EP.906 จนคั๊ก ๆ

ผู้ส่งเคสท่านนี้ เป็นชายเมืองสิงห์ (แต่สมัยสร้างวัดใหม่ๆ พิมพ์ผิดเป็นชายเมืองลิง เกือบโดนเผาวัด) ไม่ใช่ชายเมืองสิงคโปร์ที่มาบวชเป็นพระธรรมทายาทนานาชาติ ท่านประทับใจในมโนปณิธานของ คุณครูไม่ใหญ่ ที่แม้สุขภาพไม่ดี มีอาการไอ เท้าเจ็บ ต้องมีคนนวด แต่ก็ยังมาทำหน้าที่ครูใหญ่แทบทุกวัน สิ่งนี้ทำให้ท่านอยากทราบว่า คุณครูไม่ใหญ่ ต้องทนลำบากเช่นนี้เพื่ออะไร ความรู้สึกที่ได้เห็น คุณครูไม่ใหญ่ ทำหน้าที่ ทำให้ความมั่นใจในความเป็นครูใหญ่ของท่านเพิ่มขึ้นเกิน 100% ท่านรู้สึกซาบซึ้งในเมตตาของ คุณครูไม่ใหญ่ และขอความเมตตาอโหสิกรรมหากเคยประพฤติผิดพลาดทั้งกาย วาจา ใจ

ผู้ส่งเคสได้เล่าถึงชีวิตความเป็นมาของครอบครัว เริ่มจากคุณยายซึ่งเป็นคนจีนแต้จิ๋ว 100% หลังคุณตาเสียชีวิตที่ประเทศจีน คุณยายพาลูกสาวคนเดียว (คุณแม่ของผู้ส่งเคส) อพยพมาสิงคโปร์แบบ "จนคักๆ อีหลีอีหลอ" คือไม่มีเสื่อ ไม่มีหมอนมาเลย เมื่อคุณยายอายุประมาณ 76 ปี ท่านมีอาการนั่งเหม่อลอย ไม่พูดจา เอนหลังบนเก้าอี้นอนทั้งวัน ลูกหลานดูแลป้อนข้าวป้อนน้ำหลายเดือน แต่อาการไม่ดีขึ้น จึงส่งท่านไปโรงพยาบาล คุณหมอโทรมาแจ้งว่าคุณยายเสียชีวิตแล้วหลังจากกลับถึงบ้าน

คุณพ่อของผู้ส่งเคสเป็นเกษตรกรเลือดร้อน ชอบด่าว่าคุณแม่และคุณยายแบบไม่จำกัดเวลา คุณแม่พยายามอดทน ผู้ส่งเคสก็คอยทำหน้าที่เป็น "เศรษฐีกำลังใจ" ส่งให้คุณพ่อทุกวัน เพราะอยากให้ท่านอารมณ์ดี ปี พ.ศ. 2519 รัฐบาลสิงคโปร์เวนคืนที่นา ทำให้ครอบครัวยกฐานะจากเกษตรกรมาเป็นชาวแฟลตทันที พี่ชายและพี่สาวผู้ส่งเคสทำงานหาเงินได้ ชีวิตสุขสบายขึ้น คุณพ่อก็กลายเป็นคนอารมณ์ดี แม้ท่านจะเลิกบุหรี่เมื่ออายุมาก แต่ก็หันไปสูบกัญชาแทนแบบไม่ให้ใครรู้ เมื่ออายุมาก ท่านหายใจไม่สะดวก คุณหมอผ่าตัดเจาะช่องระบายอากาศที่ลำคอให้ ซึ่งสร้างความทรมานมาก คุณหมอบอกว่าคงไม่รอด ครอบครัวจึงตัดสินใจพาคุณพ่อกลับไปเสียชีวิตที่บ้าน คุณพ่อเสียชีวิตอย่างสงบบนเตียงในบ้าน เมื่ออายุประมาณ 85 ปี ซึ่งเลยอายุขัยเฉลี่ยมนุษย์ไปแล้ว

คุณแม่ตามคุณยายมาสิงคโปร์ตั้งแต่อายุ 10 กว่าปี คุณยายให้คุณแม่แต่งงานกับคุณพ่อเพื่อความมั่นคง คุณแม่เริ่มต้นชีวิตด้วยการเป็นเกษตรกรสาว ตื่นเช้า แต่งตัวสวย ออกจากบ้านไปแบกน้ำเดินเท้าเปล่าขึ้นเขาลงเขาไปกลับ 1 กม. วันละ 10-20 รอบ ว่างๆ ก็หาผักตามท้องนามาสับต้มให้หมู กินผักปลอดสารพิษเอง คุณแม่มีลูกกับคุณพ่อ 10 คน (ชาย 4 หญิง 6) ผู้ส่งเคสเป็นบุตรคนที่ 9 เมื่อลูกโตขึ้น ชีวิตคุณแม่ก็สบายขึ้น แต่อาการอนิจจามาเยือน เมื่อท่านเดินไม่สะดวก ป่วยเป็นโรคหัวเข่าเสื่อมเพราะเดินวันละมากๆ และมีโรคไตตามมา ต้องฟอกไตสัปดาห์ละ 3 วัน มากว่า 2 ปี

พี่เขยของผู้ส่งเคสกำพร้าพ่อแม่ อาศัยคุณลุงเลี้ยงดู หลังแต่งงานกับพี่สาว ผู้เขยเคารพและดูแลคุณแม่เป็นอย่างดี ทั้งรับส่งไปวัด ช้อปปิ้ง ทำให้คุณแม่รักเหมือนลูกชาย ยามที่ผู้ส่งเคสมีปัญหาเศรษฐกิจ พี่เขยก็เป็นที่พึ่ง ทำให้รู้สึกซาบซึ้งในน้ำใจ แต่อนิจจา วันหนึ่งขณะกลับจากออกกำลังกายกับพี่สาว ในลิฟต์จู่ๆ พี่เขยก็นั่งลงแล้วไม่ลุกขึ้นมาอีกเลย เสียชีวิตด้วยวัย 42 ปี โดยไม่ป่วย

ผู้ส่งเคสและภรรยามีลูก 3 คน เมื่อลูกสาวคนโตอายุ 8 ขวบ พวกท่านเริ่มลงทุนทำธุรกิจ ทำงานหนักมาก ไม่มีวันหยุด 5 ปีผ่านไป เปิดร้านได้ถึง 7 ร้าน แต่เพราะยุ่งงาน ไม่มีเวลาดูแลลูกสาว หลายครั้งกลับบ้านเห็นลูกสาววัย 8 ขวบนอนขดใต้เตียงด้วยความกลัว ปัจจุบันลูกสาวอายุ 26 ปี แม้อยู่บ้านเดียวกันก็เหมือนคนละโลก คุยกันน้อย เธอมีลักษณะเหมือนทอม ชอบสักตามตัว กระดูกมือและเท้าแตกหักหลายครั้ง

ผู้ส่งเคสเริ่มศึกษาพุทธศาสนามหายานตั้งแต่อายุ 18 ปี เรียนปริยัติ 4 ปี ฝึกสวดมนต์ประกอบดนตรีจีน ช่วยสวดส่วนกุศลให้ผู้ตาย อายุ 38 ปี รู้สึกว่าแม้จะศรัทธาในอมิตาพุทธะและอธิษฐานไปสุขาวดีตามหลักมหายาน แต่ใจจริงอยากกลับไปสวรรค์ชั้นดุสิต อันเป็นที่อยู่พระโพธิสัตว์ เพื่อจะได้เร่งกลับมาสร้างบารมีในโลกมนุษย์ได้เร็ว ความคิดนี้ทำให้ห่างวัดมหายานไป 2 ปี ช่วงนั้นภรรยาป่วยเป็นมะเร็งเต้านมและกระดูกสันหลังทับเส้นประสาท ธุรกิจก็ทรุด จาก 7 ล้านเหลือ 2 ล้าน

ขณะเดินเข้าร้านหนังสือ ผู้ส่งเคสพบคหนังสือประวัติหลวงปู่ วัดปากน้ำ ภาษาจีนกลาง อ่านแล้วสนใจ ซื้อกลับไปแนะนำให้ภรรยา ภรรยาอธิษฐานให้หลวงปู่ช่วย แล้วนั่งสมาธิตามวิธีในหนังสือ 2 เดือนถัดมา เมื่อกลับไปตรวจ ร่างกายก็หายจากมะเร็งเป็นปลิดทิ้ง กระดูกสันหลังทับเส้นประสาทก็หายเป็นปกติอย่างน่าประหลาดใจ

ตั้งแต่ได้หนังสือหลวงปู่ ผู้ส่งเคสได้รู้จักความจริงอีกด้านของพุทธเถรวาท จึงมานั่งสมาธิที่ศูนย์กัลยาณมิตรสิงคโปร์ รู้จักวัดพระธรรมกาย ทุ่มเททั้งกาย ใจ ทรัพย์ ปัญญา ช่วยงานบุญ แม้เศรษฐกิจชะลอตัว แต่ใจและภรรยาขยายตัวเกินร้อย กู้เงินธนาคารมาทำบุญ นำเงินค่าสินค้า เงินประกันชีวิตมาทำบุญ แม้รู้ว่าไม่ถูกหลักวิชชา แต่คิดว่าบุญต้องรีบทำ เหลือร้านค้าเพียงร้านเล็กๆ ร้านเดียว แต่เชื่อมั่นว่าบุญจะส่งผลให้ชีวิตดีขึ้น

ผู้ส่งเคสปรารถนาจะกลับดุสิตบุรีวงบุญพิเศษ และขอโอกาสสร้างบารมีตามติด คุณครูไม่ใหญ่ ทุกภพทุกชาติตราบถึงที่สุดแห่งธรรม