EP.310 อุ้ยปีแห่งปี46

ตามเนื้อหาที่ ผู้ส่งเคส รวบรวมมานั้น เป็นเรื่องราวของ อุ๊ยปี ซึ่งถูกนำเสนอเป็นกรณีศึกษา (case study) ในรายการ ท่านจึงเป็นเหมือน ผู้ส่งเคส ในความหมายของการนำเรื่องราวนี้มาให้ คุณครูไม่ใหญ่ ได้เมตตาชี้แนะ อุ๊ยปี มีภูมิลำเนาอยู่ที่หมู่บ้านทุ่งจำเริญ ตำบลอมก๋อย อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ เป็นชาวไทยภูเขา เผ่ากะเหรี่ยง ท่านเป็นคนที่มีอัธยาศัยมักน้อย สันโดษ ขยัน มีสุขภาพแข็งแรง และเป็นผู้มีสัจจะ ทำอะไรทำจริง มีจิตใจงาม ชอบทำบุญ

อุ๊ยปี ศิริวัณ เป็นชาวไทยภูเขา เผ่ากะเหรี่ยง อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านทุ่งจำเริญ ตำบลอมก๋อย อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ ท่านมีพี่น้องทั้งหมด 7 คน เป็นชาย 3 หญิง 4 โดยอุ๊ยปีเป็นลูกคนที่ 4 พี่ชายคนโตของท่านปัจจุบันอายุ 85 ปี บวชเป็นพระภิกษุมาประมาณ 10 พรรษา และรักษาการเจ้าอาวาสอยู่ที่วัดทุ่งเจริญธรรมในปัจจุบัน

อุ๊ยปีเป็นผู้ที่มีจิตใจงามและชอบทำบุญ ท่านเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสำคัญในการบุกเบิกสร้างวัดที่หมู่บ้าน ซึ่งปัจจุบันคือวัดทุ่งเจริญธรรม แม้จะมีชาวบ้านบางส่วนที่ไม่เห็นด้วยเพราะความไม่เข้าใจ เนื่องจากก่อนหน้านี้นับถือผีกันมาก่อน แต่ อุ๊ยปี ก็ไม่ย่อท้อ พยายามอธิบายให้ทุกคนเข้าใจว่าสร้างวัดดีอย่างไร จนสามารถสร้างวัดได้สำเร็จมาจนถึงทุกวันนี้ เมื่อไม่มีกุฏิที่พักสงฆ์ ท่านก็รับปากว่าจะสร้างให้ และลงมือสร้างทันทีโดยชวนลูกหลานมาช่วยกัน จากนั้นก็ได้นิมนต์พระสงฆ์มาจำพรรษา และ อุ๊ยปี ก็จะคอยดูแลอุปัฏฐากเป็นอย่างดี ทุกๆ วันพระ ท่านจะขึ้นไปนอนที่วัดเพื่อถือศีล 8 และชวนคนอื่นมานอนด้วย ทำเช่นนี้มาตลอด แม้ฝนตกฟ้าคะนองก็ต้องไปให้ได้ ไม่มีอะไรเป็นอุปสรรค ด้วยความดีงามนี้เอง ทำให้อุ๊ยปีเป็นที่เคารพรักของลูกหลานและชาวบ้านอย่างมาก ลูกหลานมักจะมาปรึกษาท่านเสมอ แม้ยามเจ็บไข้ได้ป่วย ก็จะมาขอให้ท่านเป่าให้รักษาให้

ก่อนหน้าจะเกิดเหตุการณ์นี้ประมาณ 2 ปี เนื่องจาก อุ๊ยปี มีอายุมากแล้ว ลูกหลานก็ไปมีครอบครัวกันหมด ตัวท่านเองก็ไม่มีอาชีพอะไร ด้วยความที่ไม่อยากจะรบกวนลูกหลาน และเกรงใจ ท่านจึงอยากมีเงินเลี้ยงชีพไปวันๆ ส่วนหนึ่งก็จะนำมาทำบุญ เนื่องจากทำไร่ทำสวนไม่ไหวแล้ว ท่านจึงหันมาต้มเหล้าขายในหมู่บ้าน ท่านต้มเหล้าถูกกฎหมาย ไม่ใช่เหล้าเถื่อน นี่คือเหตุผลที่ท่านต้องมาสร้างโรงงานผลิตสุราเล็กๆ ขึ้นมา เพราะไม่ต้องการรบกวนลูกหลาน ท่านทำไปด้วยความไม่รู้ว่าจะเป็นบาป ทำไปเพื่อยังชีพไปวันๆ เท่านั้นเอง แม้ท่านจะเข้าวัด แต่ก็ยังไม่เข้าใจ และไม่รู้ว่าการต้มเหล้ามีโทษมากแค่ไหน ก็เหมือนกับชาวพุทธทั่วไป ด้วยความที่ท่านเป็นที่เคารพนับถือ อีกทั้งเหล้าที่ต้มก็ขายถูก รสชาติถูกปาก ชาวบ้านจึงมาอุดหนุนทุกวัน ท่านต้มทุกวัน วันละ 7-8 ขวด

ต่อมา ได้มีพระอาจารย์มาพบและชวนให้ท่านเลิกต้มเหล้าขาย พระอาจารย์ได้อธิบายถึงบาปและโทษของการต้มเหล้า อีกทั้ง อุ๊ยปี ได้เห็นลูกหลานเลิกขายเหล้า เบียร์ บุหรี่ ทั้งเลิกดื่ม เลิกสูบ แม้ตอนแรกท่านยังไม่เข้าใจถึงบาปและโทษทั้งหมด แต่เมื่อเห็นลูกหลานทำตัวอย่างที่ดีให้ดู ท่านจึงคิดได้ และตัดสินใจเลิกต้มเหล้าขายทันที ท่านคิดว่าตัวเองก็เข้าวัดมานาน ควรจะเป็นตัวอย่างที่ดีให้ลูกหลาน พอเลิกต้มเหล้าขายแล้ว ท่านก็ไปชวนลูกหลานและชาวบ้านให้เลิกดื่มตามไปด้วย

ท่านได้รับกำลังใจจาก คุณครูไม่ใหญ่ และนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา ทำให้อุ๊ยปี ยิ่งลุยทำหน้าที่กัลยาณมิตร ชวนคนให้เลิกดื่มเหล้ามากขึ้นไปอีก เมื่อพระท่านชวนให้ตัดผี คือเลิกเลี้ยงผี อุ๊ยปี ก็ตัดสินใจเลิกทันที และได้ชวนให้ลูกหลานเลิกด้วย ท่านได้นิมนต์พระสงฆ์ไปทำพิธีให้ที่บ้านในเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา และยังชวนชาวบ้านให้เลิกตามไปด้วย

ต่อมาในช่วงปลายเดือนพฤษภาคม ปี พ.ศ. 2547 อุ๊ยปี ได้ป่วยเป็นโรคนิ่วและเข้ารับการผ่าตัดที่โรงพยาบาล ก่อนเข้ารับการผ่าตัด ท่านได้เตรียมชุดขาว เงิน เครื่องไทยธรรม และสั่งลูกหลานไว้หลายอย่าง ท่านสั่งว่าถ้าเป็นอะไรไป ขอให้นำศพมาไว้ที่วัด นิมนต์พระมาสวด 7 รูป ซึ่งบังเอิญลูกของท่านมี 7 คน ให้เตรียมข้าวสารมา 7 กระสอบ ให้ลูกทุกคนถวายพระคนละ 1 กระสอบ และห้ามลูกหลานทะเลาะกัน ให้เตรียมปราสาท คือที่สำหรับเผาศพไว้ด้วย ให้จัดดอกไม้สด เป็นดอกไม้หอม สั่งไว้เรียบร้อยเลย

หลังจากผ่าตัดเสร็จ ท่านอยากกลับบ้าน แต่คุณหมอไม่อนุญาตให้อยู่พักฟื้นก่อน อีก 2 วันต่อมา ท่านก็สั่งให้ลูกหลานว่าไม่ต้องมารับแล้ว เพื่อจะได้ไม่เป็นภาระ ท่านขอตายที่โรงพยาบาลนี้เลย ทั้งๆ ที่ตอนแรกจะขอกลับไปตายที่บ้าน ในคืนวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2547 คุณหมอเล่าว่าเห็น อุ๊ยปี ลุกไปเข้าห้องน้ำ ใส่ชุดขาว แล้วปิดม่าน จากนั้นก็หลับไปเลย หมอวินิจฉัยว่าหัวใจล้มเหลว เนื่องจากท่านเป็นโรคหัวใจอยู่ด้วย อุ๊ยปี เสียชีวิตขณะอายุได้ 81 ปี

ในวันเดียวกันนั้น ชาวบ้านทุ่งจำเริญอีกคนซึ่งเป็นญาติของ อุ๊ยปี ก็เสียชีวิตด้วย จึงได้ทำพิธีศพของญาติให้เสร็จก่อน แล้วจึงนำศพ อุ๊ยปี มาทำพิธีหลัง พิธีศพของ อุ๊ยปี เริ่มในวันที่ 7 มิถุนายน 2547 และฌาปนกิจในวันที่ 10 มิถุนายน 2547

ขณะนี้ ลูกสาวของ อุ๊ยปี อีกคนกำลังป่วยรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล ยังไม่ทราบว่าพ่อเสียชีวิต ลูกสาวมีอาการร้อนและเจ็บที่ท้องมาก บางครั้งเจ็บจนตัวงอ หมอยังหาสาเหตุไม่ได้ ญาติและชาวบ้านสันนิษฐานว่าน่าจะโดนคุณไสย แต่ก็ยังหาคำตอบไม่ได้ ทำได้แค่สงสัย