EP.331 ผีหีบอ้อย

ผู้ส่งเคส เกิดเป็นลูกคนที่ 4 ในบรรดาพี่น้อง 4 คน บิดามารดาอพยพมาจากเมืองจีน หลังเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ก็ต้องออกมาช่วยครอบครัวทำงาน กระทั่งอายุ 26 ปี ในปี พ.ศ. 2533 ผู้ส่งเคสสามารถเปิดร้านขายจิวเวลรี่ได้เต็มตัว ฐานะดีขึ้นมากจึงได้ทำธุรกิจที่ดินควบคู่ไปด้วย อีก 3 ปีต่อมา ผู้ส่งเคสได้ซื้ออาคารพาณิชย์ 1 คูหา พร้อมที่ดินว่างข้างเคียงเพื่อทำเป็นสำนักงานใหม่ ได้สั่งซื้อของตกแต่งสำนักงานแบบโบราณที่ดัดแปลงมาจากรถเทียมเกวียนและล้อเกวียน ขณะที่เลือกซื้อของ ผู้ส่งเคสเห็นชั้นวางของที่ดัดแปลงมาจากหีบอ้อยโบราณ เกิดความรู้สึกอยากได้มาก แต่เจ้าของร้านไม่ยอมขาย ไม่ว่าจะให้ราคาเท่าไหร่ก็ตาม วันต่อมา ผู้ส่งเคสจึงยื่นคำขาดว่าจะยกเลิกสินค้าที่สั่งซื้อไว้ทั้งหมด หากเจ้าของร้านยังไม่ยอมขายชั้นวางของนั้น ทำให้เจ้าของร้านยอมขายให้ในที่สุด

หลังจากที่ผู้ส่งเคสนำชั้นวางของหีบอ้อยและของตกแต่งทั้งหมดเข้ามาในสำนักงานใหม่ ปัญหาและเรื่องราวแปลกๆ ก็เริ่มเกิดขึ้น เนื่องจากสำนักงานยังไม่พร้อมเปิด จึงไม่มีคนไปเฝ้า ผู้ส่งเคสได้นำสุนัขประมาณ 5-6 ตัวไปไว้ที่นั่นแทน ทุกคนที่ไปที่สำนักงานต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่ารู้สึกเหมือนมีคนจ้องมองอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะตรงชั้นวางของหีบอ้อย เหมือนมีคนยืนมองอยู่นานๆ จนไม่มีใครกล้าไปที่นั่นอีก

ผู้ส่งเคสจึงพาคนรู้จักที่มีเซ้นส์เกี่ยวกับวิญญาณ 2 คนไปที่สำนักงาน เมื่อทั้งสองคนลงจากรถและเดินเข้าไปในบ้าน พวกเขากลับเดินหันหลังกลับออกมาทันทีโดยไม่พูดอะไร เพียงบอกผู้ส่งเคสว่าให้พาพวกเขากลับบ้าน เพราะกลับไม่ถูก หมดแรงแล้ว ผู้ส่งเคสจึงพาพวกเขากลับบ้านก่อน

ระหว่างทางกลับบ้านกับภรรยา ผู้ส่งเคสรู้สึกตัวเบาๆ ลอยๆ จึงชะลอรถขับช้าๆ ไม่ใช่เพราะโรแมนติก แต่รู้สึกว่าต้องมีเหตุการณ์ผิดปกติเกิดขึ้น ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในใจว่าปัญหาที่เกิดขึ้นทั้งหมดนั้นมาจากชั้นวางของที่ดัดแปลงมาจากหีบอ้อยโบราณ

ในความคิดที่แวบเข้ามานั้น เป็นภาพเรื่องราวในภพชาติก่อนที่ยังมีระบบเจ้าขุนมูลนายและระบบทาส ในชาตินั้น ผู้ส่งเคสได้จับชายเชื้อสายแขกคนหนึ่งซึ่งทำความผิดบางอย่างมาทำงานในโรงหีบอ้อย ได้จับเขาโซ่ล่ามติดกับเครื่องหีบอ้อยโบราณเพื่อให้เดินหมุนเฟืองเป็นการลงโทษ และใช้แรงงานเขาหนักเกินไปจนเขาตายตรงเครื่องหีบอ้อยนั่นเอง หลังเขาตาย วิญญาณของเขาเป็นผีอาฆาตต้องการทำร้ายผู้ส่งเคส ผู้ส่งเคสจึงจ้างหมอผีมาปราบและสะกดวิญญาณไว้ที่เครื่องหีบอ้อยนั้น เมื่อเวลาผ่านไป เครื่องหีบอ้อยโบราณและดวงวิญญาณเขาก็ได้กลับมาพบผู้ส่งเคสอีกครั้งในชาตินี้ จึงทำให้เกิดปัญหาต่างๆ ขึ้น ภาพเรื่องราวนี้เกิดขึ้นในใจผู้ส่งเคสเป็นเรื่องเป็นราวอย่างชัดเจน

วันรุ่งขึ้น ผู้ส่งเคสและภรรยาได้ไปหาคนรู้จักที่มีเซ้นส์คนนั้นที่ทำงานของเขา คนนั้นเล่าให้ฟังว่าเมื่อเขาเข้าไปในสำนักงาน เขาเห็นวิญญาณชายแขกยืนอยู่ตรงชั้นวางของที่ดัดแปลงมาจากหีบอ้อย เขาจึงรีบกลับออกมาทันทีโดยไม่พูดอะไร ผู้ส่งเคสและภรรยาฟังแล้วรู้สึกงงมาก สงสัยว่าทำไมเรื่องราวที่เกิดขึ้นในใจผู้ส่งเคสถึงตรงกันกับสิ่งที่คนมีเซ้นส์เห็น

ปัจจุบัน ผู้ส่งเคสได้นำชั้นวางของหีบอ้อยนั้นพร้อมอุปกรณ์สำนักงานทุกชิ้นไปถวายให้กับวัดที่จังหวัดนครปฐม เพื่อให้วิญญาณนั้นไปอยู่กับพระ ให้สิ่งของเป็นสมบัติพระศาสนาสืบไป

นอกจากปัญหาจากชั้นวางของแล้ว ภรรยาของผู้ส่งเคสป่วยเป็นเนื้ออกในสมองขนาดเท่าลูกกอล์ฟ ซึ่งเบียดเส้นประสาท ทำให้เวลาเกิดอาการจะชัก มือสั่น และเผลอกัดลิ้นตัวเอง แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นโรคเหมือนลมบ้าหมู คุณครูไม่ใหญ่เห็นอาการและแนะนำวิธีป้องกันการกัดลิ้น ภรรยาได้ทำตามคำสอนของคุณครูไม่ใหญ่ตลอดเวลาจนถึงวันผ่าตัด ผลการผ่าตัดภรรยาปรากฏว่าหายเป็นปกติทุกประการ ไม่มีผลข้างเคียงหลังผ่าตัด พักโรงพยาบาลเพียงคืนเดียวก็กลับบ้านได้ ความทรงจำไม่เลอะเลือน จำคนรู้จักทุกคนได้ ซึ่งต่างจากปกติของผู้ป่วยผ่าตัดสมองที่มักจะจำไม่ได้อย่างน้อย 3 เดือน ปากเบี้ยว มือสั่น มีอาการปล้ำๆ เผอๆ ประมาณ 1 ปีครึ่ง แต่ภรรยาผู้ส่งเคสไม่มีอาการเหล่านั้นเลย

ตัวผู้ส่งเคสเอง ในช่วงปี 2547 ถูกนำส่งโรงพยาบาลถึง 5 ครั้ง แต่ละครั้งเกิดอาการตอนหลับ สะดุ้งตื่นเพราะหายใจไม่ออก น้ำลายฟูมปาก ตัวเขียว ต้องเข้า ICU แพทย์บอกว่ามาช้ากว่านี้คงไม่รอด ทุกครั้งที่เข้าโรงพยาบาล แพทย์บอกว่าผู้ส่งเคสมีอาการน้ำท่วมปอด ซึ่งมีสาเหตุมาจากโรคหัวใจและโรคไต

นอกจากนี้ ยังมีคดีความอาญาเรื่องเช็คที่ผู้ส่งเคสถูกฟ้อง แพ้มา 2 ศาลแล้ว ผู้ส่งเคสต้องการเจรจากับเจ้าหนี้ให้สำเร็จก่อนถึงการตัดสินในศาลฎีกา ทนายความแนะนำให้ทำใจให้ใสๆ แต่ผู้ส่งเคสและภรรยาใจยังไม่ตก ได้ตั้งใจสร้างบุญบารมีกับหลวงพ่อทุกบุญ ทำอย่างเต็มที่และเต็มกำลัง

ภรรยาผู้ส่งเคสมีพี่ชายซึ่งป่วยเป็นโรคตับแข็งจากการดื่มสุราเป็นอาจิณ และเสียชีวิตด้วยภาวะแทรกซ้อน ครอบครัวอยากทราบว่าพี่ชายไปอยู่ภพภูมิใดและรับบุญที่อุทิศไปให้ได้หรือไม่ และต้องการทราบว่าบิดามารดาผู้ส่งเคสซึ่งเสียชีวิตไปแล้ว อยู่ภพภูมิใด สามารถรับบุญที่ลูกหลานอุทิศไปให้ได้หรือไม่