EP.419 ชนไก่ตายแล้วไปไหน

ผู้ส่งเคสเกิดในครอบครัวที่คุณพ่อเป็นครูประชาบาลและมีพี่น้องถึง 9 คน เธอเป็นลูกคนโต ชีวิตในวัยเด็กผูกพันกับการชนไก่ของคุณพ่อ ซึ่งเธอรู้สึกสงสารไก่มาก เมื่อเติบโตขึ้น เธอเรียนจบและทำงานเป็นครูประถมศึกษา และต่อมาได้เขียนคอลัมน์เกี่ยวกับการศึกษา จากการเขียนคอลัมน์นี้เอง เธอได้พบรักกับชายคนหนึ่งผ่านการติดต่อทางจดหมายนานถึง 5 ปี ก่อนจะได้พบกันโดยบังเอิญและแต่งงานกัน ปัจจุบันผู้ส่งเคสมีลูกชาย 3 คน ซึ่งทุกคนเติบโตและมีงานทำแล้ว ชีวิตของผู้ส่งเคสต้องวนเวียนอยู่กับเรื่องไก่ชนอีกครั้ง เมื่อลูกชายคนโตนำไก่ชนที่คุณตาให้ไว้มาเลี้ยงและขยายจำนวนมาก ทำให้เธอกลายเป็นผู้ดูแลไก่เหล่านั้นในบางครั้ง

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นในวัยเด็กของผู้ส่งเคส เมื่อคุณพ่อของเธอซึ่งเป็นครูประชาบาลเริ่มเลี้ยงไก่ชนอย่างจริงจัง จนกลายเป็นผู้ควบคุมการฝึกและนำไก่ไปชนในสนามทุกวันเสาร์และอาทิตย์ มีการพนันขันต่อกันบ้าง ผู้ส่งเคสในวัย 9 ขวบรู้สึกสงสารไก่ที่ได้รับบาดเจ็บกลับมาในสภาพยับเยิน เลือดอาบ คุณพ่อต้องคอยเย็บแผล ทำความสะอาดลำคอไก่ด้วยก้านปีกเพื่อเอาเลือดและเมือกออก ก่อนจะนำไปชนใหม่เมื่อหาย

เมื่อคุณพ่อใช้ให้ผู้ส่งเคสช่วยให้อาหารและน้ำไก่ชนในตอนกลางวัน เธอมักจะแอบไม่ให้พวกมันกิน เพื่อหวังว่าไก่จะไม่มีแรงพอที่คุณพ่อจะได้ไม่เอาไปชนอีก ซึ่งเป็นการคิดตามประสาเด็ก คุณพ่อสะสมไก่ชนจนมีจำนวนกว่า 40 ตัว และรักไก่ตัวเก่งมาก ไม่ยอมขายแม้จะได้ราคาดี บางช่วงไก่หายไปหลายตัวทำให้คุณพ่อเสียใจมาก ไก่ตัวเก่งที่เหลือ 5-6 ตัว ถูกนำขึ้นไปนอนบนบ้าน ทำให้ลูกทั้ง 9 คนนอนไม่หลับ เพราะไก่ขันเสียงดังตั้งแต่ตี 2 ถึงตี 5 ทุกวัน แม้ผู้ส่งเคสจะขอให้คุณพ่อเอาไก่ลงไปนอนข้างล่าง แต่คุณพ่อก็กังวลเรื่องไก่ราคาแพงหายไป ต่อมาคุณพ่อจึงสร้างเล้าไก่ใหม่ที่มั่นคงแข็งแรงและมีสุนัขคอยเห่ากันขโมย

คุณพ่อยังคงเลี้ยงไก่ชนต่อไปแม้หลังเกษียณอายุ 60 ปี ผู้ส่งเคสสังเกตเห็นอาการผิดปกติของคุณพ่อ คือมีเสียงดัง "อ๊อก อาก" ทุกครั้งที่กลืนข้าว เธอกับคุณแม่เชื่อว่าเป็นเพราะกรรมจากการชนไก่ ต่อมาคุณพ่อมีริมฝีปากแหลมออกมาคล้ายปากไก่ เมื่ออายุ 72 ปี ท่านเริ่มป่วย ปัสสาวะไม่ออก แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นต่อมลูกหมากโต คุณพ่อเข้าออกโรงพยาบาลหลายครั้งและมักจะหนีกลับบ้าน ครั้งหนึ่งหนีกลับมาบอกว่ารู้สึกมีอะไรเหนียวๆ ติดที่คอ แพทย์ส่องกล้องแล้วไม่พบ แต่ท่านก็ยังยืนยันและพยายามใช้ไม้ที่เหลาให้แหลมควานคอเพื่อเอาออกนานถึง 20 นาทีแต่ก็ไม่มีอะไรออกมา ต่อมาอาการทรุดหนัก แพทย์ตรวจพบเชื้อที่ลำคอและทางเดินอาหาร คุณพ่อเสียชีวิตด้วยโรคติดเชื้อที่ทางเดินอาหารเมื่ออายุ 72 ปี หลังคุณพ่อเสีย ผู้ส่งเคสฝันเห็นท่านบ่อยครั้งประมาณ 10 ครั้ง ในฝันท่านไม่ใส่เสื้อผ้า หน้าตาเศร้าหมอง แม้เธอจะทำบุญถวายผ้าไตรไปให้ แต่ก็ยังฝันเห็นท่านไม่ใส่เสื้ออยู่เสมอ

ส่วนคุณแม่ของผู้ส่งเคส เป็นหลานของภรรยาคนแรกของคุณพ่อ หลังจากภรรยาคนแรกเสียชีวิต คุณพ่อก็มาขอคุณแม่ซึ่งขณะนั้นเป็นลูกศิษย์วัย 18 ปีแต่งงาน โดยคุณพ่ออายุ 28 ปี คุณแม่ชอบทำบุญ เข้าวัดทุกวันพระ มีอัธยาศัยดี ชอบช่วยเหลือผู้อื่น คุณแม่มีโรคประจำตัวคือปวดหัวบ่อยจากไมเกรน ต้องกินยาแก้ปวดประจำมานานหลายสิบปี เมื่ออายุ 62 ปี คุณแม่มีอาการแน่นหน้าอก เจ็บปวดร้อนทั่วตัว แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งตับระยะสุดท้าย คุณแม่รักษาตัวได้ 3 เดือนก็เสียชีวิต หลังคุณแม่เสียชีวิต ผู้ส่งเคสฝันเห็นท่านแต่งตัวสวยงาม ยิ้มแย้ม มีความสุข

ชีวิตของผู้ส่งเคสได้เกี่ยวข้องกับไก่ชนอีกครั้งเมื่อลูกชายคนโตนำไก่ชนที่คุณตาให้เป็นมรดกมาเลี้ยง และขยายเป็น 2-300 ตัว ทำให้ผู้ส่งเคสต้องรับภาระเลี้ยงดูและเสียค่าอาหารไก่จำนวนมากในเวลาที่ลูกชายไม่อยู่ ลูกชายคนโตเล่นพนันไก่ชนเป็นอาชีพเสริม แม้จะมีรายได้สูงจากการทำงานกับบริษัทญี่ปุ่นถึงวันละ 10,000-20,000 บาท เป็นเวลา 2 ปี และซื้อรถได้ 3 คัน แต่เขาก็ยังคงนำไก่ไปชนทุกเสาร์อาทิตย์ ผู้ส่งเคสพยายามห้ามและบอกให้เลิกแต่เขาก็ไม่ทำ เมื่อหมดสัญญากับบริษัทญี่ปุ่น แม้จะได้รับค่าตอบแทนพิเศษ 1 ล้านบาท แต่เงินจำนวนมากและรถทั้ง 3 คันก็หมดไปอย่างรวดเร็ว ปัจจุบันลูกชายคนโตไปทำงานไกด์ทัวร์ทางใต้ มีชีวิตลำบากมาก และโทรมาบอกว่าจะเลิกเล่นไก่ชนแล้ว

ลูกชายอีก 2 คนเป็นฝาแฝด ก่อนจะมีทั้งสองคน ผู้ส่งเคสกับสามีไปไหว้พระบนเขาที่วัดแห่งหนึ่ง และสามีให้เธออธิษฐานขอ เธอขอให้มีลูกชายอีกคน หรือเป็นแฝดก็ได้ ต่อมาก็ตั้งครรภ์และฝันเห็นดวงแก้วสวยงามสองดวงลอยมา มีเสียงชายแก่บอกให้นำพานมารองรับ ดวงแก้วจึงลอยลงมาในพาน เมื่อคลอดออกมาก็ได้ลูกชายฝาแฝด ตอนอายุ 4 ขวบ มีคนถามเด็กแฝดว่ามาจากไหน พวกเขาตอบว่าไม่ได้เป็นนักมวยแต่เป็นเพื่อนกัน พวกเขายังจำได้ว่าตอนที่คุณแม่ไปขอที่ดอย ก็มีผู้ดูแลบอกพวกเขาว่าแม่มาขอแล้ว ให้ตามไป เด็กทั้งสองรักกันมาก ไม่เคยทะเลาะ พูดจาสุภาพ ช่วยเหลือทำงานบ้าน และมีความรับผิดชอบ พวกเขาเข้าวัดตอน 9 ขวบ ชอบนั่งสมาธิก่อนนอน ทำให้เรียนเก่งและจบมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ด้วยกันทั้งคู่ ช่วงปิดเทอมเคยมาบวชพระที่วัดพระธรรมกาย หลังจบปริญญาตรี คนพี่ทำงานบริษัท ส่วนคนน้องขอออกบวชและยังบวชอยู่จนปัจจุบันได้ 10 พรรษา

ปัจจุบันสามีผู้ส่งเคสเกษียณแล้ว มีการเปลี่ยนแปลงไปมาก ใจร้อน หงุดหงิดง่าย และมักจะทะเลาะกับผู้ส่งเคส ซึ่งต่างจากเมื่อก่อนที่เป็นคนใจเย็น ผู้ส่งเคสใช้ความใจเย็นเข้าสู้และได้กำลังใจจากการฟังรายการ DMC

เรื่องราวทั้งหมดนี้นำมาสู่คำถามต่างๆ ที่ผู้ส่งเคสต้องการคำตอบจากคุณครูไม่ใหญ่