EP.508 จองเวรปู่ ผูกเสน่ห์พ่อ ต่อกรรมแม่

ผู้ส่งเคสเป็นบุตรชายคนเล็กสุดในบรรดาพี่น้อง 6 คน หญิง 4 ชาย 2 เล่าเรื่องราวความสัมพันธ์อันซับซ้อนและเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นในครอบครัว โดยเฉพาะความขัดแย้งระหว่างคุณแม่กับคุณปู่ และชีวิตของคุณแม่ จนถึงเหตุการณ์หลังจากคุณแม่และคุณปู่เสียชีวิตไปแล้ว รวมถึงเรื่องราวของหลานชายที่เป็นลูกของพี่สาวฝาแฝดที่มีอาการป่วยทางสมอง

คุณแม่ของผู้ส่งเคสเป็นลูกหลานคนจีนที่เกิดในไทย ทำไร่อ้อยที่กาญจนบุรี เป็นลูกสาวคนโต จึงต้องทำงานแต่เล็ก คุณยายให้หลบในตุ่มเพื่อไม่ต้องไปโรงเรียน ทำให้คุณแม่ไม่รู้หนังสือ เมื่ออายุ 18 ปี คุณแม่แต่งงานกับคุณพ่อซึ่งเป็นชาวจีนที่อพยพหนีสงครามมากับคุณปู่ ช่วงแรกคุณแม่เย็บเสื้อโหล คุณพ่อเป็นลูกจ้างโรงงานไม้ คุณปู่หัวโบราณ ขู่คุณแม่ว่าจะให้คุณพ่อแต่งงานใหม่หากไม่มีลูกชาย 2 คน คุณแม่จึงมีบุตร 6 คน หญิง 4 ชาย 2 สมดังที่คุณปู่ต้องการ

คุณแม่ต้องทำงานเกือบทุกอย่างในบ้าน เงินเดือนคุณพ่อส่วนใหญ่คุณปู่เป็นคนเก็บ คุณแม่จึงเจ็บช้ำน้ำใจมาก ต่อมาคุณแม่แอบเก็บเงินจากการเย็บเสื้อโหล เมื่อมีเงินจำนวนหนึ่งก็ร่วมกับชาวบ้านเปิดกิจการโรงงานประตูหน้าต่างไม้ของตนเอง คุณแม่เริ่มมีอำนาจในบ้านมากขึ้น ไม่ต้องเกรงใจคุณปู่ จนคุณปู่อยู่บ้านไม่ได้ ต้องออกไปข้างนอกกับเพื่อนหรือญาติทุกวันหลังทานข้าวเช้า เพราะถ้าอยู่บ้านคุณแม่จะหงุดหงิดด่าทุกคน คุณปู่ต้องรอจนเย็นจึงกลับบ้านได้

ต่อมาคุณแม่เก็บเงินซื้อที่ดินและปลูกบ้านหลังใหม่ คุณแม่รักบ้านหลังนี้มาก เมื่อย้ายมา คุณแม่ไม่ได้เตรียมห้องให้คุณปู่ ทำให้คุณปู่นอนที่เก้าอี้ไม้กางมุ้งคนเดียวชั้นล่าง ถ้าคุณพ่อหรือพี่ๆ เข้าไปคุยหรือดูแลคุณปู่ จะโดนคุณแม่ด่าทออย่างแรง บางครั้งถึงขั้นตัดแม่ลูก ผู้ส่งเคสรู้สึกว่าสงครามระหว่างคุณปู่กับคุณแม่ไม่จบสิ้น

ต่อมาคุณปู่ไม่สบาย ปวดท้อง คุณแม่ไม่ให้คุณพ่อพาไปรักษา คุณปู่ใช้ยาแก้ปวดท้องเป็นประจำ หรือรอคุณแม่ไปตลาดคุณพ่อถึงจะได้ดูแล คืนหนึ่งคุณปู่ปวดท้องมาก ทนไม่ไหวขึ้นมาหาคุณพ่อชั้นบน ร้องขอให้พาไปหาหมอ คุณแม่ไล่คุณปู่ลงไป เนื่องจากคุณปู่เดินไม่ไหว คุณแม่ใช้ไม้หน้าสามตีคุณปู่ตกบันได ทำให้ขาเจ็บและไม่สบายมากขึ้น คุณแม่ไม่ให้คนในบ้านช่วยคุณปู่ ไล่ไปอยู่หลังบ้าน ให้นอนตากยุง ซักผ้า หาอาหาร หาหยากินเอง ไม่ให้ใครยุ่ง คุณปู่ทนไม่ไหวจะไปอยู่กับญาติที่อื่น คุณแม่ก็ไม่ให้คุณพ่อไปส่ง คุณพ่อเสียใจร้องไห้ แต่ทราบว่าขัดใจคุณแม่จะเดือดร้อนกันหมด เมื่อคุณปู่ไปอยู่กับญาติแถวโบ๊เบ๊ คุณพ่อแอบไปเยี่ยมเงียบๆ ต่อมาคุณปู่อาการหนัก คุณพ่อไปเยี่ยมที่โรงพยาบาลและดูใจครั้งสุดท้าย

หลังคุณปู่เสียชีวิต คุณแม่ยังโกรธไม่ให้จัดงานศพ คุณพ่อบอกว่าถ้าไม่จัดจะขอแยกทาง คุณแม่จึงยอม คุณแม่ไม่ค่อยปฏิเสธการทำบุญ เป็นเจ้าภาพกฐินที่วัดสุพรรณบุรี 3 ปีซ้อน ทำบุญสร้างประตูหน้าต่าง สร้างโบสถ์ ถวายเทียนพรรษา เป็นเจ้าภาพตัดลูกนิมิต ร่วมบุญสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัว และมาวัดพระธรรมกายบ้าง เช่น จุดมาฆประทีป งานกฐิน แต่คุณแม่ไม่ชอบนั่งสมาธิ สวดมนต์ไม่เป็นเพราะอ่านหนังสือไม่ออก

คุณแม่ได้รับการผ่าตัดหลายครั้ง เช่น ผ่าไส้ติ่ง ตัดมดลูกเนื่องจากเป็นเนื้อ งอก มีโรคประจำตัวหลายอย่าง เช่น เบาหวาน ตับแข็งตั้งแต่สาว ปี 2538 มีอาการชัก หน้าเบี้ยว ปากเบี้ยว แพทย์วินิจฉัยว่าเป็นเส้นเลือดในสมองตีบ ก่อนเสียชีวิตหกล้มต้นขาหัก 2 ครั้ง ผ่าตัดใส่เหล็กดาม มีอาการปวดท้อง หนาวสั่น แพทย์วินิจฉัยเป็นนิ่วในถุงน้ำดีและถุงน้ำดีบวม อาการทรุดลงเรื่อยๆ ไตวาย มีเลือดไหลในกระเพาะ แพทย์ใช้บัลลูนกดรอยแตกเส้นเลือด คุณแม่ทรมานมาก แพทย์ใช้ยาชะลอเลือดไหลแต่ก็ไม่ช่วย โรงพยาบาลเรียกให้ลูกดูใจ ลูกตัดสินใจถอนยาเพื่อให้คุณแม่ไปอย่างสงบ ลูกช่วยกันทบทวนบุญ สวดมนต์ นั่งสมาธิส่งให้คุณแม่จนท่านจากไปสงบ อายุ 66 ปี ช่วงอยู่ ICU ลูกนิมนต์พระถวายสังฆทานทุกวัน วันละ 3 รูป งานศพคุณแม่สวดพระอภิธรรมทุกคืน ทำพิธีกงเต็ก ลูกช่วยกันติดรูปงานบุญที่บ้าน

หลังคุณแม่เสียชีวิต คุณพ่อพบตุ๊กตาเทียน 2 ตัวขนาด 3 นิ้ว มีกระดาษจีนติดไว้ ลงเทียนผูกมัดติดกันด้วยสายสิญจน์ในตู้เสื้อผ้า ลูกทำตามหลักวิชชาครูไม่ใหญ่ ให้พี่สาวถวายสังฆทาน นำตุ๊กตาฝังดินหลังบ้าน อุทิศบุญ บอกกล่าวสิ่งในตุ๊กตากลับเจ้าของวิชา ไม่ได้ลบหลู่ ขออย่าผูกเวรกับคุณแม่

หลานชายของผู้ส่งเคสเป็นลูกพี่สาว เป็นแฝด มีแฝดพี่เสียชีวิตในท้องตอน 3 เดือน แพทย์พยายามช่วยแฝดน้องเต็มที่จึงเกิดมา แต่มีอาการผิดปกติ ควบคุมกล้ามเนื้อไม่ได้ สมองโตช้า เป็นโรคระบบผิดปกติทางสมอง เคยรักษาแพทย์แผนโบราณที่ชลบุรี ปี 2547 แพทย์ทราบว่ามีแฝดพี่เสียชีวิต เสนอทำพิธีสู่ขวัญ คืนนั้นแพทย์เห็นวิญญาณแฝดพี่มาหาจึงไม่ทำพิธี คนในบ้านหลานชายรู้สึกเหมือนมีใครคอยดู หรือเห็นเหมือนคนมานั่งในห้องแล้วหายไป