EP.490 ลูกท่านเจ้าพระยาต้องมาขับรถสิบล้อ

ผู้ส่งเคสเป็นลูกคนโต มีน้องหญิง 1 คน และน้องชาย 1 คน คุณพ่อเกิดในตระกูลเจ้าพระยา คุณปู่ร่ำรวยมาก มีบ้านใหญ่ที่สุดในตำบล มีที่ดินเป็นหมื่นไร่ แต่สมบัติทั้งหมดก็หมดเกลี้ยงเพราะพี่ชายและพี่สาวของคุณพ่อทำธุรกิจเจ๊ง คุณพ่อจึงหนีออกจากบ้านมาขับรถ 10 ล้อส่งของโดยไม่ได้อะไรติดตัวมาเลย ไม่น่าเชื่อเลยนะต้องมาเป็นคนขับรถ 10 ล้อส่งของจากตระกูลเศรษฐี คุณพ่อมาพบกับคุณแม่ของผู้ส่งเคสที่จังหวัดเพชรบูรณ์ แรกๆ คุณแม่ก็ไม่ชอบคุณพ่อ แต่ด้วยการติดตามงานอย่างต่อเนื่องทอยส่งความรักกันอย่างต่อเนื่องไม่ขาดเลยในที่สุดคุณแม่ก็ใจอ่อนยอมแต่งงานด้วย

-

ในเรื่องราวชีวิตของผู้ส่งเคส ในช่วงแรกๆ ที่มีลูกสาว 2 คน ครอบครัวลำบากมาก จนมามีน้องชายคนเล็กก็ฐานะดีขึ้น และน้องชายก็เลยเป็นที่รักเป็นพิเศษของคุณพ่อคุณแม่ สมัยเล็กๆ ผู้ส่งเคสอยากเรียนหนังสือมาก แต่คุณแม่บอกไม่มีเงินส่งต้องไปกู้เค้าเสียดอกเบี้ย ทั้งๆ ที่ผู้ส่งเคสคิดว่าท่านมีเงินแต่ท่านไม่ยอมให้เรียนในโรงเรียน แต่ให้ไปเรียนที่ร้านเสริมสวย ผู้ส่งเคสก็ไม่รู้จะทำอย่างไรก็ทำตามท่าน แต่ถึงอย่างไรก็แอบไปเรียน กศน การศึกษานอกโรงเรียนจนจบ ม 3

ครั้งหนึ่ง ผู้ส่งเคสเคยไปเอาผ้าห่มสวยๆ ที่คุณแม่โชว์ไว้มาใช้ คุณแม่โกรธมาก ผู้ส่งเคสกำลังห่มผ้าห่มอย่างมีความสุข คุณแม่มาถึง ได้ความโกรธท่านตึ๊บหน้าอกลูกจนลูกจุกเลยครับ ผู้ส่งเคสจึงฝังใจมาก คุณพ่อคุณแม่เป็นคนอารมณ์ร้อนมาก มักจะตีลูกบ่อยๆ เมื่อลูกทำผิด คุณพ่อจะจับลูกผูกข้อมือแขวนไว้กับบ้านจนตัวลอย และใช้ไม้ตีอย่างแรง ตีจนกว่าเนื้อจะแตกทุกครั้ง แล้วก็ด่าว่าถ้าทำตัวไม่ดีเหนียวจะบ้านแล้วไม่ต้องกลับมาเหยียบบ้านอีกนะ แล้วก็เอาน้ำเกลือมาทาแผลให้แสบ หลังจากนั้นก็ถูกจับล่ามโซ่ไว้ 2-3 วันกับบันไดไม่ให้ไปไหน คนผ่านไปผ่านมาก็ดูหน้าบ้านผู้ส่งเคสเสมอ

ครั้งสุดท้าย ผู้ส่งเคสอายุ 17 ปี ถูกตีและล่ามโซ่อีก ผู้ส่งเคสอายมากแล้วทนไม่ไหวจึงหนีไปหาคุณยาย คุณยายให้เงินผู้ส่งเคส 300 แล้วบอกให้ไปอยู่กับคนรู้จักที่กรุงเทพฯ ผู้ส่งเคสเข้ากรุงเทพฯ ก็มาอยู่กับคนตัดเย็บเสื้อผ้า 3 เดือน แล้วก็ค่อยๆ ขยับไปทำงานที่โรงงาน 2-3 ปี แล้วก็ย้ายไปเป็นฝ่ายประชาสัมพันธ์ที่ห้างสรรพสินค้า ผู้ส่งเคสไม่เคยติดต่อที่บ้านอีกเลย 8 ปี แล้วก็คุณพ่อคุณแม่ก็ไม่ได้สนใจลูกด้วยพอๆ กัน ภายหลังน้องๆ มาเรียนที่กรุงเทพฯ ผู้ส่งเคสจึงได้ติดต่อทางบ้านบ้าง ก็ขอเงินมาลงทุน ผู้ส่งเคสก็ได้ทดลองทำธุรกิจด้วยตัวเองหลายครั้งแต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ

จนครั้งหนึ่งกลับบ้าน แม่เรียกมาบอกว่า รู้มั้ยเนี่ยแม่น่ะส่งเงินไปให้เท่าไหร่แล้วเนี่ย เอาว่าตั้งแต่เกิดมาก็แล้วกัน ผู้ส่งเคสตอบว่าไม่ทราบ ท่านก็เลยเอาเครื่องคิดเลขมาคำนวณกดๆๆ อยู่ในครรภ์มานาใช้ไปเท่านั้นออกมาใช้เท่านี้เป็นอย่างงี้เรื่อยส่งเล่าเรียน กดๆๆๆ แล้วบอกว่าทั้งต้นทั้งดอกคิด 400,000 ก็แล้วกัน เอามาใช้ด้วยแม่ที่เอามาเลี้ยงลูกอะไรต่างๆ เนี่ยแม่ไปยืมเข้ามานะ ทั้งๆ ที่เป็นเงินท่านเองแต่ท่านก็ไม่บอกความจริง

ชีวิตช่วงมาอยู่กรุงเทพฯ ใหม่ๆ นี้ผู้ส่งเคสลำบากมาก ผู้ส่งเคสคิดเสมอว่าเราจะต้องดีกว่านี้ ต้องประสบความสำเร็จ จะต้องเป็นผู้หญิงเก่ง ต้องสังเกตสิ่งทั้งดี ผู้หญิงแถวหน้าให้ได้ แล้วก็มีคนมาชวนผู้ส่งเคสไปขายประกันชีวิต ผู้ส่งเคสทำงานประกันชีวิตมาเรื่อยๆ ก็เจริญรุ่งเรือง จนกระทั่งเปลี่ยนมา 3 บริษัท ทำบริษัทแรกเค้ารวยแล้วก็มาเปลี่ยนอีกบริษัท พอทำเค้ารวยก็มาอีกบริษัท ผู้ส่งเคสทุ่มเทตั้งใจมาก ไต่เต้าตั้งแต่พนักงานขายมาเรื่อยๆ จนขึ้นเป็นผู้จัดการภาค จนมีรายได้เฉลี่ยเดือนละประมาณแสนบาทในปัจจุบัน

ในปี 2539 ผู้ส่งเคสก็ได้พบกับสามีของลูก เขาทำงานธนาคาร เป็นคนซื่อมาก อ่านตามที่เธอเขียนมานะจ๊ะ ซื่อมาก ใจบุญ มีศีลธรรม ชอบพาลูกไปทำบุญตามจังหวัดวัดที่มีเกจิอาจารย์ดังๆ เตั้งใจว่าจะไม่แต่งงาน แต่ด้วยความสามารถของผู้ส่งเคสเขาจึงยอมแต่งงานด้วย ในปี 2547 ประมาณเดือนกรกฎาคม เพื่อนหลังบ้านมาชวนเป็นงานสัมมนา มหัศจรรย์วันเปลี่ยนชีวิต เนื่องจากรถของผู้ส่งเคสเสียพอดีแล้วก็ด้วยความเกรงใจจึงไปขอสามีไปงานสัมมนา แต่สามีไม่ให้ไปบอกว่าคงจะเป็นระบบการขายแบบ MLM แน่เลย ผู้ส่งเคสบอกไม่เป็นไรน่าไปซื้อก็หมดเรื่อง เค้าก็เลยให้ไป

พอได้ไปฟังงานสัมมนาแล้วได้ดูตัวอย่างรายการจานดาวธรรมก็รู้สึกสนใจ แล้วก็ได้ติดจานดาวธรรมที่บ้าน จากที่สามีไม่อนุญาตให้ติด แต่พอติดจานก็ดูทุกวันจนเข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรม หลงรักหลวงพ่อมาก ปกติสามีลูกจะชอบไปวัดต่างจังหวัดที่มีเกจิอาจารย์ดังๆ แล้วก็เช่าวัตถุมงคลกลับมาเยอะจนเต็มบ้านไปหมด เมื่อมาเจอวัดพระธรรมกาย มาเห็นความสะอาดความความเป็นระเบียบเรียบร้อยของวัด แล้วก็ได้ฟังธรรมะทางจานดาวธรรมแล้วรู้สึกว่าใช่เลย นี่แหละสิ่งที่แสวงหากันมานานได้พบแล้ว และหลังจากนั้นผู้ส่งเคสก็มาวัดอย่างสม่ำเสมอเกือบทุกอาทิตย์ ทุ่มเททำบุญแบบเอาเป็นเอาตาย เอาเป็นเอา รวยมั้ง เอาตายให้คนอื่นก็ไปตายเถอะ ไม่เคยบอกนะว่าให้เอาเป็นเอาตาย ให้เอาเป็นเอา รวยทุ่มสุดตัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทำบุญทุกข์บุญ บุญเศรษฐีถาวรชอบมากเพราะอยากรวยถาวรสักที เพราะแต่เดิมก็บางครั้งก็ยอมรวยบางก็ไม่ยอมรวยกัน บุญสร้างพระธรรมกายประจำตัว บุญกฐินจักรพรรดิ สร้างมหารัตนวิหารคต แม้เราจะมีรายได้มากแต่ก็มีภาระที่จะต้องผ่อนบ้าน ส่วนรถก็เพิ่งจะผ่อนหมด แต่เราอยากทำบุญนี้มากจึงตกลงกันเอารถไปรีไฟแนนซ์เอาเงินออกมาทำบุญก่อนกลัวไม่ได้ทำบุญ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่ามีหนี้เพิ่มเลยนะครับกลับรู้สึกว่ามีความสุขมากๆ เพราะถ้าผ่านไปแล้วก็คงจะไม่ได้ทำ และเสาแก้วมหารัตนวิหารนี้เนี่ยเราก็ตั้งใจกันไว้ว่าจะทำให้ครบ 1 ต้นครับหลวงพ่อ

ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2548 ผู้ส่งเคสก็ได้รับโทรศัพท์ที่สร้างความสะเทือนใจที่สุดในชีวิต คือน้องสาวโทรมาบอกตอน 235 น ว่าคุณแม่ได้เสียชีวิตแล้วจากการยิงตัวตายถึง 4 น คือให้ชัวร์เลย ผู้ส่งเคสตกใจมากแทบช็อกร้องไห้ทำอะไรไม่ถูก ความรู้ที่ฟังมาจากโรงเรียนอนุบาลฝันสัณวิทยา ลืมหมดเลย แม้จะไม่ผูกพันกับแม่มาก แต่ได้ฟังหลวงพ่อว่าเราต้องกตัญญูเพราะท่านให้ชีวิตมา ก็รู้สึกว่าทำอะไรไม่ถูก โทรไปถามพระอาจารย์ที่วัด ท่านก็ได้ให้สติแล้วก็แนะนำวิธีการต่างๆ ตามหลักวิชชาที่หลวงพ่อสอน ผู้ส่งเคสค่อยตั้งสติได้แล้วก็ปฏิบัติตาม หลังจากนั้น 2 วันผู้ส่งเคสก็ได้นำปัจจัยมาทำบุญเสาแก้วจำนวน 100,000 บาท จารึกชื่อของคุณแม่ ถูกหลักวิชชานะลูกนะ ได้ทั้งคุณแม่คุณลูกนั่นแหละ