EP.606 ขอบคุณครับที่ไล่ผมออก

ผู้ส่งเคสมีความผูกพันกับวัดพระธรรมกายมาตั้งแต่เด็ก โดยคุณย่าได้พามาทำบุญที่ศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม คลอง 3 ตั้งแต่อายุ 13 ปี ในปี พ.ศ. 2518 ทำให้ได้มาทำบุญบ่อยๆ ตั้งแต่นั้นมา ชีวิตของผู้ส่งเคสเองก็พบกับอาการป่วยหลายอย่าง ทั้งออกหัดสุกใส มีปัญหาถ่ายเป็นเลือด และยังมีคนในครอบครัวประสบเหตุและเจ็บป่วยเช่นกัน ทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับชีวิตและกรรม

เรื่องราวเริ่มต้นด้วยประวัติของคุณปู่ของผู้ส่งเคส ท่านเป็นข้าราชการผู้ซื่อสัตย์ในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม ไต่เต้าจากระดับอำเภอจนได้เป็นข้าหลวงประจำจังหวัด ในสมัยที่เป็นข้าหลวงประจำจังหวัดนครปฐม ท่านต้องเผชิญหน้ากับเสือผาด เสือร้ายที่สร้างความเดือดร้อนแก่ชาวบ้าน เมื่อทางการจับเสือผาดได้ คุณปู่ได้สั่งประหารชีวิตโดยการฆ่าตัดคอที่หน้าองค์พระปฐมเจดีย์ ในระหว่างการประหาร เพชฌฆาตฟันคอเสือผาดไม่เข้า แม้มีดจะคม คุณครูไม่ใหญ่ได้เล่าเสริมว่า ผู้มีวิชาทางด้านนี้สามารถครอบคมดาบหรือทำให้ผิวหนังมีภูมิต้านทานได้ แต่สุดท้ายเสือผาดก็ถูกประหารได้สำเร็จโดยใช้ผ้าถุงผู้หญิงคลุมศีรษะ คุณปู่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2513 ด้วยโรคหัวใจวาย ก่อนวันเกิดครบรอบ 70 ปี เพียง 1 วัน ท่านบอกกับพ่อของผู้ส่งเคสว่าไม่ต้องเตรียมงานวันเกิดเพราะท่านคงอยู่ไม่ถึง ซึ่งก็เป็นจริง

หลังคุณปู่เสียชีวิต คุณย่าก็หันมาเข้าวัดปฏิบัติธรรมอย่างจริงจัง ท่านชอบไปวัดต่างๆ ทำให้ลูกหลานได้ฟังธรรมตั้งแต่เด็ก คุณย่าชอบปฏิบัติธรรมมาก ท่านเคยบอกว่าเห็นกายละเอียดของตัวเอง ท่านมีความจำดีและรักษาศีล 8 เสมอ แม้ในวัยชราที่ลูกหลานเป็นห่วงเรื่องสุขภาพ ท่านก็ยังอดทนรักษา คุณย่าเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจเมื่ออายุ 86 ปี

ต่อมาคือเรื่องของคุณตา ผู้เป็นคนตรงไปตรงมา พูดจาเสียงดัง ขยัน และซื่อสัตย์ ท่านเคยบวชเรียนบาลีจนเป็นมหาเปรียญ และเคยแต่งหนังสือสอนพุทธศาสนาสำหรับเด็กเรื่องอิทธิบาท 4 จนได้รับรางวัลและถูกนำไปใช้เป็นแบบเรียน คุณตาเป็นอาจารย์สอนที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง เป็นทนายความ และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของจังหวัดสมุทรสาคร ฉากชีวิตของคุณตาจบลงในตำแหน่ง สส. นี้เอง เหตุการณ์เกิดขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2497 คุณตาบอกทางบ้านว่าจะไปพบเจ้าหน้าที่ที่กรมตำรวจแล้วจะเลยไปงานศพ แต่รถออกจากบ้านไปวันนั้นและไม่กลับมาอีกเลยจนถึงปัจจุบัน ไม่มีใครรู้ว่าท่านไปอยู่ที่ไหนหรือมีชีวิตอย่างไร ท่านหายตัวไปอย่างลึกลับโดยไม่เหลือร่องรอย การหายตัวไปนี้ทำให้คุณยายต้องรับภาระหนักในการเลี้ยงครอบครัว ทรัพย์สินของคุณตาไม่สามารถทำนิติกรรมได้ทำให้คุณยายลำบาก คุณยายเฝ้ารอคอยการกลับมาของคุณตาอย่างวิตกกังวล 8 ปีหลังการหายตัวไป ศาลมีคำสั่งให้คุณตาเป็นผู้สาบสูญตามกฎหมาย คุณยายจึงสามารถนำทรัพย์สินมาใช้เลี้ยงครอบครัวได้ คุณยายล้มป่วยด้วยโรคหัวใจวายและเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2512 อายุ 59 ปี

คุณแม่ของผู้ส่งเคสเป็นคนพูดน้อย มีจิตใจโอบอ้อมอารี และเป็นที่รักของเพื่อนๆ ท่านมาทำบุญที่วัดพระธรรมกายเป็นประจำ ทุ่มเททำบุญทุกอย่างเต็มกำลัง ทั้งซื้อที่ดิน ร่วมบุญทอดผ้าป่า สร้างโบสถ์ ทอดกฐิน ถวายพระไตรปิฎก สร้างโรงเรียนปริยัติธรรม บอกบุญ และสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวกว่า 100 องค์ คุณแม่ตึกนึกถึงบุญทุกวัน แม้สุขภาพไม่แข็งแรงก็พยายามมาวัดถึงที่สุด ปี พ.ศ. 2542 คุณแม่ติดเชื้อในกระแสโลหิต ปีถัดมาเริ่มก้าวขาไม่ออกจนเดินไม่ได้ เพราะเชื้อไวรัสกินประสาทส่วนหลัง ปี พ.ศ. 2544 มีอาการโรคทางเดินหายใจ กล้ามเนื้อช่วยหายใจอ่อนแรงเกือบเสียชีวิต ผู้ส่งเคสสวดภาวนาขอให้ท่านไม่ต้องใส่ท่อช่วยหายใจ น้องชายผู้ส่งเคสฝันเห็นชายผ้าแดงมาเข็นเตียงคุณแม่ออกไป ปัจจุบันคุณแม่อายุ 74 ปี เป็นอัมพฤกษ์ เดินไม่ได้ ทานอาหารเองไม่ได้ แต่สามารถดู DMC ได้ทุกวัน

ผู้ส่งเคสเองแข็งแรงจนอายุ 23 ปี จึงออกหัดสุกใส หลังเป็น 1 เดือน ก็ถ่ายท้องและอาเจียนเป็นเลือดสดๆ มาก จนความดันต่ำ หน้ามืด น้ำหนักลด 10 กิโลกรัม

พี่สาวผู้ส่งเคสประสบอุบัติเหตุถูกรถชน ศีรษะแตก กระดูกนิ้วเท้าหัก แพทย์เย็บแผลและดามเหล็กบอกว่าไม่เป็นอะไรมาก แต่นอน รพ. 3 วัน กลับบ้านอาการแย่ลง ปากอ้าไม่ได้ คอเอี้ยวไม่ได้ หน้าบวม ตรวจพบกระดูกปีกคอหัก ต้องเข้าเฝือกทั้งตัว และผ่าตัดเท้า รักษาอยู่นานจึงหาย

16 วันหลังจากพี่สาวประสบเหตุ ผู้ส่งเคสก็เหยียบไม้กระดานชำรุด ทำให้ไม้กระดานกระดกฟาดหน้าอย่างแรง จมูกหัก หายใจไม่ออก

หลานสาวอายุ 7 ขวบ โมโหร้าย ชอบขู่ว่าจะยิงตัวตายและทำท่าจ่อขมับบ่อยครั้ง ทำให้ครอบครัวกังวล