก็มีงบง มิดบ้าง เมื่อยบ้าง เมื่อยง บ้าง ท้อบ้าง ก็ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา อย่าท้อ ให้ทำ