EP.506 กำลังจะตาย อวัยวะไม่ทำงาน สร้างองค์พระธรรมกาย 10 องค์ อัศจรรย์พลันบังเกิด

ผู้ส่งเคสเข้าวัดครั้งแรกในปี พ.ศ. 2516 ที่บ้านธรรมประสิทธิ์ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ มีคุณครูไข่มุก โกรสุทธิ์ เป็นกัลยาณมิตรคนแรก ผู้ส่งเคสมีโอกาสไปปฏิบัติธรรมที่บ้านธรรมประสิทธิ์ 4-5 ครั้ง เมื่อหลวงพ่อและคุณยายอาจารย์ย้ายมาอยู่ที่ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม ผู้ส่งเคสก็ได้รับการชวนจากเพื่อนให้ซื้อที่ดินที่ติดกับศูนย์ฯ เพื่อต้องการอยู่ใกล้วัดเมื่อเกษียณอายุราชการ ผู้ส่งเคสตัดสินใจซื้อทันที และเมื่อวัดต้องการขยายพื้นที่ ผู้ส่งเคสก็ถวายที่ดินผืนนั้นให้เป็นสมบัติพระศาสนาทันทีเช่นกัน ปัจจุบันที่ดินผืนนั้นอยู่ติดกับอาศรมบัณฑิต ผู้ส่งเคสระบุว่าเป็นพยาบาล

ผู้ส่งเคสมีเรื่องราวของน้องชายที่รอดตายได้อย่างปาฏิหาริย์ เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2548 น้องชายผู้ส่งเคสป่วยหนัก มีอาการท้องอืดแน่นจนนอนราบไม่ได้ ต้องให้ออกซิเจนตลอดเวลา ถ่ายอุจจาระปัสสาวะไม่ได้ แพทย์สงสัยว่าลำไส้อุดตัน ต้องรีบผ่าตัดด่วน แต่เมื่อหมอเปิดหน้าท้องเข้าไป กลับไม่พบบริเวณที่ลำไส้อุดตัน แต่พบว่าตับอ่อนและลำไส้บริเวณใกล้ตับอ่อนบวมอักเสบมาก ทำให้ลำไส้ไม่ทำงาน ของเสียในกระเพาะและลำไส้จึงออกมาไม่ได้ หมอจึงต้องรีบปิดหน้าท้อง เพราะคิดว่าผ่าเข้าไปแล้วเจออีกอย่าง เมื่อรู้แล้วก็ปิดเลย ไม่กล้าแตะอวัยวะภายในมาก เพราะกำลังอักเสบอยู่ คุณหมอที่ผ่าตัดกล่าวว่า ถ้าผ่าตัดเข้าไปแล้วเห็นลำไส้อุดตันยังสบายใจกว่า เพราะตัดที่อุดตันแล้วต่อลำไส้อย่างง่าย แต่กรณีนี้ลำไส้และตับอ่อนบวมอักเสบมาก ภายใน 7 วัน หมอยังไม่รับรองความปลอดภัย หากยาปฏิชีวนะทำให้ลำไส้และตับอ่อนหายอักเสบได้ ก็นับว่าโชคดี แพทย์ให้ยาปฏิชีวนะอย่างมาก

ผู้ส่งเคสดูแลน้องชายอย่างใกล้ชิด หลังผ่าตัดมีโรคแทรกซ้อนคือน้ำท่วมปอด ผู้ส่งเคสมีความหวังเพียง 50% ผู้ส่งเคสระดมบุญทุกบุญที่เคยทำมา โดยระลึกถึงบุญ อาราธนาหลวงปู่ คุณยายอาจารย์ให้คุ้มครอง โดยเฉพาะบุญที่ดูแลพระภิกษุอาพาธและผู้ป่วยทั่วไป ขอให้คุ้มครองน้องชาย สภาพน้องชายขณะนั้นต้องใส่ท่อเครื่องช่วยหายใจ เพราะปริมาณออกซิเจนในกระแสเลือดเหลือประมาณ 88-92% เท่านั้น (ค่าปกติ 98-99%) มีสายต่อเข้ากระเพาะเพื่อระบายของเสียออก แต่มีของเสียออกมาได้น้อยมาก ใส่สายสวนปัสสาวะก็มีเลือดสีแดงปนออกมากับน้ำปัสสาวะ ต้องงดอาหาร ให้แต่น้ำเกลือและยาปฏิชีวนะเต็มที่

คืนแรกหลังผ่าตัด น้องชายแม้จะรู้ตัวแต่ก็พูดไม่ได้ กระสับกระส่าย ทนทุกข์ทรมาน ผู้ส่งเคสนั่งเฝ้าข้างเตียงตลอดเวลา เวลาประมาณ 03:00 น. ของวันที่ 13 มีนาคม น้องชายแสดงท่าทีจะบอกอะไรบางอย่าง ผู้ส่งเคสจึงส่งปากกาและกระดาษให้ น้องชายเขียนว่า "ทรมาน อยากตาย" ผู้ส่งเคสตกใจมาก แต่ก็มีสติเตือนน้องชายว่า อย่าคิดเช่นนี้ นี่ไม่ใช่ความคิดของฝ่ายบุญ เป็นความคิดของฝ่ายตรงข้าม อย่าให้เข้ามาช่วงชิงใจ ให้ระลึกถึงบุญที่เคยบวชเรียนเพื่อทดแทนพระคุณพ่อแม่ บุญทอดกฐิน บุญเสาแก้ว บุญสร้างพระธรรมกายประจำตัวภายนอกและภายใน ผู้ส่งเคสพูดถึงบุญทุกบุญ กระซิบข้างหู แต่น้องชายกลับทรายหน้า (หันหน้าหนี) น้ำตาไหล ยืนยันเหมือนจะพูดว่า ทรมานเหลือเกิน ไม่ไหวแล้ว ผู้ส่งเคสจึงรีบโทรบอกพระน้องชายที่อยู่เชียงใหม่ ให้รีบพาแม่มาเร็วๆ

แล้วน้องชายที่ป่วยก็บอกผู้ส่งเคสว่า ให้ทำบุญองค์พระภายในทันทีอย่างเร่งด่วน ผู้ส่งเคสโทรหาผู้ประสานงานจัดการให้ด่วน รีบโอนเงินทันที โดยสร้างถวายหลวงปู่ 1 องค์ หลวงพ่อธัมมชโย 1 องค์ หลวงพ่อทัตตชีโว 1 องค์ คุณยายอาจารย์ 1 องค์ คุณยายทองสุข สำแดงปั้น 1 องค์ และในชื่อน้องชายที่ป่วย 5 องค์ รวมเป็น 10 องค์ แล้วก็ถวายภัตตาหารพระ 7 วัน ปล่อยปลา และจุดชวาบุญบูชามหาธรรมกายเจดีย์ ผู้ส่งเคสบอกบุญกับน้องชายที่กำลังป่วยและน้องสะใภ้ ทั้งสองก็เต็มใจ เมื่อพระน้องชายเดินทางมาถึง น้องชายที่ป่วยก็ได้ถวายปัจจัยกับพระน้องชายด้วยมือของเขาเองด้วยความเคารพ พระน้องชายมายืนอยู่ข้างเตียง จับมือน้องชายที่ป่วย พูดให้ระลึกถึงบุญ นึกให้ลมหายใจใสเป็นแก้ว เข้าทางจมูกไปถึงศูนย์กลางกายฐานที่ 7 และกลั่นศูนย์กลางกายให้ใส หายใจออกเอาธาตุที่ไม่บริสุทธิ์ที่ศูนย์กลางกายออกให้หมด พระน้องชายพูดประมาณ 1 ชั่วโมงเศษ