EP.537 บุญใหม่ต่ออายุยืนยาว

ผู้ส่งเคสเล่าว่า คุณพ่อคุณแม่ของท่านอพยพมาจากเมืองจีนและมาแต่งงานตั้งรกรากอยู่ที่จังหวัดลำพูน มีลูกด้วยกัน 5 คน เป็นชาย 3 คน หญิง 2 คน โดยผู้ส่งเคสเป็นลูกสาวคนที่ 4 ตั้งแต่ยังเด็ก ผู้ส่งเคสมีคำถามในใจเสมอว่า "คนเราเกิดมาทำไม" แต่ไม่เคยได้รับคำตอบที่ถูกใจเลย จนกระทั่งได้มาเข้าวัดพระธรรมกาย คุณครูไม่ใหญ่ได้ตอบคำถามนี้ให้ว่า "คนเราเกิดมาเพื่อสร้างบารมี" ทำให้ผู้ส่งเคสถึงกับน้ำตาไหล ด้วยเหตุนี้ ผู้ส่งเคสจึงได้เป็นกัลยาณมิตรให้กับคนในครอบครัว และตั้งใจสร้างบารมีกับคุณครูไม่ใหญ่อย่างเต็มที่เต็มกำลัง ปัจจุบันผู้ส่งเคสอายุ 47 ปี

ชีวิตของผู้ส่งเคสต้องเผชิญกับบททดสอบครั้งใหญ่ เมื่ออายุ 31 ปี ท่านป่วยเป็นมะเร็งที่เต้านม ได้รับการรักษาด้วยการตัดก้อนเนื้อออกไปและดูเหมือนจะหายขาด แต่เมื่ออายุได้ 43 ปี โรคที่คิดว่าหายไปก็กลับมาเยือนอีกครั้งหลังจากผ่านไป 13 ปี คราวนี้มะเร็งได้ลุกลามอย่างหนัก กระจายไปทั่วต่อมน้ำเหลือง และลามไปถึงตับ ซึ่งเป็นระยะสุดท้าย คุณหมอบอกว่าจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกิน 6 เดือน และไม่รับรองว่าการให้คีโมจะช่วยยืดชีวิตได้นานแค่ไหน ผู้ส่งเคสรู้สึกทุกข์ใจมาก พยายามหาหนทางเยียวยา ในช่วงเวลานั้น มีญาติแนะนำให้ไปร่วมพิธีทรงเจ้า โดยเชื่อว่าเมื่อเจ้าเข้าร่างแล้ว โรคอาจจะหายได้ แม้จะสงสัย ผู้ส่งเคสก็เข้าร่วมพิธีในฐานะตัวแทน ถือตุ๊กตาเสมือนเป็นเทพเจ้า ระหว่างพิธี ผู้ส่งเคสรู้สึกว่าตัวเองดับวูบไปเหมือนไปอยู่อีกที่หนึ่ง ควบคุมตัวเองไม่ได้ ไม่ได้ยินเสียงใดๆ แต่คนรอบข้างกลับบอกว่า ในช่วงนั้น ผู้ส่งเคสได้เต้นตามจังหวะเสียงปี่กลองอย่างรุนแรง ยิ่งเสียงดังก็ยิ่งเต้นแรงขึ้น โดยที่ตัวเองไม่รู้สึกตัว หลังผ่านพิธีนี้ ผู้ส่งเคสไม่เห็นว่าจะมีอะไรดีขึ้น จึงเลิกยุ่งเกี่ยวกับพิธีดังกล่าวตั้งแต่บัดนั้น

ขณะที่ผู้ส่งเคสเข้าออกโรงพยาบาลเพื่อรักษามะเร็ง ได้มีโอกาสอ่านข้อปฏิบัติสำหรับผู้ป่วยมะเร็ง และสนใจเรื่องการทำสมาธิ เพราะเชื่อว่าช่วยบำบัดโรคได้ จึงเริ่มแสวงหาที่ปฏิบัติธรรม และได้พบกับธุดงคสถานล้านนา ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการเข้าวัดครั้งแรก ผู้ส่งเคสรักษาโรคมะเร็งด้วยการทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา ควบคู่กับการรักษาแผนปัจจุบันและการทำคีโม จากเดิมที่หมอกำหนดว่าจะมีชีวิตอยู่ได้เพียง 6 เดือน แต่ตอนนี้เวลาผ่านไปกว่า 4 ปีแล้ว ผู้ส่งเคสก็ยังมีชีวิตอยู่และสร้างบารมีต่อไปได้

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเป็นคนใจดี รักครอบครัว ท่านนับถือศาลเจ้าและไหว้เจ้าเป็นประจำทุกปี ซึ่งท่านทำตามวัฒนธรรมดั้งเดิมที่เห็นปู่ย่าตายายทำมา แต่ก็ทำบุญในพระพุทธศาสนาด้วย เมื่อคุณพ่ออายุ 73 ปี ป่วยหนักด้วยโรคไขมันอุดตันในเส้นเลือดหัวใจ 3 เส้น เป็นโรคไตวาย ความดันโลหิตสูง และเบาหวาน ท่านต้องเข้าห้อง ICU เพื่อผ่าตัด ในช่วงนั้น ผู้ส่งเคสเพิ่งกลับจากสวนโมนาวัฒน์จากการปฏิบัติธรรม เมื่อทราบข่าวการป่วยของคุณพ่อ ก็รีบไปโรงพยาบาลทันที คุณหมอบอกว่าหัวใจคุณพ่อเต้นช้ามาก เกือบหยุดเต้น ไตหยุดทำงาน และมีโรคอื่นแทรกซ้อนอีก คุณหมอบอกให้ทุกคนทำใจ ผู้ส่งเคสรู้สึกใจหาย แต่ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่ามีเพียงบุญเท่านั้นที่จะช่วยได้ในเวลานั้น ผู้ส่งเคสจึงตัดสินใจไปธุดงคสถานล้านนา เพื่อสร้างองค์พระให้คุณพ่อ โดยถวายปัจจัยกับพระอาจารย์และนึกถึงคุณพ่อที่โรงพยาบาล เมื่อกลับมาถึงโรงพยาบาล สิ่งอัศจรรย์ก็เกิดขึ้น หัวใจคุณพ่อเต้นแรงขึ้น อวัยวะต่างๆ ทำงานเกือบปกติ คุณพ่อกลับมามีชีวิตอีกครั้ง ขณะนี้อายุ 76 ปีแล้ว มีชีวิตต่อมาได้ 3 ปีแล้วหลังจากที่หมอบอกให้ทำใจ

พี่ชายคนที่ 2 ของผู้ส่งเคส ขณะเรียนชั้นปีที่ 3 ที่เทคโนฯลาดกระบัง เกิดอาการเป็นโรคประสาท เพื่อนบอกว่าพี่ชายไปเล่นของ ลองวิชาพวกไสยศาสตร์กับอาจารย์ชาวอินเดีย เวลาของขึ้น พี่ชายจะคิดว่าตัวเองเป็นพระพุทธเจ้า สายคนโน้นคนนี้ ถ้าใครไม่ทำตามก็จะอาละวาด ทำลายข้าวของ และทำร้ายคนรอบข้าง ครอบครัวนำพี่ชายส่งโรงพยาบาลเพื่อรักษาโรคประสาท แต่เขามักจะหนีกลับบ้านได้เกือบทุกครั้ง ระยะแรกเขายังพอมีสติ ควบคุมอาการได้บ้าง จึงได้มีภรรยาและมีลูกด้วยกัน 2 คน แต่ต่อมาควบคุมไม่ได้ ภรรยาจึงหนีจากไป และต่อมาเขาถูกรถชนเสียชีวิตขณะข้ามถนน อายุ 41 ปี

คุณพ่อของสามีผู้ส่งเคสเป็นคนจีน นับถือศาลเจ้า มีอุปนิสัยหงุดหงิด โมโหง่าย ไม่ชอบทำบุญในพระพุทธศาสนา ท่านไม่ชอบดื่มเหล้า แต่ชอบสูบบุหรี่ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอด อายุ 79 ปี

พี่ชายคนที่ 2 ของสามีผู้ส่งเคส เป็นคนรูปร่างหน้าตาดี ใจร้อน โมโหง่าย ดื่มเหล้าเข้าสังคมเก่ง ด้วยความหน้าตาดี จึงเป็นคนเจ้าชู้ มีภรรยาหลายคนและมีลูกทั้งหมด 5 คน เขาแยกทางกับภรรยาคนแรกแล้วมาอยู่กับภรรยาคนที่สอง แต่ก็ยังคบกิ๊กมากมายนับไม่ถ้วน ในที่สุด เขาถูกยิงเสียชีวิตเมื่ออายุ 46 ปี จากการทะเลาะวิวาทกัน ต่างคนต่างสันนิษฐานว่าเป็นเรื่องชู้สาว

ลูกชายคนโตของผู้ส่งเคสเข้าวัดเพราะแม่ชักชวนมาสร้างบารมีกับหมู่คณะ ช่วงที่เขาเริ่มเข้าวัด มีเหตุการณ์น่าสงสัย วันหนึ่งซึ่งเป็นวันตักบาตรที่ธุดงคสถานล้านนา ลูกชายตั้งใจจะไปร่วมงาน แต่คืนก่อนวันตักบาตร เขานอนหลับสนิท ไม่รู้สึกตัวเลย มาสะดุ้งตื่นตอนตี 5 เมื่อได้ยินเสียงผู้ส่งเคสเรียก เขางัวเงียลุกขึ้นมาด้วยอาการสะลึมสะลือ และมองไปที่ประตู เห็นผู้หญิงใส่ชุดขาวบนที่ สูง ไม่มีผม มาเปิดประตูแล้วยิ้มให้เขา เขาคิดว่าเป็นผู้ส่งเคสมาเรียก เพราะผู้ส่งเคสเองก็ไม่มีผมจากการทำคีโม และชอบใส่ชุดขาว พอเจอหน้า ผู้ส่งเคส ลูกชายก็ถามว่าแม่ไปเรียกหรือเปล่า ผู้ส่งเคสตอบว่าไม่ได้เรียก ลูกชายจึงงงว่าเห็นใครตอนตี 5 แต่จำลักษณะได้ว่าเป็นผู้หญิงชุดขาว ไม่มีผม ยิ้มให้แล้วบอกว่า "ลูกตื่น ลูกตื่น"

ลูกชายคนโตมีความสามารถทางดนตรีมาตั้งแต่เด็ก เขาชอบเล่นดนตรีมาก เท่าที่ผู้ส่งเคสสังเกต เขามีความรู้ความสามารถด้านนี้โดยไม่เคยฝึกมาก่อน ปัจจุบันเขาศึกษาอยู่คณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล สาขาวิศวกรรมเสียง เขาเข้ามาช่วยงานวัดเกือบทุกอาทิตย์ โดยช่วยแต่งทำนองเพลงร่วมกับทีมปัญจสิขะ เพลงที่ช่วยแต่งเช่น Sharing is great, Power of Love, The Better Choice

คุณปู่ของผู้ส่งเคสมีอาชีพฆ่าหมูขาย เสียชีวิตอายุ 90 ปี คุณย่าของผู้ส่งเคสมีอาชีพช่วยขายเนื้อหมูที่ปู่ฆ่า เสียชีวิตอายุ 92 ปี ทั้งสองท่านอายุยืน

ผู้ส่งเคสยังมีคำถามว่าทำไมจึงมีคำถาม "คนเราเกิดมาทำไม" ติดอยู่ในใจตั้งแต่เด็ก และทำไมถึงมาพบคุณครูไม่ใหญ่และหมู่คณะช้า ต้องมาพบขณะที่ร่างกายป่วยเป็นมะเร็งแล้ว เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไร สามีและลูกชายคนเล็กเคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาหรือไม่ อย่างไร ครอบครัวผู้ส่งเคสต้องสร้างบารมีอย่างไรถึงจะไปดุสิตบุรีวงบุญพิเศษได้