EP.949 มือใหม่หัดรัก

ผู้ส่งเคส เป็นผู้นำบุญจากจังหวัดเลย เริ่มเข้าวัดสร้างบารมีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2527 หลังจากได้เข้าร่วมการปฏิบัติธรรมที่จังหวัดเลยและประทับใจที่ได้เห็นพระและสาธุชนนั่งสมาธิร่วมกัน ซึ่งท่านเห็นว่าการนั่งสมาธิเป็นความดีสากล ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 ผู้ส่งเคสและครอบครัวได้ย้ายไปอยู่ที่ประเทศอเมริกา แม้จะอยู่ไกล แต่ท่านก็ไม่เคยทิ้งบุญ ยังคงส่งเงินร่วมบุญกับวัดพระธรรมกายที่เมืองไทยเป็นประจำ และเมื่อมีการสร้างวัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนีย ท่านก็เป็นเจ้าภาพถวายภัตตาหารทุกวันอังคารมากว่า 10 ปี จากที่เคยไม่กล้าบอกบุญใคร ท่านก็เริ่มลุยชักชวนคนทำความดี เพราะรู้ว่าไม่ใช่เรื่องน่าอาย ปัจจุบันท่านชวนคนทำความดีเก่งมาก โดยทุกครั้งจะนั่งสมาธิให้เห็นองค์พระใสๆ ก่อนไปทำหน้าที่ ซึ่งทำให้ประสบความสำเร็จเกินเป้าเสมอ ในปี พ.ศ. 2539 ท่านบอกบุญได้ถึง 6 เสา และบอกบุญสร้างองค์พระประจำตัวได้กว่า 100 องค์จนถึงปัจจุบัน ทุกครั้งที่นึกถึงบุญและสัมผัสองค์พระภายใน ท่านก็มีความสุขมากจนยิ้มได้คนเดียว

ผู้ส่งเคสได้เล่าเรื่องราวของบุคคลในครอบครัวและกัลยาณมิตรเพื่อขอความเมตตาจากคุณครูไม่ใหญ่ เริ่มจากบิดาซึ่งเป็นชาวนา ลำบากและทำงานหนักมาตลอดชีวิต มีลูกหลายคน ไม่เคยมาวัดพระธรรมกาย จะทำบุญตามประเพณีเท่านั้น แต่ผู้ส่งเคสได้ทราบข่าวการสร้างพระธรรมกายประจำตัวจึงสร้างถวายให้ท่าน 1 องค์ บิดาเสียชีวิตแล้วในวัย 94 ปี มารดาเป็นครูประชาบาล เป็นหญิงเก่งและอดทน เลี้ยงลูกถึง 9 คน ท่านมีโอกาสทำบุญกับวัดพระธรรมกายโดยส่งปัจจัยมาร่วมบุญเป็นประจำ แต่ไม่เคยมาวัดเนื่องจากบ้านอยู่ไกลถึงจังหวัดชายแดน ในปี พ.ศ. 2537 ผู้ส่งเคสกลับเมืองไทยเพื่อร่วมงานเททองหล่อรูปเหมือนหลวงปู่ ซึ่งเป็นช่วงที่วัดกำลังบอกบุญสร้างพระธรรมกายประจำตัว ผู้ส่งเคสตั้งใจจะบอกบุญมารดา เพียงแค่เอ่ย มารดาก็ตัดสินใจทำทันที มารดาสั่งถอนเงิน 10,000 บาทให้ผู้ส่งเคสนำไปถวายถึงมือคุณครูไม่ใหญ่ด้วยตนเอง เมื่อผู้ส่งเคสถามว่าทำไมถึงตัดสินใจเร็ว มารดาตอบว่า ชีวิตนี้ลำบากมาก เมื่อมีโอกาสจึงขอทำบุญกับวัดใหญ่ๆ ที่มีแต่คนมีบุญและคนดีไปทำกัน มารดาเชื่อว่าชาติหน้าจะได้ไปเกิดร่วมวงบุญกับคนดีของวัด และจะได้ไม่ลำบากอีก มารดาเป็นคนอ้วน ป่วยหลายโรค เช่น ความดันโลหิตสูง หัวใจโต และเสียชีวิตอย่างสงบในวัย 84 ปี ผู้ส่งเคสและสามีเป็นคนจังหวัดเลยหมู่บ้านเดียวกัน ปิ๊งกันตั้งแต่เป็นนักเรียน คบกันนานกว่า 10 ปี ดูใจกันก่อนตัดสินใจแต่งงาน ผู้ส่งเคสให้ฉายาสามีว่า "มือใหม่หัดรัก" ทั้งสองมีพยานรัก 3 คน สามีมีโอกาสบวชหลายครั้ง ครั้งสุดท้าย 1 พรรษา หลังสึกแล้วไปถือศีล 8 ที่วัดพระธรรมกายแคลิฟอร์เนียทุกวันอาทิตย์ ครั้งหนึ่งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ขณะนั่งสมาธิ สามีรู้สึกว่าลมหายใจแผ่วเบาลงเป็นห่วง รู้สึกกลัวมาก จึงอธิษฐานขอความช่วยเหลือจากหลวงปู่และคุณยาย ลมหายใจยังคงแผ่วเบา จึงภาวนา "สัมมาอะระหัง" อีก 2 ครั้ง แล้วหมดสติ ตกจากเก้าอี้และชักกระตุก เจ้าหน้าที่และเพื่อนช่วยปฐมพยาบาลและนำส่งโรงพยาบาล หมอตรวจละเอียดแต่ไม่พบอะไรผิดปกติ ลูกสาวคนแรกค่อนข้างเอาแต่ใจ โกรธง่าย อารมณ์ฉุนเฉียว แต่ชอบทำบุญและจะทำก่อนน้องคนอื่นๆ จบมาทำงานไปรษณีย์อเมริกา ต่อมาเกิดอาการเครียดโดยไม่ทราบสาเหตุ กลัวผู้คนและเสียงต่างๆ ต้องลาออกจากงาน หมอยังงงกับสาเหตุที่แท้จริง รัฐบาลช่วยค่าเลี้ยงดู ปัจจุบันอาการดีขึ้น แต่ยังทานยา กลายเป็นคนเงียบ ไม่ค่อยพูดคุย ไม่กล้าออกไปไหน ลูกสาวคนนี้ลองทำงานใหม่ในแผนกใหม่ภายใต้คำแนะนำของหมอ ลูกสาวคน ที่ 2 ก็เคยเป็นโรคเครียดและมีอาการทางประสาท คือได้ยินเสียงคนพูดสั่งให้ทำตาม กลัวไม่กล้าออกไปไหนเพราะเสียงนั้นบอกไว้ กลัวคนเยอะๆ ที่วัด อาการหนักกว่าคนโต ต้องหยุดงาน อยากหาย พยายามเชื่อหมอที่แนะนำให้ฝึกไปในที่ที่มีคนเยอะๆ แม้กลัวจนสั่นก็สู้ จนสามารถกลับมาทำงานได้ปกติในเกือบปี แต่ต่อมาเป็นโรคไทรอยด์เป็นพิษ ต้องควบคุมอาหาร น้ำหนัก ทานยาตลอดชีวิต และออกกำลังกาย ลูกสาวคน ที่ 3 มีลูก 2 คน นิสัยตรงไปตรงมา มักเสน่หาสามีคนละเวลา แต่โกรธเวลาเดียวกัน ทะเลาะกันง่าย แต่ยังห่วงใยกัน เมื่อทะเลาะกันสามีจะย้ายไปอยู่ที่อื่น แต่ไปไม่นานก็คิดถึงกลับมา งอนกันไปมา เป็นรักที่ "ศรีจาง" แต่ไม่จืด ลูกสาวคนโตของลูกสาวคน ที่ 3 ชอบดูดาวธรรม โดยเฉพาะพญานาค ไม่กลัวงูใหญ่ๆ ซักถามบ่อยๆ เป็นแฟนคลับ ใส่เสื้อพญานาค พูดเก่งในบ้าน แต่เงียบเมื่อออกนอกบ้าน ลูกคนเล็กของลูกสาวคน ที่ 3 อายุขวบกว่าเป็นหวัดและหอบหืด หายใจไม่ออก หมอบอกออกซิเจนไปเลี้ยงสมองไม่พอ ดูภายนอกเหมือนปกติ แต่เป็นออทิสติก อยู่ในโลกส่วนตัว เดินหนีคนอื่น ไปโรงเรียนเด็กออทิสติก ตอนนี้อายุ 10 ขวบ ชอบดูดาวธรรมมาก ถ้าเห็นคุณครูไม่ใหญ่จะกราบและพูดว่าสาธุ ชอบฟังเพลงและเต้นตามได้ กัลยาณมิตรท่านหนึ่งเสียชีวิต ผู้ส่งเคสชวนทำบุญเสมอ ในงานศพ หลานของกัลยาณมิตรเล่นอยู่ตรงที่ท่านเคยนั่งประจำ ดูเหมือนเล่นกับใครอย่างสนุกสนาน พอแม่จูงกลับ เด็กยกมือบ๊ายบายเหมือนลาใครบางคน ผู้ส่งเคสมีหลานชายบวชอยู่ที่แอตแลนตา