EP.13 ผู้จัดการโรงงานสุรา

ผู้ส่งเคสเล่าเรื่องราวของคุณพ่อซึ่งเกิดในครอบครัวมีฐานะดีที่มณฑลซัวเถา ประเทศจีน คุณพ่อเดินทางมาประเทศไทยเมื่ออายุ 18 ปี เริ่มทำงานกับญาติ ก่อนจะเข้าทำงานที่บริษัท เตชไพบูลย์ ในตำแหน่งทั่วไป แล้วได้รับมอบหมายให้เป็นผู้จัดการโรงงานสุรา คุณพ่อเป็นคนดี ซื่อสัตย์ ขยัน และช่วยเหลือญาติมิตรมาก คุณพ่อมีการปกครองครอบครัวเป็นหลัก มีลูก 7 คน คุณพ่อดูแลสุขภาพดี ออกกำลังกายสม่ำเสมอ งดเว้นอาหารที่อาจเป็นโทษ ร่างกายแข็งแรง ไม่เคยปวดเมื่อย แม้เป็นเบาหวานก็ควบคุมได้ คุณพ่อไม่เชื่อเรื่องนรกสวรรค์ แต่เชื่อเรื่องการช่วยเหลือคน คิดว่าช่วยคนก็ได้บุญแล้ว เมื่อลูกชวนทำบุญก็ไม่ขัด แต่ในช่วง 3-4 ปีสุดท้ายมักไปสังสรรค์กับเพื่อนทุกวันอาทิตย์ คุยกันบ้าง เล่นไพ่นกกระจอกบ้าง บอกว่าอยู่บ้านเบื่อ ถ้าไม่มีที่พึ่งทางใจก็จะเล่นไพ่ฆ่าเวลาคอยวันสุดท้าย คุณพ่อดื่มเหล้าแก้วเล็กๆ วันละแก้วเป็นประจำ ในฐานะผู้จัดการก็สนับสนุนเพิ่มยอดขายเหล้าด้วย

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเดินทางมาจากประเทศจีนตั้งแต่วัยหนุ่ม มีชีวิตการทำงานที่ก้าวหน้า ได้เป็นผู้จัดการโรงงานสุรา และต้องย้ายไปทำงานหลายจังหวัดเพื่อเพิ่มยอดขาย ท่านลาออกจากงานเมื่ออายุ 60 ปี แต่ก็ยังคงเป็นที่ปรึกษาให้บริษัท ชีวิตครอบครัวท่านเป็นหลัก มีลูก 7 คน ท่านมีสุขภาพแข็งแรงดี ควบคุมเบาหวานได้ด้วยการระมัดระวังอาหาร ท่านไม่เชื่อเรื่องนรกสวรรค์ แต่เชื่อในการช่วยเหลือผู้อื่น และคิดว่าการช่วยเหลือคนคือการได้บุญ แม้ลูกชวนทำบุญก็ไม่ขัด แต่ท่านมักใช้เวลาว่างกับเพื่อนฝูง สังสรรค์ เล่นไพ่นกกระจอก เพื่อฆ่าเวลาด้วยความเบื่อหน่ายที่บ้าน ท่านดื่มเหล้าปริมาณน้อยเป็นประจำทุกวัน ชีวิตของท่านดำเนินไปเช่นนี้ จนกระทั่งเดือนกันยายน พ.ศ. 2545 แพทย์ตรวจพบว่าเป็นมะเร็งปอด อาการยังคงปกติจนเดือนพฤศจิกายนเริ่มไอ เมื่อกินยาอาการดีขึ้น ในวันอาทิตย์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2546 คุณพ่อมีอาการปัสสาวะไม่ออก ไม่มีแรง ลูกๆ รีบพาไปโรงพยาบาล คุณพ่อต้องการให้แพทย์ประจำรักษา จึงนอนรอในห้องฉุกเฉิน ท่านพูดกับพี่สาวของผู้ส่งเคสว่ามะเร็งรักษาไม่หาย ขอให้หมอฉีดยาให้ตายไปเลยจะได้ไม่ทรมาน ซึ่งคุณครูไม่ใหญ่ระบุว่านี่คือความเข้าใจผิด เป็นการสมัครใจตายโดยไม่รู้เรื่องปรโลกเพราะไม่เชื่อ ต่อมา คุณพ่อมีเหงื่อออกมากผิดปกติทั้งที่เป็นคนขี้หนาว แต่ไม่มีใครสังเกต ผู้ส่งเคสจะกลับบ้านไปเอาของใช้มาเฝ้าไข้ คุณพ่อพยักหน้าและโบกมือให้ไป มีเพียงแม่และพี่สาวอยู่กับคุณพ่อ เมื่อกลับถึงบ้าน พี่สาวโทรมาแจ้งว่าอาการแย่ ให้รีบไป แต่ผู้ส่งเคสไปไม่ทัน คุณพ่อเสียชีวิตลงเมื่ออายุ 82 ปี 13 วัน แม่เล่าว่าคุณพ่อบอกว่าง่วงมากแล้วก็หลับไป ตั้งแต่ทราบว่าคุณพ่อป่วย ผู้ส่งเคสพยายามพูดเรื่องบุญบ้างแต่ไม่บ่อย เพราะคุณพ่อยังไม่รับและรู้สึกรำคาญ กลัวว่าคุณพ่อจะโกรธ จึงตั้งใจว่าจะรออีกระยะค่อยพูดใหม่ นอกจากนี้ ผู้ส่งเคสยังเล่าถึงการทำบุญต่างๆ ที่ทำไปให้คุณพ่อ และมีคำถามเกี่ยวกับคุณพ่อและน้องชายที่เสียชีวิตไปแล้ว