EP.252 วิบากกรรมพัวพันไสยเวท

ผู้ส่งเคส ได้เข้าวัดมาตั้งแต่ พ.ศ. 2534 เคยบวชธรรมทายาทภาคฤดูร้อน รุ่นที่ 19 และได้มีโอกาสมาบวชธรรมทายาทเข้าพรรษาในปี 2546 และยังคงอยู่ต่อจนถึงปัจจุบันนี้

เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นเมื่อผู้ส่งเคสได้รู้จักกับป้าในปี 2542 ป้าคนนี้ไม่ใช่ น้องสาวแท้ๆ ของแม่ แต่เป็นญาติลูกพี่ลูกน้องฝั่งแม่ ชีวิตป้าค่อนข้างน่าสงสาร สามีของป้าเสียชีวิตไปนานแล้ว และลูกชายคนเดียวก็เสียชีวิตเพราะฆ่าตัวตาย ทำให้ป้าไม่มีใครดูแล ป้าชอบผู้ส่งเคสมากเพราะเขาเป็นคนไม่เที่ยว ไม่ดื่มเหล้า ไม่สูบบุหรี่ และชอบทำบุญ ด้วยเหตุนี้เอง ป้าจึงพยายามที่จะจับคู่ผู้ส่งเคสกับญาติผู้หญิงฝ่ายท่าน ป้าหวังว่าถ้าทั้งสองได้แต่งงานกัน ผู้หญิงคนนั้นจะได้เข้ามาดูแลป้าในยามชรา แต่ความพยายามนี้กลับไม่เป็นผลสำเร็จ เพราะฝ่ายหญิงไม่ต้องการ

เมื่อวิธีการปกติใช้ไม่ได้ผล ป้าก็พยายามทุกวิถีทาง แม้กระทั่งพาผู้ส่งเคสไปหาหมอทำเสน่ห์ ผู้ส่งเคสยอมเชื่อป้าทุกอย่างในตอนนั้นโดยที่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไม พวกเขาเดินทางไปหาหมอเสน่ห์หลายต่อหลายคน ซึ่งมีค่าใช้จ่ายที่แพงมาก การทำเสน่ห์ก็มีหลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่การฝังหุ่น การส่งเข็ม การมัดหุ่นเข้าด้วยกันแล้วนำไปฝังตามที่ต่างๆ ทั้งในบ้านและนอกบ้าน บางครั้งก็ใช้การเขียนชื่อของทั้งสองคนลงบนกระดาษ บางครั้งก็เอาตัวผู้ส่งเคสกับผู้หญิงคนนั้นไปทำพิธี แต่สุดท้ายความพยายามทั้งหมดก็ไม่ประสบความสำเร็จ

ในช่วงเวลาที่พัวพันกับเรื่องเหล่านี้ ผู้ส่งเคสมีอาการเหม่อลอยบ่อยครั้ง และมีอาการเบลออย่างมาก ทำให้การทำงานผิดพลาดไปหมด ผู้จัดการที่บริษัทดุด่าเขาอย่างรุนแรง สร้างความอับอายและไม่พอใจในใจผู้ส่งเคสเป็นอย่างมาก ด้วยความโกรธ เขาจึงให้หมอของป้าทำของใส่ผู้จัดการ แต่ก็ไม่สำเร็จเช่นกัน หมอบอกว่าอีกฝ่ายเขาก็มีบารมี

นอกจากเรื่องความสัมพันธ์ ป้ายังหวงผู้ส่งเคสมาก ไม่ยอมให้เขาไปยุ่งกับผู้หญิงคนอื่น พ่อของผู้ส่งเคสเองก็ไม่พอใจป้าที่แนะนำสิ่งไม่ดีให้ อาการเหม่อลอยและเบลอของผู้ส่งเคสยังคงอยู่ ทำให้เขาทำงานผิดพลาดบ่อยจนต้องเปลี่ยนงานถึง 2 ครั้ง

ต่อมา ป้าก็ประสบอุบัติเหตุ ถูกรถชนในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2542 ทำให้ขาหักทั้ง 2 ข้าง กลายเป็นคนพิการ เดินไม่ได้ ป้ามาพักอาศัยอยู่กับผู้ส่งเคสที่บ้านเรื่อยมา ป้าเป็นคนหงุดหงิดง่าย แต่ก็มีจิตใจดี เมื่อผู้ส่งเคสชวนทำบุญ ป้าก็ทำตามเท่าที่ทำได้ หลังจากถูกรถชนและต้องนอนติดบ้าน ป้าก็เริ่มหันมาทำบุญ ทำสมาธิ สวดมนต์ ป้าชอบอ่านหนังสือประวัติคุณยายอาจารย์ หนังสือที่เกี่ยวกับวัดพระธรรมกาย รวมทั้งธรรมะของหลวงปู่และหลวงพ่อ

ป้าเสียชีวิตลงในเวลาต่อมา ในตอนที่ป้าตาย ไม่มีใครอยู่ด้วยเลย สภาพศพที่ผู้ส่งเคสเห็นคือป้านอนลืมตาและคว่ำหน้าลง เมื่อผู้ส่งเคสกลับถึงบ้าน เขาได้สวดบทพาหุง และนำรูปหลวงปู่ หลวงพ่อ คุณยาย และใบอนุโมทนาบัตรออกมาวางไว้ข้างศพ เพื่อหวังว่าหากป้ายังคงวนเวียนอยู่แถวนั้น จะได้นึกถึงบุญที่เคยทำได้

ก่อนที่ป้าจะมาอยู่กับผู้ส่งเคสและเสียชีวิตที่บ้านเขา ย่าของผู้ส่งเคสก็เสียชีวิตที่บ้านหลังเดียวกันนี้ ในตอนที่ย่ามีชีวิตอยู่ ท่านเคยเปิดบ่อนการพนันเพื่อเลี้ยงดูบุตรหลานหลายคน ย่าเคยทำบุญทอดกฐินกับคุณยายอาจารย์ครั้งหนึ่งสำหรับแม่ของผู้ส่งเคส

สำหรับแม่ของผู้ส่งเคส ก่อนหน้านี้ชอบเข้าทรง และเคยเป็นร่างทรงนางไม้เพื่อรักษาคนป่วย ที่บ้านของผู้ส่งเคสมีเสานางไม้ที่ใช้บูชาอยู่ด้วย ซึ่งมีมานานหลายปีแล้ว แต่ปัจจุบันแม่ได้เลิกการเข้าทรงแล้ว

ในช่วงปลายเดือนมกราคม 2547 พ่อของผู้ส่งเคสเริ่มมีอาการตัวเหลือง เมื่อไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์ พบว่าเป็นเนื้อร้ายที่ตับและถุงน้ำดี จำเป็นต้องผ่าตัดเอาถุงน้ำดีออกและตัดตับบางส่วน แต่ยังมีเซลล์มะเร็งค้างอยู่ประมาณเท่าเหรียญบาท คณะแพทย์ไม่สามารถนำออกได้ เพราะถ้าทำเช่นนั้น พ่อก็จะเสียชีวิตทันที