ประวัติผู้ส่ง
ผู้ส่งเคส เป็นนักเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยา อยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น เป็นน้องใหม่ของโรงเรียนตั้งแต่ปลายปี 2547 และดู คุณครูไม่ใหญ่ ทุกวันตั้งแต่มีดาวธรรม ผู้ส่งเคสเล่าเรื่องชีวิตตนเองและครอบครัว ที่ประสบเหตุการณ์ต่างๆ ทั้งความเจ็บป่วย การสูญเสีย การแต่งงาน การเลี้ยงดูบุตรบุญธรรม และการพลิกผันชีวิตจากการฟังเทปธรรมะ จนได้สร้างบารมีกับหมู่คณะ
เนื้อเรื่อง
คุณแม่ของผู้ส่งเคสเคยมีครอบครัวมาก่อน มีลูกติด 2 คน จากนั้นมาแต่งงานกับคุณพ่อ มีลูกด้วยกัน 5 คน เป็นหญิงล้วน คุณแม่เสียชีวิตเมื่ออายุ 51 ปี ด้วยโรครากฟันอักเสบ ท่านชอบถอนฟันด้วยตนเองจนเกิดแผลอักเสบเน่า ทะลุถึงใต้คาง ทำให้เจ็บปวดทรมานมาก กินอาหารไม่ได้ ร่างกายผ่ายผอมลงเรื่อยๆ เกือบปีจนเสียชีวิต คุณพ่อเป็นชาวพะเยา ชอบดื่มเหล้ากับเพื่อนๆ ตอนเย็น เมื่อเมามักพูดจาหยาบคาย เอะอะโวยวาย ด่าทอลูกเมียเสมอ ใครว่ากล่าวตักเตือนก็จะโกรธและพูดขู่ว่า "มึงอยากตายรึ จึงพูดมาก" ทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ แต่ถ้าไม่เมาจะเป็นคนละคน เงียบ พูดน้อย ไม่ด่าว่าลูกเมีย ขยันทำเครื่องจักสาน หลังคุณแม่เสียชีวิต คุณพ่อได้ขายทรัพย์สินทั้งหมดที่สร้างมาร่วมกับคุณแม่จนหมด และนำเงินไปปลูกบ้านใหม่ อยู่กินกับแม่หม้ายลูกติด โดยไม่แบ่งทรัพย์สินให้ลูกคนใดเลย ปัจจุบันผู้ส่งเคสยังสำนึกในพระคุณพ่อและส่งเงินเลี้ยงดูท่านทุกเดือน
ผู้ส่งเคสเมื่ออายุ 20 ปี ได้รับบุตรสาวของน้องสาวคนรองซึ่งเป็นลูกคนที่ 4 มาเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรม เพราะน้องสาวยังเด็กมาก แยกทางกับสามีและไม่พร้อมเลี้ยงดู ขณะนั้นผู้ส่งเคสได้พบรักและแต่งงานกับสามีคนแรก เป็นคนอีสาน มีอาชีพส่งคนไปทำงานมาเลเซียและสิงคโปร์ มีลูกมีครอบครัวอยู่แล้ว ทั้งคู่ซื้อที่ดินปลูกบ้านและเปิดร้านขายของชำที่ฉะเชิงเทรา สามีเป็นคนเจ้าชู้ ปากหวาน เป็นที่รักของเพศตรงข้าม ทำให้ผู้ส่งเคสเหนื่อยใจ เหงาใจ และสามีไม่มีเวลาให้ จึงตัดสินใจขอแยกทาง ไม่ได้พบกันอีกเลย หลังแยกทาง ผู้ส่งเคสได้นำลูกสาวบุญธรรมกลับไปฝากไว้กับน้องสาวคนรองซึ่งเป็นแม่แท้ๆ พร้อมสัญญาว่าจะส่งเงินเลี้ยงดูทุกเดือน
จากนั้น ผู้ส่งเคสเดินทางเข้ากรุงเทพฯ สมัครไปทำงานที่ประเทศญี่ปุ่น ก่อนเดินทางได้ทำบุญถวายสังฆทาน กรวดน้ำอุทิศส่วนกุศลให้คุณแม่ ตั้งจิตอธิษฐานขอให้ไปญี่ปุ่นสมปรารถนา มีคนดีอุปถัมภ์ และจะกลับมาทำบุญอุทิศใหญ่ให้แม่ เมื่อไปถึงญี่ปุ่น ได้ทำงานในร้านอาหารที่มีบริการหญิงขายบริการเบื้องหลัง ที่นั่นได้พบกับชายชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งที่มาใช้บริการ แรกเจอถูกชะตามาก หลังคืนนั้นผู้ส่งเคสเฝ้าตามหา สอบถามจนทราบที่อยู่ และส่งจดหมายภาษาญี่ปุ่นสั้นๆ ว่า "ออ อิไตย" แปลว่า "คิดถึงคุณเหลือเกิน" ปรากฏว่าเขาได้กลับมาหาจริงๆ ผู้ส่งเคสรู้สึกว่าเขาคือคนที่ใช่ จึงบอกความรู้สึกรัก และขอฝากเนื้อฝากตัว เขามาเที่ยวเป็นประจำ ขยั้นขยอขอแต่งงาน แรกๆ ผู้ส่งเคสไม่มั่นใจเพราะเขาอ่อนกว่า 7 ปี แต่คบกัน 2 ปี เขาก็ดีตลอดมาและไม่เคยรังเกียจอาชีพของผู้ส่งเคส จึงตัดสินใจแต่งงานด้วย สามีชาวญี่ปุ่นคนนี้เลี้ยงดูผู้ส่งเคสเป็นอย่างดี มีเงินให้ใช้ไม่ขาดมือ ให้เกียรติและเคารพความคิดเห็นเสมอ ทำให้รู้สึกว่าตัดสินใจไม่ผิด
เมื่ออยู่ด้วยกัน ทุกวันผู้ส่งเคสจะบริการสามีเต็มที่ ทั้งกับแกล้ม เหล้า เบียร์ บุหรี่ ในตู้เย็นมีเบียร์ไม่เคยขาด ตอนเย็นจะตั้งวงฉลองกัน ดื่มเบียร์ เหล้าสาเก เสียงชนแก้วดังเป็นระยะ เมื่อเมา มักพูดจาลามก สกปรก หยาบคาย ซึ่งเป็นเรื่องปกติสำหรับผู้ส่งเคส ต่อมา บุญบันดาลให้ชีวิตพลิกผัน จากนักดื่มเป็นนักบุญ เมื่อน้องสาวคนแรก (ลูกคนที่ 3 ของคุณแม่) ที่อยู่เมืองไทย ส่งเทปเรื่องโทษของสุรามาให้ ผู้ส่งเคสฟังเทปแล้วรู้ว่าเหล้าเป็นเชื้อวิบัติ เป็นน้ำอุบาทว์ คนดื่มมีแต่เสีย จึงตัดสินใจหักดิบเลิกเหล้าและบุหรี่ทันทีในวันนั้น แล้วชวนสามีให้เลิกด้วยกัน แรกๆ สามีอารมณ์เสีย หงุดหงิดไม่พอใจ เพราะติดแล้ว แต่ผู้ส่งเคสพยายามพูดชี้ให้เห็นโทษภัย เมื่อสามีเห็นว่าเอาจริง จึงหักดิบเลิกบุหรี่ได้ก่อน ส่วนเบียร์กำลังพยายามเลิกอยู่
ย้อนกลับไปเรื่องลูกสาวบุญธรรมที่ฝากให้แม่แท้ๆ เลี้ยงที่เมืองไทย เมื่ออายุ 17 ปี มีหนุ่มบ้านเดียวกันมาขอแต่งงาน หลังแต่งงานไม่นานก็ตั้งครรภ์และคลอดลูกสาวออกมา หน้าตาผิวพรรณเหมือนฝรั่ง ทำให้ทุกคนงง แต่สามีรับเป็นพ่อด้วยความเต็มใจ ต่อมาทั้งสองแยกกันอยู่เพราะอุปนิสัยไม่ตรงกัน ทะเลาะกันบ่อยๆ สาเหตุมาจากลูกสาวบุญธรรมยังวัยรุ่น ชอบเที่ยวเล่นกับเพื่อนๆ ทำให้สามีก็รอคอยว่าวันใดเธอนั้นจะกลับมา เพราะความรักมันเริ่มจาก "ศูนย์ถึงร้อย" , แต่การรอคอย มันเริ่มจากร้อย "จนถึงศูนย์"หึงหวงและเครียดแค้น เมื่อแยกกันอยู่ ลูกสาวบุญธรรมไปเปิดร้านเสริมสวยที่นครปฐม นานๆ กลับพะเยา วันที่ 23 กันยายน 2542 ขณะนั้นผู้ส่งเคสอยู่เมืองไทยไปธุระที่หาดใหญ่ ในวันเดียวกัน หมู่บ้านที่พะเยาเตรียมงานบุญประจำปี มีการล้มวัวควายทำอาหารเลี้ยงฉลอง กลุ่มผู้ชายช่วยกันแล่เนื้อ หนึ่งในนั้นคืออดีตสามีของลูกสาวบุญธรรม ขณะแล่เนื้อ เขาชูมีดเปื้อนเลือดขึ้นมาพูดว่า "มีดเล่มนี้แหละ จะใช้ฆ่าคน" แต่ไม่มีใครสนใจ คิดว่าพูดเล่น ในงานบุญ ลูกสาวบุญธรรมกลับมาร่วมงานด้วย แต่เที่ยวเล่น ดื่ม กิน ตามบ้านเพื่อนอย่างสนุกสนาน ไม่สนใจอดีตสามี ตอนค่ำ เธอไปเที่ยวคาราโอเกะกับเพื่อนชาย แล้วกลับมาฉลองต่อที่บ้านเพื่อนชาย การกระทำทั้งหมดอยู่ในสายตาอดีตสามีตลอด ขณะที่เธออยู่บนบ้านเพื่อนชาย อดีตสามีเรียกให้ลงมาคุย แรกๆ เธอไม่ยอมลง แต่เพื่อนชายบอกให้ไปคุยกัน เธอจึงลงมาพบ พอประจันหน้ากันก็ทะเลาะกันรุนแรง สามีที่สะสมความเครียดแค้นมานาน บันดาลโทสะ ผลักเธอไปที่อกจนล้มหงายลงกับพื้น แล้วชักมีดแล่เนื้อแทงไปที่อกบริเวณหัวใจหลายแผล เธอหวีดร้องด้วยความเจ็บปวด ขาดใจตายทันที
คำถาม
- บุพกรรมใด คุณแม่จึงชอบถอนฟันด้วยตนเองจนเสียชีวิตด้วยโรครากฟันอักเสบ แผลทะลุถึงใต้คาง กินข้าวไม่ได้ ผอมแห้งตาย ตายแล้วไปไหน เป็นอย่างไร มีอะไรฝากถึงลูกบ้างไหมคะ ลูกทำบุญอุทิศให้ได้รับหรือไม่ อย่างไรคะ จะทำบุญใดอุทิศให้ท่านจึงจะได้บุญใหญ่คะ
- บุพกรรมใด ลูกๆ จึงไม่ได้รับมรดกใดๆ จากคุณพ่อเลย และทำไมลูกๆ ของภรรยาคนที่ 2 ของพ่อจึงชอบทะเลาะกับคุณพ่อ เครียดแค้นกันรุนแรง เคยผูกเวรกันมาหรือไม่ ควรให้พ่อแก้ไขวิบากกรรมนี้อย่างไรคะ
- บุพกรรมใด ลูกจึงได้เจอสามีดีๆ ชาวญี่ปุ่น คอยอุปถัมภ์เลี้ยงดู เกี่ยวกับการตั้งใจอธิษฐานก่อนมาญี่ปุ่นหรือไม่ เคยเจอในชาติก่อนหรือไม่ มีบุพกรรมร่วมกันมาอย่างไรคะ
- บุพกรรมใด ลูกสาวบุญธรรมจึงถูกสามีแทงตาย สภาพหลังตายเป็นอย่างไร อยู่ภพภูมิใด ต้องการฝากข้อความถึงลูก ผู้ส่งเคส หรือใครบ้างไหมคะ ได้รับบุญที่อุทิศให้หรือไม่คะ หากเธอมีรางสังหรณ์ก่อนถูกฆ่าแล้วรีบทำบุญถวายสังฆทาน จะปัดเคราะห์ร้ายให้กลายเป็นดีได้หรือไม่คะ
- บุพกรรมใด ลูกจึงต้องมารับภาระเลี้ยงดูทั้งลูกสาวบุญธรรมและหลานสาว ลูกของลูกสาวบุญธรรม เรามีกรรมร่วมกันมาหรือไม่ อย่างไรคะ
- น้องสาวคนแรก (ลูกคนที่ 3) ที่ส่งเทปโทษของสุราให้ ปัจจุบันช่วยงานวัด เหตุใดจึงมีนิสัยรักสงบ ใฝ่ธรรมะเช่นนี้ และกรรมใดที่ทำให้มีอาการเส้นกระตุกที่ใบหน้า จะแก้ไขอย่างไรคะ
- ลูก ผู้ส่งเคส สามี และหลานบุญธรรม เคยสร้างบารมีกับหมู่คณะมาอย่างไรคะ
- -สรุปคำตอบ
- คุณแม่เสียชีวิตด้วยโรครากฟันอักเสบเพราะวจีกรรมในอดีตหลายชาติ เช่น บางชาติเป็นเศรษฐีนีปากร้าย ชอบด่าว่าผู้อื่น โดยเฉพาะค่าทาสบริวาร บางชาติลงโทษค่าทาสบริวารให้อดอาหารหรือล่ามโซ่จนตาย บางชาติชอบพูดจาทำร้ายตนเอง เช่น ด่าว่าตัวเองแบบประชด ไม่ใช่สำนึก ทั้งหมดรวมกันบันดาลให้ถอนฟันเองแม้มีทันตแพทย์ ตายแล้วไปเป็นภุมมเทวาชั้นล่าง ได้รับบุญที่อุทิศให้แต่ยังไม่มากพอจะทำให้ชีวิตดีขึ้น เพราะเพิ่งนึกออกที่จะทำบุญให้ ต้องทำบุญให้ไปอีกมาก เช่น สร้างเสาแก้วพันปีมหารัตนวิหารคต หรือซื้อที่ดินจอดรถ ใส่ชื่อท่านอุทิศไปให้ ชีวิตในปรโลกจึงจะดีขึ้น ท่านไม่ได้ฝากข้อความใดมา
- ลูกทุกคนไม่ได้รับมรดกจากคุณพ่อเพราะขาดบุญในการสงเคราะห์ญาติและขาดทานบารมี ลูกๆ ของภรรยาคนที่ 2 ของพ่อที่ทะเลาะกับพ่อรุนแรง เพราะกรรมในอดีตเคยเป็นคู่อริที่ทะเลาะกันในวงเหล้า เมื่อมาเจอกันชาตินี้จึงไม่ค่อยถูกชะตา ประกอบกับพ่อไม่ค่อยรับผิดชอบครอบครัว พ่อควรทำทาน รักษาศีล เจริญภาวนา เลิกอบายมุขทุกชนิด หมั่นพูดปิยวาจาให้อภัย และช่วยเหลือลูกทุกคนเต็มที่เท่าที่ทำได้เพื่อแก้ไขวิบากกรรม
- ผู้ส่งเคสเจอสามีชาวญี่ปุ่นที่ดี คอยอุปถัมภ์ เพราะทานบารมีเก่าในอดีตตามมาส่งผล ทั้งคู่เคยเป็นสามีภรรยากันในอดีตและอธิษฐานจิตร่วมกันหลายครั้งให้มาเจอและได้เป็นสามีภรรยากันอีก
- ลูกสาวบุญธรรมถูกสามีแทงตาย เพราะมีนิสัยเจ้าชู้ หลายใจมาหลายชาติ โดยเฉพาะกับอดีตสามีคนนี้ที่เคยเป็นสามีเก่าในชาติหนึ่ง ชาตินั้นลูกสาวบุญธรรมก็ทำตัวคล้ายชาตินี้ ทำให้สามีเก่าผูกโกรธข้ามชาติมา แต่กรรมที่ทำให้ถูกฆ่าตายมาจากอีกชาติหนึ่ง ที่เคยจ้างฆ่าคนด้วยความหึงหวง กรรมการผูกโกรธของสามีเก่าและกรรมจ้างฆ่าคนรวมส่งผลให้ถูกอดีตสามีชาตินี้แทงตาย ตายใหม่ๆ วนเวียนอยู่ 7 วัน แล้วถูกเจ้าหน้าที่พาไปยมโลก ขุม 3 ถูกพิพากษาไปปีนต้นงิ้วเพราะเป็นคนหลายใจ เจ้าชู้ มีความทุกข์ทรมานมาก ได้รับบุญที่อุทิศให้เพียงเล็กน้อย ไม่พอจะพ้นกรรม ฝากข้อความมาว่าทุกข์ทรมานมาก อยากให้ทำบุญอุทิศให้มากๆ อยากพ้นจากยมโลก บุญสังฆทานที่ทำเมื่อมีลางสังหรณ์จะช่วยยืดเวลาออกไปหน่อย ให้มีโอกาสสร้างบุญเพิ่ม แต่ถึงอย่างไรก็ต้องตายเมื่อหมดอายุขัยด้วยวิบากกรรมปาณาติบาตนั้น หากใช้โอกาสสร้างบุญในช่วงท้ายก่อนตาย ใจจะระลึกถึงบุญ ตายแล้วจะไม่มายมโลก แต่จะไปที่สูง
- ผู้ส่งเคสต้องมารับภาระเลี้ยงดูทั้งลูกสาวบุญธรรมและหลานสาว เพราะทั้งสองเคยเป็นลูกเป็นหลานในอดีต เคยเกื้อกูลกันมา ปัจจุบันมาเจอกันอีกก็ได้เกื้อกูลกันอีก ให้ถือว่าทำบุญสงเคราะห์ญาติ ไม่ใช่เวรกรรมกันมา บุญนี้จะช่วยให้ผู้ส่งเคสมีคนอุปถัมภ์ค้ำชูในภพชาติต่อไป
- น้องสาวคนแรกมีนิสัยรักสงบ ใฝ่ธรรมะ เพราะได้เห็นทุกข์ โทษ ภัย ของชีวิตในสังสารวัฏ ทั้งในอดีตชาติและปัจจุบัน จึงเบื่อหน่ายและแสวงหาที่พึ่ง ในอดีตก็เป็นอย่างนี้ ชาตินี้ก็เป็นอีก มีอาการเส้นกระตุกที่ใบหน้าเพราะวจีกรรมที่ชอบพูดขัดคอคนในอดีต ทำให้คนอื่นเสียหน้า กรรมนี้ส่งผลให้เส้นกระตุก แก้ไขได้โดยสร้างบุญทุกบุญ ทั้งทาน ศีล ภาวนาให้มาก พูดปิยวาจา และอธิษฐานจิตให้พ้นวิบากกรรมนี้
- ผู้ส่งเคส สามี และหลานบุญธรรม เคยสร้างบุญกับหมู่คณะมา บางชาติเจอ บางชาติไม่เจอ มักดำเนินชีวิตผิดพลาด ประมาทอยู่เรื่อยๆ จึงได้รับโทษภัยในวัฏฏะสงสาร คล้ายกับชาตินี้ คุณครูไม่ใหญ่แนะนำให้ตั้งใจสร้างบารมีเต็มที่ อย่าประมาทในการดำเนินชีวิต และอธิษฐานจิตตามติดไปดุสิตบุรี วงบุญพิเศษ เขตบรมโพธิสัตว์ จะได้ไม่พลาดกันอีก
- -สรุปตายแล้วไปไหน
- คุณแม่: ไปเป็นภุมมเทวาชั้นล่างในหมู่บ้านภุมมเทวาแห่งหนึ่ง
- ลูกสาวบุญธรรม: วนเวียนอยู่ 7 วัน แล้วไปยมโลกของมหานรกขุม 3 ถูกพิพากษาให้ปีนต้นงิ้ว
- -สรุปกฎแห่งกรรม
- กรรมจากการพูดจาหยาบคาย ด่าว่าผู้อื่น ทำให้ผู้อื่นเสียหน้า (วจีกรรมปากร้าย, พูดขัดคอคน) ส่งผลให้เจ็บป่วยบริเวณปาก ฟัน ใบหน้า (โรครากฟันอักเสบ, เส้นกระตุกที่ใบหน้า)
- กรรมจากการทำร้ายผู้อื่น (สั่งอดอาหาร, จ้างฆ่าคน) ส่งผลให้ถูกทำร้ายหรือเสียชีวิต
- กรรมจากการไม่ทำบุญ ขาดทานบารมี ขาดการสงเคราะห์ญาติ ส่งผลให้ไม่ได้รับมรดก
- กรรมจากการผูกโกรธข้ามชาติ และการประพฤติตนที่สร้างความขุ่นเคืองใจให้ผู้อื่น ส่งผลให้เกิดการทะเลาะวิวาทหรือถูกทำร้ายจากบุคคลนั้นอีกในชาติภพต่อไป
- กรรมจากการเจ้าชู้ หลายใจ ส่งผลให้ไปปีนต้นงิ้วในยมโลก
- บุญจากการให้ทาน สงเคราะห์ญาติ และการอธิษฐานร่วมกัน ส่งผลให้มีคนอุปถัมภ์ มีคู่ครองที่ดี และได้มาเจอคนที่ปรารถนาอีกในชาติภพต่อไป
- การเห็นทุกข์ภัยในสังสารวัฏเป็นเหตุให้เกิดความเบื่อหน่ายและใฝ่หาธรรมะ
- บุญจากการทำสังฆทานสามารถช่วยยืดเวลาวิบากกรรมหนักเพื่อให้มีโอกาสสร้างบุญเพิ่ม แต่ไม่สามารถลบล้างกรรมหนักให้หมดไปได้
- -สรุปกฎแห่งกรรมเป็นkeyword วจีกรรมปากร้าย, ลงโทษบริวาร, กรรมอดอาหาร, กรรมจ้างฆ่าคน, ขาดบุญทาน, ขาดสงเคราะห์ญาติ, กรรมผูกโกรธข้ามชาติ, กรรมทะเลาะในวงเหล้า, กรรมเจ้าชู้หลายใจ, ทานบารมี, อธิษฐานร่วมกัน, เห็นทุกข์สังสารวัฏ, บุญสังฆทาน
- -สรุปอาชีพ
- คุณพ่อ: ชาวนา ทำเครื่องจักสาน
- สามีคนแรก: ส่งคนไปทำงานต่างประเทศ
- ผู้ส่งเคส: ทำงานในร้านอาหารที่ญี่ปุ่น
- สามีชาวญี่ปุ่น: ไม่ได้ระบุชัดเจน แต่น่าจะมีฐานะดี
- ลูกสาวบุญธรรม: เปิดร้านเสริมสวย
- น้องสาวคนแรก (ลูกคนที่ 3): ช่วยงานวัด
- -สรุปข้อคิดที่คุณครูไม่ใหญ่ให้ไว้เป็นข้อๆ
- อย่าขัดคอคน อย่าสนจมูกม้า
- จงยอตะบัน พูดหวานให้เขาเอียน ดีกว่าติเตียนให้เขาอัดเรา
- ชีวิตใหม่หลังความตายสำคัญมาก ต้องศึกษา
- ในปรโลก ไม่มีหารทำมาหากิน อยู่ได้ด้วยบุญของตัวเอง
- หากไม่เคยทำบุญอุทิศให้ใคร มักจะไม่มีคนอุทิศให้เมื่อตายไป
- บุญสังฆทานสามารถยืดเวลาวิบากกรรมหนักเพื่อให้สร้างบุญเพิ่ม แต่ไม่สามารถลบล้างได้
- การเลี้ยงดูบุตรบุญธรรมหรือหลานบุญธรรมที่เคยเป็นญาติกันในอดีต ให้ถือว่าเป็นการทำบุญสงเคราะห์ญาติ
- การประมาทในการดำเนินชีวิต ทำให้ได้รับโทษภัยในวัฏฏะสงสาร
- ต้องตั้งใจสร้างบารมีให้เต็มที่ อย่าประมาท และอธิษฐานจิตตามติดไปดุสิตบุรี
- นมัสการ คุณครูไม่ใหญ่ ที่เคารพอย่างสูง
- วันนี้ผู้ส่งเคสจากอำเภอสำโรงทาบ จังหวัดสุรินทร์ ได้ส่ง Case Study มาเพื่อกราบขอความเมตตา คุณครูไม่ใหญ่ ได้โปรดเมตตาฝันในฝันให้กระจ่างชัดเกี่ยวกับชีวิตและกรรมของบุคคลในครอบครัวหลายท่านครับ
- **ชื่อไฟล์**
แท็กที่เกี่ยวข้อง
ตอนอื่นที่คล้ายกัน
ปรโลกของย่าเป็นอย่างไร ทำไมย่าจึงตาบอดนาน สุขภาพดี อายุยืน และเป็นโรคไตในช่วงบั้นปลายชีวิต บุญที่ผู้ส่งเคสอุทิศให้ ย่าได้รับหรือไม่?
บิดาเสียชีวิตแล้วไปไหน มีคตินิมิตเป็นอย่างไร ได้รับบุญที่อุทิศให้หรือไม่ มีข้อความอะไรฝากถึงลูกบ้าง
เหตุใดคุณแม่จึงเป็นวัณโรค เสียชีวิตเร็ว ไปที่ไหน ได้รับบุญหรือไม่ และมีข้อความถึงลูกบ้างหรือไม่
ผู้ส่งเคสได้สอบถาม คุณครูไม่ใหญ่ ถึงสาเหตุและเรื่องราวในอดีตชาติ ดังนี้:
ทำไมคุณพ่อจึงถูกหวยบ่อย? บุญที่ลูกสร้างพระให้ท่านจะช่วยปิดอบายให้ท่านพ้นจากวิบากกรรมติดหวยและสุราได้หรือไม่? กรรมใดท่านจึงไม่ได้ลูกชายสมปรารถนา?
คุณปู่ (ฝีตาย), คุณย่า (ถูกรถชนตาย), คุณตา (โรคหัวใจ, อัมพฤกษ์ตาย), คุณยาย (เส้นเลือดในสมองแตกตาย) ตายแล้วไปอยู่ภพภูมิใด? ได้รับบุญที่อุทิศไปให้หรือไม่?